Το σκάκι των ηγετών ( Του Παύλου Μ. Παύλου)

ΑΠΟΨΗ /ΠΑΡΑΘΥΡΟ
Αν όμως ούτε ο Ακιντζί διαφωνούσε με την εκτίμηση Ερντογάν ότι θα δραπετεύσουμε, γιατί συνέχισε να πασκίζει για πρόοδο στις συνομιλίες και κατάληξη;

Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο με είχε ξενίσει η πληροφορία ότι ο Ερντογάν έχει μιαν εμμονή αναφορικά με το Κυπριακό: Την κρίσιμη στιγμή οι Ελληνοκύπριοι θα κάνουν πίσω όσον αφορά τη λύση, όποια εντύπωση και να δίνουν ενόσω είμαστε ακόμη μακριά από συμφωνία.

Το ξαναθυμήθηκα αμέσως μετά το Μοντ Πελεράν 1, πριν από εννιά μήνες. Όχι μόνο γιατί σηκωθήκαμε και φύγαμε από εκεί (επειδή αν μέναμε θα έκλεινε το εδαφικό και το προσφυγικό), αλλά και επειδή στη συνέχεια έρχονταν πληροφορίες για συναφείς διαλόγους του Ακιντζί με τον Ερντογάν. Από αυτούς προέκυπταν δύο πράγματα: (α) Παρά την πεποίθησή του για τη μη κατάληξη, ο Ερντογάν έβλεπε με σεβασμό τον Ακιντζί και αποδεχόταν ο Τουρκοκύπριος ηγέτης να συνεχίσει να έχει τον κύριο λόγο. (β) Ουδέποτε ο Ακιντζί αντέκρουσε την πεποίθηση του Ερντογάν ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά θα «δραπετεύσει» από τη λύση.

Το γιατί ο Ερντογάν ακολουθούσε αυτήν την τακτική, παρά το γεγονός ότι πίστευε πως θα αποδράσουμε στο τέλος, δεν είναι δύσκολο να το απαντήσουμε. Εδώ και πολλά χρόνια εφαρμόζει το «η Τουρκία να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά στο Κυπριακό», δηλαδή με τις προτάσεις και τη στάση της να εκθέτει την ελληνοκυπριακή πλευρά ως αδιάλλακτη. Εξάλλου, ο Τσαβούσογλου κέρδισε τις εντυπώσεις στο Κραν Μοντανά ακριβώς επειδή πήγε εκεί με την άνεση και με τη βεβαιότητα της δικής μας απόδρασης. Έδωσε στον γ.γ. του ΟΗΕ αυτό που ήθελε να ακούσει, και από το δείπνο έφυγαν όλοι με την εικόνα μιας ελαστικής και διαλλακτικής Τουρκίας από τη μια, και μιας φωνασκούσας και άτεγκτης ελληνοκυπριακής.

Αν όμως ούτε ο Ακιντζί διαφωνούσε με την εκτίμηση Ερντογάν ότι θα δραπετεύσουμε, γιατί συνέχισε να πασκίζει για πρόοδο στις συνομιλίες και κατάληξη σε συμφωνία; Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην επιμονή του να εμπλέκονται τα ΗΕ όλο και περισσότερο στον κυπριακής ιδιοκτησίας διάλογο. Και μάλιστα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Πίστευε ότι με αυτόν τον τρόπο θα μείωνε τις δυνατότητες της πλευράς μας να αποδράσει. Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν οι συναντήσεις των δύο ηγετών με τον γ.γ. του ΟΗΕ, το Μοντ Πελεράν, η Γενεύη και το Κραν Μοντανά.

Κάπως έτσι διαμορφώνονται τα πεδία τακτικής. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι σημαντικό ρόλο κάθε φορά διαδραματίζει και το εσωτερικό μέτωπο του κάθε ηγέτη, το ποιες είναι οι απόψεις της κοινωνίας την οποία κυβερνά. Εδώ να επισημάνουμε ότι και πάλιν έχουμε διαφορές και ιδιομορφίες. Ο κ. Ερντογάν έχει μάλλον «αυτοκρατορική» σχέση με την κοινωνία του, ενώ ο κ. Ακιντζί προσπαθεί να μπει μπροστά και να καθοδηγήσει τη δική του δημοκρατικά. Όμως, κανενός από τους δύο –καλώς ή κακώς– η σχέση του με την κοινωνία του δεν είναι απλώς δημοσκοπική.  

 Ο Πρόεδρος

 Ο κ. Αναστασιάδης είναι άριστος σε ζητήματα ελιγμών και τακτικής. Έχει όμως ένα ελάττωμα που διέκρινε πολλούς πολιτικούς στην Ιστορία. Σε μεγάλο βαθμό διέκρινε τον Στάλιν (κανένας απολύτως υπαινιγμός ή σύνδεση της ποιότητας και της δημοκρατικότητας των δύο): Ο Στάλιν συνήθιζε να κάνει συλλογισμούς μεγάλου σκακιστή και να σχηματίζει την εικόνα των επόμενων βημάτων του αντιπάλου, πάντα στη βάση της δικής του λογικής. Γι’ αυτό, ακόμη κι όταν ο Χίτλερ εκδήλωσε την επίθεση εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, αρνείτο να το πιστέψει. Χρειάστηκαν χιλιάδες νεκροί και εκατοντάδες αναφορές από τους στρατηγούς του για να πειστεί. Θεωρούσε παράλογη μια τέτοια κίνηση από τον Χίτλερ. Ανέμενε ότι ο Γερμανός δικτάτορας θα σκεφτόταν όπως ο ίδιος.

Ο Πρόεδρος έκανε λάθος εκτίμηση για το πώς θα αντιδρούσαν η Άγκυρα και ο Ακιντζί, σε διάφορες φάσεις. Τελευταία, έκανε λάθος εκτίμηση για το πώς θα αντιδρούσαν τα αντιπολιτευόμενα κόμματα και η κοινωνία στους τελευταίους χειρισμούς του. Και όσο περισσότερο εκνευρίζεται από την αστοχία της πρόβλεψής του, τόσο περισσότερο μεγαλώνει τα ερωτηματικά  για το τι ακριβώς συμβαίνει.

 Καλάθι

 

  • Μαριονέτα της Άγκυρας τον ανεβάζουμε, πιόνι του Ερντογάν τον κατεβάζουμε. Κι όμως αυτός ήταν που είπε το «σε καμιά περίπτωση» στον Τσαβούσογλου, όταν ο τελευταίος τον ρώτησε αν συζητά να εξετάσουν «σχέδια Β και Γ». Εν τέλει, ο Ακιντζί είναι που κρατά ακόμη ζωντανή την προοπτική της λύσης, έστω και στον αναπνευστήρα.

 

  • Αυτή η τακτική να λύνονται τα προβλήματα και να γίνονται παροχές τους μήνες πριν από τις εκλογές πρέπει κάποτε να σταματήσει. Δεν είναι ευθύνη του Προέδρου και του επιτελείου του, το φαινόμενο είναι χρόνιο. Αν φταίνε σε κάτι είναι ότι το συντηρούν. Η κοινωνία όμως το αναποδογυρίζει: Όλοι παίρνουν το μήνυμα «τώρα είναι η ώρα να αρπάξουμε ό,τι μπορέσουμε». Και ακολουθεί ένας χαμός, ο οποίος τελικά δεν ευνοεί πάντα όποιον κυβερνά.

 

  • Άντε, διάλειμμα. Έτσι κι αλλιώς είναι πάντα επίκαιρη η κουβέντα που μου πέταξε στα νιάτα μου ο μεγάλος δημοσιογράφος Τόλης Γιαννάκης: «Εν τέλει, γιατί αυτή η μανία μας να γράφουμε την άποψή μας; Αφού στο τέλος μας ακούνε κυρίως όσοι καθηκόντως ανέλαβαν να γεμίζουν τον προσωπικό μας φάκελο».
Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η κοροϊδία για τους ποδηλάτες

Πολίτης News, 15:41 (τελευταία ενημέρωση 15:41)

ΑΠΟΨΗ

Αναμνήσεις από τον Οζκέρ Οζγκιούρ…Δικό τους και το νταούλι και το ξύλο

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 15:35 (τελευταία ενημέρωση 15:35)

ΑΠΟΨΗ

Ύβρις στο Μέλαθρο..Του Στέλιου Θεοδωρίδη

Πολίτης News, 21.11.2017

Επιστροφή
στην αρχή