Φόρμα αναζήτησης

Το Κυπριακό στους ομιχλώδεις λαβυρίνθους του υποσυνείδητου

Αν υπήρξε μια ευχάριστη είδηση τελευταία για το Κυπριακό είναι η διεξαγωγή έρευνας των Πανεπιστημίων Κεντ και Κύπρου για το αποτέλεσμα των εκλογών στα κατεχόμενα τον Απρίλη. Στο πλαίσιο αυτής της σφυγμομέτρησης υπάρχουν δύο διεκδικητές: ο Ακιντζί που προηγείται με 40,2% και ο Ερσίν Τατάρ, αρχηγός του Κόμματος Εθνικής Ενότητας, που ακολουθεί με ποσοστό 36,9%. Στο δεύτερο γύρο πάλι προβλέπεται η επικράτηση του Ακιντζί με ποσοστό 55%. Βέβαια, η διαφορά των δύο υποψηφίων είναι μικρή και ως εκ τούτου εύθραυστη. Επομένως, τίποτα δεν μπορεί να προεξοφληθεί όσον αφορά το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά το προβάδισμα, έστω και μικρό, που έχει ο Ακιντζί είναι ενθαρρυντικό

Αν παρ’ ελπίδα κερδίσει τις εκλογές ο Τατάρ, ο ευνοούμενος της Τουρκίας, τότε η λύση δεν θα είναι απλώς δυσοίωνη αλλά αδύνατη αφού υποστηρίζει τη συνέχιση του στάτους κβο, δηλαδή τη λύση δύο κρατών, το άνοιγμα του Βαρωσιού, τη διαιώνιση των τουρκικών εγγυήσεων. Όπως είναι κατανοητό, μια τέτοια διευθέτηση του Κυπριακού δεν μπορεί να βρει σύμφωνο κανένα ΠτΔ. Με νίκη, λοιπόν, του Τατάρ η ντε φάκτο διχοτόμηση θα συνεχιστεί επ’ άπειρο με κίνδυνο τον τραγικό αποδεκατισμό του ελληνισμού της Κύπρου. Θα ήταν ασυγχώρητη αφέλεια να πιστεύουμε ότι η Κύπρος μπορεί να επιβιώσει έχοντας σκληρά σύνορα σχεδόν 200 χιλιομέτρων με την Τουρκία χωρίς την UNFICYP (που αργά η γρήγορα θα αποχωρήσει) με έναΝ ηγέτη της που καθημερινά επιδεικνύει τη μεγαλομανία του για την παλινόρθωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Αλλά, και η εκλογή του Ακιντζί δεν προεξοφλεί λύση του κυπριακού ενόσω ο ΠτΔ είναι ο Νίκος Αναστασιάδης. Δυστυχώς ο ΠρόεδρΌς μας δεν είναι ο άνθρωπος των μεγάλων αποφάσεων. Του λείπει το πολιτικό θάρρος που είναι απαραίτητο για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων σχετικά με το κυπριακό, όπως το απέδειξε περίτρανα στο Κραν Μοντανά. Στο κρίσιμο δείπνο της Διάσκεψης στην Ελβετία, ο Γκουτέρες κατέθεσε έγγραφο που αφορούσε την εφαρμογή της λύσης με κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και ο κ. Αναστασιάδης δεν επέμενε στη συζήτησή του, γιατί -όπως ο ίδιος είπε- υπήρχε ένταση! Έτσι αντί να αδράξει τη σπάνια, και ίσως τελευταία, ευκαιρία να καταλήξουμε σε μια λύση, τα βρόντηξε κι έφυγε εκνευρισμένος επιρρίπτοντας την ευθύνη για την αποτυχία των συνομιλιών στην «αδιαλλαξία της Τουρκίας», μια άποψη που ο γ.γ. των ΗΕ δεν συμμερίζεται αφού επαίνεσε τότε τη στάση της Τουρκίας.

Τι είναι όμως αυτό που εμποδίζει τον Αναστασιάδη να υπογράψει μια λύση ΔΔΟ; Για να απαντήσουμε αυτή την ερώτηση θα πρέπει να ερευνήσουμε το υποσυνείδητο, δηλαδή τις αντιλήψεις, επιθυμίες και ψυχικές καταστάσεις που υπάρχουν σε λανθάνουσα κατάσταση σε κάποιον, που δεν τις αντιλαμβάνεται συνειδητά. Με απλά λόγια, όλοι μας έχουμε πράγματα στο υποσυνείδητό μας, τα οποία άθελά μας καταπιέζουμε. Και λέμε άθελά μας, γιατί φυσικά ό,τι βρίσκεται στο υποσυνείδητό μας δεν είναι εύκολα αντιληπτό από εμάς τους ίδιους. Αλλά πώς δημιουργείται το υποσυνείδητο; Οι κοινωνιολόγοι χρησιμοποιούν έναν σημαντικό όρο που απαντάει αυτό το ερώτημα , την «κοινωνικοποίηση» που είναι η διαδικασία με την οποία ένα άτομο ενσωματώνεται στην κοινωνία και αποκτά, μεταξύ άλλων, την ιδεολογία του. Πρωταρχικό ρόλο στην κοινωνικοποίηση ενός ατόμου διαδραματίζουν η οικογένεια, το σχολείο και ο κύκλος των φίλων. Ο κ. Αναστασιάδης γαλουχήθηκε με την ιδέα της ένωσης, ότι η Κύπρος είναι ελληνική και ότι μόνο οι Ε/Κ θεωρούνται αυτόχθονες κάτοικοι του νησιού. Δεν είναι εύκολο να αναθεωρήσει, πόσω μάλλον να αποβάλει, αυτές τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις. Γι’ αυτό δεν αποδέχεται την πολιτική ισότητα προβάλλοντας διάφορες προφάσεις. Θεωρεί μάλιστα την αποτελεσματική συμμετοχή των Τ/Κ σε όλες τις αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης σε μια ΔΔΟ «πολιτική ανισότητα». Ενδεικτικό αυτής της ιδεολογίας είναι το πρόσφατο κλείσιμο τεσσάρων οδοφραγμάτων.

Δεν εξετάζω αν το μέτρο αυτό καθαυτό είναι σωστό ή όχι. Το γεγονός, όμως, ότι αποφάσισε να κλείσει τα οδοφράγματα χωρίς να διαβουλευθεί με την τουρκοκυπριακή ηγεσία, την οποία αγνόησε παντελώς, αποδεικνύει ipso facto τη νοοτροπία του Αναστασιάδη, ότι δηλαδή η Κύπρος είναι ελληνική και οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της είναι αποκλειστικά οι Ελληνοκύπριοι. Δυστυχώς, είναι μια παράδοση που συνεχίζεται. Όταν ξεκίνησε ο αγώνας της ΕΟΚΑ για ένωση ζητήσαμε την άποψη των Τ/Κ συμπατριωτών μας; Ερευνήσαμε καθόλου τις ανησυχίες τους; Όχι βέβαια. Ούτε πως υπήρχαν καν. Όταν ο Μακάριος αποφάσισε να αλλάξει το Σύνταγμα του 1960 παρουσιάζοντας τις 13 τροποποιήσεις διαβουλεύθηκε καθόλου με τους Τ/Κ; Πάλι όχι.

Το απογοητευτικό συμπέρασμα είναι ότι και να κερδίσει ο Ακιντζί τις εκλογές δεν πρόκειται να επιτευχθεί λύση ενόσω παραμένει στην εξουσία ο Αναστασιάδης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που φημολογείται ευρέως ότι ο Αναστασιάδης φλερτάρει με την ιδέα των δύο κρατών. Αφού η ένωση είναι ανέφικτη, προτιμά ένα αμιγώς ελληνοκυπριακό κρατίδιο και ας ακρωτηριαστεί η Κύπρος. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου μας λέει ότι ο Αναστασιάδης του πρότεινε να συζητήσουν τη λύση δύο κρατών, κάτι που διαψεύδει ο τελευταίος. Αν ήταν δυνατό να ζητούσαμε τη γνώμη του Σίγκμουντ Φρόιντ πιστεύω θα δικαιωνότανε ο Τσαβούσογλου. Θα μας έλεγε ο πατέρας της ψυχανάλυσης ότι η εξομολόγηση του Αναστασιάδη στον υπουργό Εξωτερικών είναι ένα κλασικό παράδειγμα του revelation of the subconscious (αποκάλυψη του υποσυνείδητου).

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.