Φόρμα αναζήτησης

Αδελφικά σαν ένα δάσος

Είπε το εξής ένας φίλος, ο οποίος λυπήθηκε πιο πολύ επειδή έκλεισαν οι πύλες: «Θα δεις, θα γίνει γιορτή την ημέρα που θα ανοίξουν ξανά οι πύλες. Τότε θα γίνει η ουσιαστική γιορτή. Θα υπάρξει συνωστισμός όπως ακριβώς τον Απρίλιο του 2003»! Ιδού, υπάρχουν κάποιοι που νοσταλγούν έτσι εκείνη την ημέρα. Ακόμα και όταν χιόνισε τώρα στο Τρόοδος στα τέλη Μαΐου, όλοι νοστάλγησαν το Τρόοδος. Αν ήταν ανοικτές οι πύλες, όλοι θα πήγαιναν εκεί. Τι λέτε; Πότε θα ανοίξουν οι πύλες; Έχω και εγώ φίλους τους οποίους νοστάλγησα πολύ. Θα τρέξω να τους δω με την πρώτη ευκαιρία. Νοστάλγησα τον Ανδρέα Καννάουρο. Τον μεγαλόκαρδο άνθρωπο που η καρδιά του χτυπά πάντα για την ειρήνη και την αδελφοσύνη και δεν παρέκκλινε καθόλου από τον δρόμο του, όσο ακανθώδης και αν ήταν. Είναι ένας θρύλος για τους Κύπριους δημοσιογράφους. Νοστάλγησα τον Ιμπραχίμ Αζίζ. «Άραγε θα μπορέσω να σας ξαναδώ;», με ρώτησε μόλις έκλεισαν οι πύλες. Κάνει τα ρετουσαρίσματα του τελευταίου βιβλίου που ετοιμάζεται να δημοσιεύσει. Στη βεράντα του σπιτιού του με κήπο. Σαν να ζει ξανά την προ του ανοίγματος των πυλών κατάσταση. Δεν είχε περάσει την τουρκική πλευρά για πολλά χρόνια. Ήταν στη μαύρη λίστα της οργάνωσης. Θα δολοφονούνταν και αυτός, όπως άλλοι. Έζησε εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας, ούτε ως Τούρκος, ούτε ως Έλληνας. Ζει ως Κύπριος. Ανησυχούσε πολύ όταν ένα βράδυ τον πήρα από τον νότο και τον πέρασα στον βορρά. «Αν με συλλάβουν;», έλεγε. «Μην ανησυχείς», του είπα, «θα μπω και εγώ στο κελί μαζί σου».

Νοστάλγησα τον αγαπητό μου φίλο Ανδρέα Παράσχο. Έχουμε μια φιλία τριάντα χρόνων. Ήταν από τους Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους που πέρασαν πρώτοι στον βορρά όταν ακόμα ήταν κλειστές οι πύλες. Τον ανέβασα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας και γυρίσαμε τη Λευκωσία. Ήταν το 1990. Μια ελληνοκυπριακή εφημερίδα έγραψε κάτι για εμάς την επόμενη μέρα. Και εγώ της έγραψα: «Με μοτοσυκλέτα γυρίσαμε, όχι με τανκ». Η εφημερίδα «Πολίτης» άρχισε την κυκλοφορία της δύο χρόνια μετά από την εφημερίδα «Αβρούπα». Το 1999. Ο Ανδρέας έγινε αρχισυντάκτης εκείνης της εφημερίδας. Και ήταν ένας από τους πρώτους στον νότο που αντιλήφθηκαν τα δημοσιεύματα της «Αβρούπα». «Αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει στον βορρά;» έγραψε στον «Πολίτη». Όσον αφορά τα άρθρα μου στον «Πολίτη», όταν ενημέρωσε τους συναδέλφους του ότι θα έγραφε στην εφημερίδα ένας Τουρκοκύπριος, ένας από τους συναδέλφους του αντέδρασε έντονα. «Αν γράφει ένας Τούρκος σε αυτή την εφημερίδα, εγώ θα φύγω», είπε. Όμως, άλλαξε τελείως γνώμη αφότου άρχισα να γράφω. Ο Ανδρέας, ο οποίος σπούδασε μετά από εμένα στη Σοβιετική Ένωση, μιλάει ρωσικά. Άλλωστε, αυτό είναι που διευκολύνει την επικοινωνία μας. Τελέσαμε τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του δρα Ιχσάν Αλί στην Πάφο. Εκφώνησα ομιλία στα ρωσικά. Ο Ανδρέας μετάφραζε στα ελληνικά. Ύστερα, μια εφημερίδα έγραψε το εξής: «Ο Σενέρ μίλησε ρωσικά, ο Ανδρέας μετάφρασε στα ελληνικά, δεν κατάλαβαν τίποτα οι Τουρκοκύπριοι που ήταν εκεί».

Έχω πολλούς φίλους που νοστάλγησα στον νότο. Νοστάλγησα πολύ και τον αγαπητό Σταύρο και τον δικηγόρο φίλο μου στο Παραλίμνι. Και τον Χριστάκη Μανσούρα, τον θετό αδελφό του Δασκάλου Αρίφ. Τον Σπύρο Χατζηγρηγορίου; Ζήτησε μόνο χώρο για έναν τάφο στον Γερόλακκο και ακόμα και αυτόν δεν του τον έδωσαν. Αφιέρωσε τη ζωή του στην ειρήνη ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Νοστάλγησα τον Σόλωνα και τον Φοίβο και τον Πέτρο και τον Πάμπο. Προπάντων να ανοίξουν οι πύλες. Θα βρεθούμε βεβαίως στο τραπέζι για ούζο και ζιβανία. Θα πάμε ακόμα στα πέτρινα σπίτια στο Φικάρδου. Στο Φεστιβάλ του Μήλου στην Κυπερούντα. Και στον Αστρομερίτη. Στον αγαπητό Χριστόφορο. Στην Κοιλάδα Πέτρα. Πρέπει να έχουν μεγαλώσει ακόμα λίγο τα εγγονάκια του που αγαπά πολύ. Φίλοι μας είναι όλα τα μέλη της οικογένειας. Λατρεύω τα αστεία του Φώτη.

Αφού ακόμα δεν βάλαμε μυαλό ώστε να ενώσουμε την πατρίδα μας, ας ανοίξουν τουλάχιστον τούτες οι πύλες. Να πιούμε μαζί γουλιά γουλιά τη νοσταλγία της ενωμένης μας πατρίδας. Αγαπητοί μου φίλοι, μια μέρα θα συναντηθούμε βεβαίως. Δεν θα μείνει έτσι μισή. Η Κύπρος δεν θα μείνει δύο μισά. Δεν χρειάζεται να ρωτήσετε μάντη. Μην το ψάχνετε στο φλιτζάνι του καφέ. Το ξέρουμε αυτό πολύ καλά. Τώρα ή μετά. Αλλά οπωσδήποτε! Αν θέλετε, σημειώστε σε μιαν άκρη αυτό το άρθρο. Και να το διαβάζετε ξανά όταν έρθει εκείνη η μέρα. Αν γίνει διχοτόμηση, θα πείτε έκανε λάθος. Αν αποδειχθεί ότι έχω δίκαιο, δεν θέλω τίποτα. Αν θα ευχαριστήσετε κάποιον, να ευχαριστήσετε τον κυπριακό λαό!

Ποια είναι η πιο μεγάλη μας νοσταλγία; Να ζήσουμε μόνοι και ελεύθεροι σαν ένα δέντρο και αδελφικά σαν ένα δάσος, έτσι δεν είναι; Ζηλεύω από τώρα εκείνους που θα δουν εκείνη την ημέρα…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.