Το σκοτάδι του «λαμπρότερου» και το κατάντημα του Προέδρου

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Υπάρχουν πράγματα με τα οποία κάνει κανείς και πλάκα, μες την απόγνωσή του, Πρόεδρε. Μ' αυτό δεν επιτρέπεται. Και εγώ μόνο ντροπή νιώθω. Για σας.

Μερικά 24ωρα μετά που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γελοιοποιήθηκε όσο ελάχιστες φορές, πλέκοντας το πλέον εξωφρενικό όσο και διαμετρικά αντίθετο προς την ύπαρξη και το ποιόν του ανδρός εγκώμιο για τον Φιλάργυρο Β’, έμελλε να ζήσουμε και κάτι ακόμη χειρότερο. Όχι για τον Πρόεδρο εδώ, αλλά για μας.

Για όσους μπορεί να έχασαν το συγκλονιστικό εκείνο παραλήρημα, μεταφέρω σήμερα παρενθετικά το… ωραιότερο από τα όσα είπε: «Αναντίλεκτα, το πολυσχιδές έργο και η δράση που ανέπτυξε ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος τιμούν τον θεσμό που εκπροσωπεί και τον αναδεικνύουν ως μία εκ των λαμπροτέρων και διακεκριμένων εκκλησιαστικών μορφών του τόπου».

Δεδομένου του ποίος είναι ο περί ου ο λόγος και του τι έχει κάνει και εκστομίσει μέχρι σήμερα, δεν θα ήταν υπερβολή να ζητούσε κανείς από τον κ. Αναστασιάδη να επισκεφθεί έναν ειδικό και να συζητήσει μαζί του, στην άνεση του κλασικού ανάκλιντρου το πώς μπόρεσε να πει δημόσια για έναν τέτοιον άνθρωπο αυτά ειδικά τα πράγματα που είπε, όντας Πρόεδρος κιόλας της χώρας.

Κάποιος, όμως, που δεν γνωρίζει πρόσωπα και κυρίως πράγματα σ’ αυτή τη χώρα. Από την υπόθεση του οικοπέδου μέχρι και τη στήριξη που έδωσε τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ Γύρο ο συγκεκριμένος ρασοφόρος στην υποψηφιότητα Αναστασιάδη.

Μακάρι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να τα είχε χάσει. Αυτό θα ήταν ένα ελαφρυντικό από μία τουλάχιστον άποψη. Δυστυχώς τα έχει 400. Και αυτό είναι όχι μόνο το πρόβλημα αλλά και η πολύ άβολη -όσο και ντροπιαστική- ουσία της υπόθεσης. Για όλους μας.

Τα όσα δε αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια με τα νηπιαγωγεία «της Αρχιεπισκοπής» και τους κανονισμούς τους, δημιουργούν ένα ζήτημα τόσο τεράστιο για τον ΠτΔ που κανείς πιστεύω δεν μπορεί και περισσότερο δεν δικαιούται να επιδείξει και αυτήν την ελάχιστη έστω σκωπτική διάθεση που επιδείξαμε όλοι μας στο ζήτημα του αναξιοπρεπούς εκείνου και εξωφρενικού εγκωμίου που λέγαμε.

Διότι εδώ, το θέμα δεν έχει να κάνει με τις πολιτικές φιλοδοξίες του κ. Αναστασιάδη ή έστω τα όποια... οικόπεδα. Έχει να κάνει με την προστασία της ίδιας της πολιτείας όσο και του αξιώματος στο οποίο εξελέγη, ασχέτως εάν αυτό περνάει συχνά εξαιρετικά δύσκολες στιγμές στα χέρια του.

Έχει να κάνει με την υπέρβαση των ορίων ενός Πρόεδρου ο οποίος ηγείται μίας χώρας στην οποία αμέτρητοι πολίτες περνούν φοβερά δύσκολες στιγμές και η οποία μετρά κάθε χρόνο απώλειες επτά εκατομμυρίων ευρώ για τη μισθοδοσία των κληρικών, διότι η κυβέρνηση και η Βουλή δεν προχωρούν να τα εισπράξουν από την Εκκλησία και εκείνη φυσικά πιέζει για μείνει η κατάσταση ως έχει.

Μία από τις πολλές απώλειες που μετρούμε. Αλλά στέκομαι σ’ αυτήν διότι την ώρα που εμείς πληρώνουμε αυτή την εκκρεμότητα και την ώρα που το κράτος κλείνει νηπιαγωγεία και βρεφοκομικούς, η κυβέρνηση Αναστασιάδη, εν κρυπτώ και παρά τα όσα έλεγε τον περασμένο Σεπτέμβριο ο τότε υπουργός Παιδείας και πρώην θρονικός επίτροπος της Αρχιεπισκοπής, συναίνεσε στην έναρξη της παράδοσης ενός μέρους του κοσμικού εκπαιδευτικού συστήματος στο σκοτάδι του… «λαμπρότερου» (sic).

Με αποτέλεσμα, μάλιστα, σε μια «ευρωπαϊκή» χώρα, να διαβάζουμε πράγματα όπως τα κάτωθι στους κανονισμούς λειτουργίας των εκπαιδευτηρίων τα οποία κτίστηκαν δημοσία δαπάνη.

«Σε περίπτωση διαζευγμένων γονέων ή άλλων προβληματικών καταστάσεων, ενημερώνεται η διεύθυνση του σχολείου». Επίσης: «Σε περίπτωση εγγραφής παιδιού με ειδικές ανάγκες (αναπηρίες κ.ά.) ο γονιός είναι υποχρεωμένος να πληρώνει τα έξοδα της συνοδού…». Και μάλιστα εν μέσω απόψεων εκπροσώπων της Αρχιεπισκοπής με βάση τις οποίες παιδιά που έχουν αναπηρίες ή άλλα ζητήματα δεν πρέπει να φοιτούν μαζί με τα άλλα παιδιά, διότι λέει… τα σχολεία δεν είναι ιδρύματα!

Υπήρξε και δημόσια καταγγελία ότι ένα παιδί με αυτισμό -«προβληματικό» και αυτό, βλέπετε- απορρίφθηκε από ένα τέτοιο εκπαιδευτήριο και πως ζητήθηκαν διαβεβαιώσεις από τους γονείς πως τα αδέρφια του δεν έχουν το… ίδιο θέμα προκειμένου να εγγραφούν!

Άλλού, το υπουργείο θα είχε παρέμβει αυτεπάγγελτα και για το ένα και για το άλλο. Εδώ, κανείς δεν ασχολήθηκε να διερευνήσει. Ούτε αυτό ούτε και άλλα περιστατικά αποκλεισμού.

Και αυτά είναι μόνο μερικά από τα όσα ακούσαμε. Δεν θα σταθώ βέβαια στις απαγορεύσεις των «καρναβαλιών και μασκαρεμάτων» στα νηπιαγωγεία και όλα τα υπόλοιπα κολλήματα των ταλιμπάν που έφταιξαν τους κανονισμούς, γιατί απλά τα θεωρώ γελοία και εγωιστικά ειδικά για ανθρώπους οι οποίοι μασκαρεύονται ολόχρονα με πολύχρωμα φουστάνια.

Θα μείνω στο αδιανόητο. Στον πολίτη - φορολογούμενο ο οποίος πληρώνει επτά εκατομμύρια τον χρόνο για να διατηρείται ο έρως του ΠτΔ με τον «λαμπρότερο» και ο οποίος αντί να δει αυτά τα χρήματα για να πηγαίνουν στη συντήρηση των εκπαιδευτικών μονάδων που χτίστηκαν με τους φόρους του, τις βλέπει να παραδίδονται σε σκοταδιστές και ρατσιστές.

Σε μία Εκκλησία η οποία θεωρεί «προβληματικές καταστάσεις» (sic) τους διαζευγμένους γονείς, στιγματίζει παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες απαιτώντας από τους γονείς τους να πληρώνουν έξτρα, καλλιεργεί τον μεσαιώνα και επιβάλλει τη συμμετοχή σε δικές της τελετουργίες αλλόθρησκων παιδιών και τόσα άλλα τα οποία άφωνος διαβάζει ο πολίτης στους κανονισμούς.

Δεν ξέρω σε τι άλλο προσβλέπει ο ΠτΔ και εάν σ’ αυτό είναι που βασίστηκε το ντροπιαστικό γλείψιμο τις προάλλες στον «λαμπρότερο». Αυτό που ξέρω είναι πως ως πολίτης αυτής της χώρας ντρέπομαι βαθύτητα που έζησα να έχω έναν τέτοιο Πρόεδρο.

Έναν Πρόεδρο ο οποίος δεν ενδιαφέρεται για την προστασία του αξιώματος που ανέλαβε και ο οποίος όπως όλα δείχνουν είτε δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά των… δικών του από τα της πολιτείας είτε, ακόμα χειρότερα, το κάνει.

Με την επιλογή να είναι ένα κατάντημα που όμοιό του δεν έχουμε ζήσει μέχρι σήμερα. Ούτε καν στις μέρες του.

Απορίας άξιον είναι δε, μέχρι πού θα φτάσει ακόμη η κατρακύλα του.

Και τρομάζω στη σκέψη, τι άλλο έχουμε να δούμε ακόμα. Εσείς;

Υστερόγραφο: Υπήρξαν, ναι, έντονες αντιδράσεις από μία μερίδα εκπαιδευτικών και μπράβο τους. Το ερώτημα είναι γιατί σιωπούν οι επίσημες οργανώσεις τους. Για όλα έχουν άποψη. Για αυτό όχι;


Επιστροφή
στην αρχή