Ζώντας μέσα στην κυπριακή φούσκα

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Για να απαλλαγούμε από τα πάθη μας πρέπει πρώτα να αλλάξουμε. Αυτός είναι ο μεγάλος μας φόβος. Ο φόβος, κατά τον Έριχ Φρομ, μπροστά στην ελευθερία.

Πότε θα αναγνωρίσουμε ότι μπορούμε να σταθούμε και στις δικές μας δυνάμεις; Δεν χρειάζονται πολλά εφόδια γι' αυτό. Μια καρφίτσα να τρυπήσουμε τη φούσκα που μας περιβάλλει μόνο. Ο κόσμος, όπως ανέφερε και στην αποχαιρετιστήριά του ομιλία ο Μπαράκ Ομπάμα, απειλείται από τις τεράστιες φούσκες που τον περιβάλουν και από κοινωνικά δίκτυα που δήθεν τον απελευθερώνουν. Στην ουσία όλοι έχουμε κάποιες συντεταγμένες εντός των οποίων διάγουμε. Συντεταγμένες που καθορίζουν οι φυλές και τα χρώματα, οι φόβοι μας και κυρίως τα συμφέροντά μας. Ο κυριότερος εκφραστής αυτής της λογικής της φούσκας είναι σήμερα ο Ντόναλντ Τραμπ, αλλά τέτοιες φούσκες υπάρχουν παντού. Και στην Κύπρο. Αυτή την περίοδο παραδέρνουμε στη φούσκα του ηρωικού παρελθόντος. Της Ιστορίας μας και της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Ποιος θα σπάσει αυτή τη φούσκα; Ίσως ο κρότος και μόνο από το σπάσιμό της να μας αφυπνίσει, ανοίγοντας δρόμους ελευθερίας για να δούμε την Κύπρο του κόσμου. Ίσως ξυπνήσουν και οι Τουρκοκύπριοι και αντιληφθούν ότι στη φούσκα που παραδέρνουν δεν έχουν άλλο μέλλον παρά να παραμείνουν τσόγλανοι της Τουρκίας. Θα μπορούσαν βέβαια να γίνουν και Ευρωπαίοι πολίτες. Αλλά βλέπετε φοβούνται.

 

 

Η Ιστορία

 

Κάθε φορά που χάνομαι βυθίζομαι για λίγο στην Ιστορία προσπαθώντας εκ του ασφαλούς (;) να κατανοήσω τα σημερινά πάθη των ανθρώπων. Η Ιστορία απαριθμεί χιλιάδες αδικίες και καταγράφει ατέλειωτες φιλοδοξίες οι οποίες κατά κανόνα επιπλέουν σε σχεδίες πάνω σε ποταμούς αιμάτων. Όσο το παρόν δεν μαθαίνει από το παρελθόν, οι ποταμοί θα συνεχίζουν να εκβράζουν πτώματα στις ακτές μας, στις αυλές μας.

  • Οι Ευρωπαίοι και εν γένει οι Δυτικοί κάτι έμαθαν για τους εαυτούς τους και έτσι προχώρησαν. Ίσως γι' αυτό εδώ και 65 χρόνια σταμάτησαν να θυσιάζονται στα ηπειρωτικά πεδία των μαχών. Μένει τώρα να μάθουν και για τους γύρω τους. Με πρώτο και κύριο να αναλογισθούν τις δικές τους ευθύνες, αν θέλουν βέβαια να αντιληφθούν και να αποκλείσουν νέες ανθρωποθυσίες στο Παρίσι, στη Μαδρίτη, στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Θα το κάνουν αν δεν επιθυμούν να επιστρέψουν στη φεουδαρχία των ιπποτών με τους κόκκινους σταυρούς. Αν θέλουν να σώσουν τη δημοκρατία για την οποία περηφανεύονται. Διαφορετικά τους περιμένει στη γωνιά ο θηλυκός Χίτλερ, η Μαρίν Λεπέν.

 

  • Οι Ρώσοι έχουν ακόμα πολλά να μάθουν. Πρώτο και καλύτερο ότι ο Πούτιν δεν είναι άτρωτος, ούτε προϊόν διαχρονικής κλωνοποίησης, αλλά ένας κοινός δικτάτορας ο οποίος οδηγεί έναν ολόκληρο λαό στην εξαθλίωση. Πριν από κανέναν χρόνο στην Κύπρο κτυπούσαν καμπάνες όταν τον άκουσαν να βρίζει την Τουρκία, σπεύδοντας να προφητεύσουν το τέλος της. Όταν τον είδαν να αγκαλιάζει ξανά τον Ερτογάν για να μοιραστούν τη Μέση Ανατολή, όλοι πια κατάλαβαν ότι ο πολιτικός αυτός δεν εκπροσωπεί αρχές, αλλά βρόμικα συμφέροντα εις βάρος των λαών της Μέσης Ανατολής.

 

  • Οι Τούρκοι και οι Ισραηλινοί δεν διαφέρουν και πολύ σε ό,τι αφορά τις πολιτικές τους. Ειδικά ο Ερντογάν είναι ικανός να αιματοκυλίσει ολόκληρη τη χώρα για να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες του. Και οι δύο χώρες κατατρύχονται από ιστορικές ανασφάλειες, αισθάνονται περικυκλωμένες και είναι επιθετικές. Εξαιτίας αυτής της πολιτικής η Τουρκία βρίσκεται σε αντιπαράθεση με όλους τους γείτονές της, ακόμα και με μειονότητες, ενώ το Ισραήλ έχει πάντα τον φόβο ότι θα δεχθεί ομαδική επίθεση από 200 εκατομμύρια Άραβες για να το κατασπαράξουν. Ποιος είναι ο πραγματικός τους εχθρός; Η αυτοκριτική. Αν την κάνουν πρέπει να αλλάξουν, και αυτό το φοβούνται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο εξωτερικό εχθρό.

 

  • Και σαν μην έφτανε και αυτό, μας προέκυψαν από την Ελλάδα οι κύριοι Καμένος και Κοτζιάς. Δυο ευτραφή παλικαράκια που νομίζουν ότι διαχειρίζονται τις τύχες μιας υπερδύναμης. Στην πραγματικότητα διά της ανέξοδης και άκρως λαϊκίστικής τους φλυαρίας θα οδηγήσουν σε μια άλλη καταστροφή. Όχι βεβαίως τη χώρα τους. Τις ανοησίες τους η Κύπρος θα τις πληρώσει πάλιν, αφού ο κ. Καμένος δίκην διοργανωτή φεστιβάλ μας εξήγγειλε θερμό επεισόδιο στην Κύπρο τον Ιούνιο. Φαντάζομαι ότι ο κ. Κοτζιάς θα κόβει εισιτήρια και θα ενοικιάζει binoculars (κιάλια) για το φιλοθεάμον κοινό.

 

 

 

Μικρογραφία

Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, η Κύπρος είναι μια θλιβερή μικρογραφία όλων των πιο πάνω. Είμαστε Ευρωπαίοι, λατρεύουμε τους Ρώσους, θέλουμε συμμαχία με το Ισραήλ γιατί δεν έδειξε διάθεση να μας επιτεθεί, δεν θέλουμε να ακούσουμε για Τουρκία γιατί μας επιτέθηκε, γίναμε στο παρελθόν Συρία και Ιράκ, είχαμε χιλιάδες πρόσφυγες και ξεριζωμένους, έπαιξαν μαζί μας όλες οι ξένες δυνάμεις, αλλά δεν μάθαμε τίποτα. Δεν μάθαμε τίποτε ούτε όταν μας ξεπούλησε και η μαμά Ελλάς το 1974 διά του πραξικοπήματος, αλλά και όταν μας ξάφρισε και τα πορτοφόλια το 2013. Όταν δηλαδή με τα χρήματα των Κυπρίων επιχειρήθηκε να θωρακισθεί η φούσκα των ελλαδικών τραπεζών. Αλλά εμείς εκεί! Ντούροι και αενάως ανόητοι, να ψηφίζουμε εν έτει 2017 υπέρ του ενωτικού δημοψηφίσματος. Ναι, αυτό του 1950, το οποίο όταν ο Κυπριανός πήγε να το παραδώσει στην Αθήνα του είπαν ότι η Ελλάδα αναπνέει με δυο ξένους πνεύμονες.

Εν κατακλείδι δεν μπορέσαμε ποτέ να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Ούτε οι Ελληνοκύπριοι ούτε οι Τουρκοκύπριοι. Ότι δηλαδή η λύση του προβλήματός μας, αυτού που αποκαλούμε τόσα χρόνια «το Κυπριακό», θα μας λυτρώσει πρώτα και κύρια σε προσωπικό επίπεδο και αργότερα σε πολιτικό. Ότι θα μας απαλλάξει από τη μονοθεματικότητά μας, από την έμπλεο στερεοτύπων σκέψη μας, από τους φόβους μας, από τη δουλική υποταγή μας προς την εκάστοτε εξουσία. Για να απαλλαγούμε από τα πάθη μας πρέπει βέβαια πρώτα να αλλάξουμε. Αυτός είναι ο μεγάλος μας φόβος. Ο φόβος, όπως έλεγε και ο Έριχ Φρομ, μπροστά στην ελευθερία.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή