Φόρμα αναζήτησης

Άστεγες ψυχές… Της Θεανώς Καλαβανά

Μια νέα μορφή προσφυγιάς ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας και καθόμαστε όλοι αναπαυτικά μέσα στις ροζ φούσκες μας. Η μοναδική αντίδραση των πλείστων είναι «ας πρόσεχαν, ας είχαν την έγνοιά τους». Δεν μπορεί τόσοι άνθρωποι να ήταν επιπόλαιοι. Όλοι μας όταν είχαμε καλούς μισθούς είχαμε την εντύπωση ότι αυτό θα συνεχιστεί για το υπόλοιπο της ζωής μας γι’ αυτό και δανειζόμασταν για να πραγματοποιήσουμε «όνειρα». Ήταν και η κουλτούρα που καλλιεργήθηκε στον κυπριακό λαό τότε, αν δεν είχες δάνειο για σπίτι, αυτοκίνητο, διακοπές σε αντιμετώπιζαν σαν εξωγήινο.

Δεν με ενοχλεί αφάνταστα, μονάχα το γεγονός ότι οι άστεγοι θα πολλαπλασιαστούν τους επόμενους μήνες εξαιτίας των μαζικών εκποιήσεων, με ενοχλεί που δεν έχουμε καμία απολύτως υποδομή ως κράτος να τους στηρίξουμε αποτελεσματικά μέχρι να μπορέσουν αυτοί οι συνάνθρωποί μας να ορθοποδήσουν. Τα σλόγκαν τύπου «υιοθετήστε μια οικογένεια» δεν λύνουν προβλήματα. Δυστυχώς, δεν εναποθέτω τις ελπίδες μου στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Εδώ οι υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας αδυνατούν να στηρίξουν σοβαρά και με ορθό τρόπο της ήδη υπάρχουσες ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού μας και θα καταφέρουν να κάνουν οτιδήποτε για τους άστεγους; Το ότι είναι υποστελεχωμένο το γνωρίζει ο καθένας από εμάς. Αυτό εμένα δεν μου λέει κάτι, γνωρίζω οργανισμούς στο εξωτερικό με παρόμοια προβλήματα αλλά είναι αποτελεσματικοί. Γιατί; Γιατί δεν προσλαμβάνω τους ειδικούς π.χ. ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς και τους πληρώνω αντίστοιχα με τα προσόντα τους και τους έχω στα γραφεία να κάνουν γραφειακές δουλειές. Αυτούς τους βγάζω έξω στα σπίτια καθημερινά να δουλεύουν με τους ανθρώπους με προβλήματα.

Οι αξιολογήσεις και η στήριξη που παρέχουν είναι του ποδαριού γιατί πρέπει να κλειστούν στο γραφείο και να εκτελούν διοικητικές εργασίες. Το Γραφείο Ευημερίας οφείλει να προσλάβει απόφοιτους γραμματειακών σπουδών να κάνουν αυτή τη δουλειά και να τους πληρώνει αντίστοιχα και να αφήσει τους ειδικούς στις κοινότητες. Γίνονται λανθασμένες αξιολογήσεις και καταγράφονται λανθασμένες ανάγκες με αποτέλεσμα παροχή λανθασμένης ανακούφισης, λανθασμένης στήριξης, λανθασμένος τρόπος λειτουργίας και διοίκησης. Προφανώς, δεν μπορεί να γίνει σωστή και αποτελεσματική δουλειά όταν δεν ξέρει να οργανωθεί μια υπηρεσία σωστά. «Μιλοσφοτζίσματα» παντού. Θα βάλουν λέει αστυνομικούς και παρατηρητές της γειτονιάς να κάνουν αυτή τη δουλειά. Αυτές δεν είναι υπεύθυνες και σοβαρές αποφάσεις. Σπούδασαν αυτοί ψυχολογία ή κοινωνικές επιστήμες; Σίγουρα σπούδασαν αυτό για το οποίο εργοδοτούνται, δεν έχουν όμως ρόλο κοινωνικού λειτουργού. Επίσης, στην Αστυνομία, όπως πολύ σωστά υποδείχθηκε στα άρθρα της Κάτιας Σάββα, δεν γνωρίζουν τα στοιχειώδη για το πώς να αντιμετωπίζουν τα θύματα βίας και τώρα το υπουργείο θα τους σύρει μέσα στα σπίτια που έχουν χίλια δυο προβλήματα όπως φτώχεια, αλκοολισμό, βία, αναπηρίες, δυσλειτουργικές οικογένειες και ψυχιατρικά προβλήματα;

Δυστυχώς, τα προβλήματα σε ένα «ανώμαλο» από όλες τις απόψεις κράτος σαν και το δικό μας θα αυξάνονται για τον απλούστατο λόγο ότι απουσιάζει η προνοητικότητα και το όραμα σε ό,τι κάνουμε. Έρχεται το κύμα των άστεγων συνανθρώπων μας, το κράτος είναι απών και εμείς βολευτήκαμε μέσα στις άστεγες ψυχές μας να κάνουμε αυτό που μάθαμε να κάνουμε πάντα… να σφυρίζουμε αδιάφορα….