Χρόνια που πέρασαν άδικα και αριστερές προδοσίες

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Ήταν φανερό ότι θα τσακωνόμασταν και εμείς με την Τουρκία μετά το 1974, όπως η ελληνοκυπριακή πλευρά τσακώθηκε με την Ελλάδα πριν το 1974. Πάντα ξεσπάει καβγάς όταν κάποιος επιχειρεί να ανέβει στο σβέρκο κάποιου άλλου. Έτσι δεν είναι;

Ήταν φανερό ότι θα τσακωνόμασταν και εμείς με την Τουρκία μετά το 1974, όπως η ελληνοκυπριακή πλευρά τσακώθηκε με την Ελλάδα πριν το 1974. Πάντα ξεσπάει καβγάς όταν κάποιος επιχειρεί να ανέβει στο σβέρκο κάποιου άλλου. Έτσι δεν είναι; Φυσικά, η δική μας περίπτωση είναι διαφορετική από εκείνη στον νότο. Στον νότο δεν υπάκουσαν. Η χούντα των Αθηνών διενήργησε πραξικόπημα. Ανέτρεψε την κυβέρνηση. Στον δε βορρά, ουδέποτε φτάσαμε σε αυτό το στάδιο. Οι κυβερνώντες κάθισαν φρόνιμοι. Υπάκουσαν χωρίς αντιρρήσεις. Έκαναν ό,τι τους ελέχθη. Ουδέποτε ήρθαν σε αντίθεση με την ’γκυρα. Ακόμα και αν ήταν αντίθετοι σιωπούσαν και τα κατάπιναν όλα. Κανένας από εμάς δεν έγραψε στην ’γκυρα επιστολή παρόμοια με εκείνη τη γνωστή επιστολή που έγραψε ο Μακάριος στον Γκιζίκη. ’λλαξαν πολλές κυβερνήσεις στην ’γκυρα από το 1974 μέχρι σήμερα. Πέρασαν και φασίστες και δημοκράτες. Και εθνικιστές και ισλαμιστές. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά ανάμεσα σε αυτούς και στην ηγεσία μας, η οποία εναρμονίστηκε με όποιον ανήλθε στην εξουσία. Αγκαλιάστηκε και με τους δημοκράτες και με τους φασίστες. Δεν επηρεάστηκε καθόλου η ενότητα μητέρας πατρίδας-θυγατέρας πατρίδας.
 
Τι θα γινόταν αν σηκώναμε και εμείς κεφάλι κατά της Τουρκίας, όπως η ελληνοκυπριακή πλευρά σήκωσε κεφάλι ενάντια στη φασιστική χούντα των Αθηνών; Μήπως η ’γκυρα θα μας έκανε ό,τι η Αθήνα έκανε στους Ελληνοκύπριους; Μήπως θα βάδιζε εναντίον μας με τανκ; Θα ανέτρεπε τον ηγέτη μας και θα καθάριζε τους αριστερούς; Δυστυχώς, δεν είχαμε την ευκαιρία να το μάθουμε αυτό. Οι ηγέτες μας δεν μας έδωσαν την ευκαιρία να ζήσουμε αυτή την εμπειρία, επειδή ουδέποτε σήκωσαν κεφάλι. Γι? αυτό σήμερα νιώθει καταπιεσμένη, περιφρονημένη και αναξιοπρεπής η κοινότητά μας, που εδώ και σαράντα χρόνια βιάζονται τα χώματά της, ο πληθυσμός της, η ταυτότητά της και η κουλτούρα της.  
 
Η σύνοψη των 500 χρόνων της ιστορίας μας σε αυτό το νησί είναι η εξής: Κατά την οθωμανική περίοδο γίναμε Οθωμανοί. Κατά την περίοδο των ’γγλων γίναμε ’γγλοι. Κατά την περίοδο της Τουρκίας γίναμε εκ Τουρκίας. Πάντα συντασσόμασταν με τους κατακτητές και τους αποικιοκράτες. Ποτέ δεν μπορέσαμε να υπάρξουμε χωρίς προστασία. Τώρα έχουμε ξανά μιαν κυβέρνηση που φαίνεται ότι κυριαρχείται από την Αριστερά. Αλλά η τωρινή κατάσταση δεν διαφέρει από την προηγούμενη. Διότι και οι αριστεροί μας έχουν προ πολλού μπει στο κλίμα. Ακόμα και την κατοχή την ονόμασαν «κηδεμονία». Καλύπτουν την κατοχή. Λένε συνεχώς ότι βρισκόμαστε υπό προστασία και όχι υπό κατοχή. Ποιος Ελληνοκύπριος αποκαλεί «κηδεμονία» τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στο νησί;
 
Όσα αμαρτήματα διέπραξαν οι αριστεροί μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα πριν το 1974, άλλα τόσα διέπραξαν οι Τουρκοκύπριοι αριστεροί. Το ΑΚΕΛ, που έπρεπε να αποτελεί πρωτοπόρο για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Κύπρου, επεδίωξε την ένωση. Και με την ενέργειά του αυτή πρόδωσε την τουρκοκυπριακή αριστερά. Έφερε σε πολύ δύσκολη θέση ειδικά τους Τούρκους αριστερούς που βρίσκονταν μέσα στο κόμμα και κυρίως τον Ντερβίς Καβάζογλου. Ούτως ή άλλως, αυτοί βρίσκονταν στον κατάλογο θανάτου της ΤΜΤ. Αν επιχειρούσαν να μαλώσουν και με το ΑΚΕΛ λόγω της  ένωσης, δεν θα είχαν κανένα άλλο μέρος να πάνε σε αυτό το νησί. Το ΑΚΕΛ, το οποίο απόλαυσε το γεγονός ότι επέβαλε στους Τουρκοκύπριους αριστερούς να εγκρίνουν την ένωση, ακόμα δεν προέβη σε αυτοκριτική γι?αυτό.
 
Όσον αφορά στην τουρκοκυπριακή Αριστερά μετά το 1974, αυτή δεν προέβαλε καμία σοβαρή αντίσταση κατά της Τουρκίας για σαράντα χρόνια. Πρώτα αντιτάχθηκε στην ανακήρυξη της ΤΔΒΚ και ύστερα άρχισε να την υποστηρίζει και να τη συντηρεί. Ειδικά όταν γεύτηκε τη γλύκα των κυβερνητικών θώκων, έχασε την αριστερή της ταυτότητα, ακολούθησε τα αχνάρια των εθνικιστών και τέθηκε κάτω από τις διαταγές της ’γκυρας, όπως εκείνοι. Στο Κυπριακό, δεν της απέμεινε καμία άποψη που να διαφέρει από εκείνες των εθνικιστών. Τώρα, τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά μας, υποστηρίζουν πλέον την ομοσπονδία στο νησί, τη μονιμοποίηση του πληθυσμού που μεταφέρθηκε από την Τουρκία, την επιστροφή όσο το δυνατόν λιγότερου εδάφους στους Ελληνοκύπριους, την επιστροφή του Βαρωσιού μετά τη συνολική λύση, τη συνέχιση των υφιστάμενων εγγυήσεων και την εσαεί παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στο νησί, ανεξαρτήτως του αριθμού τους. Αν δεν καταφέραμε να διανύσουμε την παραμικρή απόσταση στην Κύπρο εδώ και πενήντα χρόνια, τι νομίζετε; Μήπως δεν είναι γι? αυτά που δεν τα καταφέραμε;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Μέσα μας η ”μουχτάραινα”...Της Μαρίνας Κουμάστα

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή