Φόρμα αναζήτησης

Αιχμάλωτοι των υποομάδων

Όταν απλά νομοθετούμε με βάση μικροσυμφέροντα, όταν οι πολιτικές αποφάσεις κρύβονται πίσω από αναλογιστικές μελέτες, τότε είμαστε καταδικασμένοι να μην βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα. Προάγουμε τα συμφέροντα των υποομάδων και διαιωνίζουμε το αίσθημα της ανισότητας στην κοινωνία. Εν τέλει θέτουμε σε κίνδυνο την οικονομία αλλά και την ποιότητα της δημοκρατίας.

Κάπως έτσι φτάνουν στη Βουλή προτάσεις από την κυβέρνηση για πρόωρη αφυπηρέτηση υπαλλήλων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα χωρίς πέναλτι στη σύνταξη και στο εφάπαξ. Κάνει ο αναλογιστής τη μαθηματική πράξη και βρίσκει πως η πρόταση είναι συμφέρουσα. Θα εξοικονομήσει το κράτος σε βάθος 20ετίας 56 εκατ. ευρώ αν συνταξιοδοτηθούν οι 4.000 δικαιούχοι. Δεν αμφισβητώ τα μαθηματικά του αναλογιστή, αλλά εδώ δεν πρόκειται για αριθμούς αλλά για πολιτική απόφαση. Το τι συμφέρει το σύνολο δεν είναι μόνο θέμα αναλογιστή.

Δεν εξετάζει ο αναλογιστής και δεν είναι δουλειά του άλλωστε να το κάνει, αν η απόφαση αυτή εκφράζει το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας. Όταν η μάζα των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα «σέρνεται» μέχρι την τελευταία μέρα στην εργασία, ιδιαιτέρα οι άνθρωποι που εργάζονται στα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, πώς μπορεί κάποιος να δώσει εξαιρέσεις με τη λογική της όποιας εξοικονόμησης; Γιατί να μην ωφεληθούν και αυτοί αλλά και όλοι οι υπόλοιποι στον ιδιωτικό τομέα; Δεν θέλουν και οι επιχειρήσεις να ανανεώσουν το προσωπικό τους, μόνο το κράτος;

Πώς μπορούν κυβέρνηση και Βουλή να δούνε στα μάτια τους μη προνομιούχους συνταξιούχους με εισοδήματα κάτω από το όριο της φτώχειας, που έχουν υποστεί τη μείωση του 12%, αν επιτρέψουν να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα υπάλληλοι χωρίς να υποστούν το πέναλτι στις συγκριτικά πολύ καλύτερες συντάξεις τους; Θα πρόκειται για ξεκάθαρη κοροϊδία προς ένα κομμάτι της κοινωνίας που έχει αδικηθεί. Είναι πρόκληση για όλους αυτούς που υποχρεώθηκαν λόγω οικονομικής κρίσης και ανεργίας να βγουν σε πρόωρη σύνταξη.

Αν το θέμα εδώ ήταν η εξοικονόμηση πόρων στη δημόσια υπηρεσία, αν πρόκειται για εξορθολογισμό και αύξηση της παραγωγικότητας της δημόσια υπηρεσίας, τότε θα πρέπει να γίνει μια ολοκληρωμένη συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους. Αν το κράτος θέλει να ρίξει το κόστος, να φέρει νέες δεξιότητες και να ανεβάσει την απόδοση, να το κάνει με μεταρρύθμιση στη δημόσια υπηρεσία και όχι με «βολικές» λύσεις. Λύσεις που μεταθέτουν το πρόβλημα για πιο κάτω και που δημιουργούν ανισότητα, πολιτική συναλλαγή αλλά και προσδοκίες προς άλλες υποομάδες πως θα πάρουν τις δικές τους εξαιρέσεις.

Πώς το σκέφτηκαν κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα; Ο δικός τους «αναλογιστής» μετρά μόνο τις ψήφους αυτών που θα επωφεληθούν; Μετρά μόνο τους λίγους δημόσιους υπαλλήλους που θα πάνε χαρούμενοι σε μόνιμες διακοπές μια ώρα αρχύτερα με τις συντάξεις τους ανέπαφες; Προσβλέπουν μόνο στις ψήφους των νεοεισερχομένων που περιμένουν με τη σειρά τους να περάσουν στην ασφάλεια της δημόσια υπηρεσίας; Εκεί που ο εργοδότης σε αντιμετωπίζει πρώτα ως ψηφοφόρο και μετά ως υπάλληλο. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι είναι αόρατοι;

Την οργή όσων βλέπουν από έξω αυτή την κοροϊδία δεν φαίνεται να την προσμετρούν τα πολιτικά κόμματα. Πιστεύουν πραγματικά πως πάντα η οργή θα μένει σπίτι της την μέρα των εκλογών; Μέχρι πότε θα συνεχίσουν να επικεντρώνονται στα ποσοστά και να προσπερνούν βιαστικά το γεγονός πως στην πραγματικότητα έχασαν χιλιάδες ψηφοφόρους από τη βάση τους; Μέχρι πότε πραγματικά θα ρισκάρουν να βρεθούμε αντιμέτωποι όλοι με τον πρώτο πονηρό λαϊκιστή που θα μαζέψει τους «αόρατους» πουλώντας επικίνδυνο κουτόχορτο;

Νομίζει πραγματικά η αντιπολίτευση ότι θα είναι αυτή που θα καβαλήσει το όποιο κύμα οργής που φουσκώνει με πρακτικές όπως αυτή με το επιλεκτικό πέναλτι στις συντάξεις; Ακόμη και αν κάποιο από τα παραδοσιακά κόμματα ωφεληθεί, αυτό θα έχει δεχθεί πλήρη μεταμόρφωση και θα είναι αγνώριστο. Καλό είναι να κοιτάξουν τα κόμματα λίγο πιο έξω και να δούνε τι έπαθαν οι παραδοσιακές ηγεσίες των Συντηρητικών και των Εργατικών, με τον Τζόνσον και τον Κόρμπιν στη Βρετανία και των Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ με τον Τραμπ. Ας ρωτήσουν στην Ελλάδα, που κυβερνήθηκε από Νέα Δημοκρατία υπό τον Αντώνη Σαμαρά, και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν ισχυρίζομαι βέβαια ότι μια πράξη εύνοιας προς μια ομάδα προνομιούχων θα βραχυκυκλώσει το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο, ούτε και θα χρεωκοπήσει το κράτος αν βολευτούν ακόμη λίγοι συμπολίτες μας στη δημόσια υπηρεσία. Η νοοτροπία που βρίσκεται ριζωμένη πίσω από αυτού του είδους τις εξαιρέσεις αλλά και το συστηματικό και προκλητικό χάιδεμα με ευνοϊκές νομοθεσίες, σε υποομάδες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, είναι το πρόβλημα. Αυτός είναι ο κίνδυνος για την οικονομία και για τη δημοκρατία.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.