Το ρεζιλίκι με τα καύσιμα,η παραλία της Δερύνειας και το νέο λεξιλόγιο

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Ατέλειωτη είναι η υπομονή του Κύπριου. Νόμιζα ότι τέτοιες ουρές υπήρχαν μόνο στη Σοβιετική Ένωση που έζησα για πολλά χρόνια. Και γι’ αυτό σάστιζα..

Πήγαμε και εμείς και σταθήκαμε στο τέλος εκείνης της μακριάς ουράς επιστρέφοντας από τον νότο στον βορρά. Τι ουρά ήταν αυτή. Έφτανε σχεδόν μέχρι το εργοστάσιο της Κόκα Κόλα. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Θα περιμένουμε. Θέλοντας και μη. Ατέλειωτη είναι η υπομονή του Κύπριου. Νόμιζα ότι τέτοιες ουρές υπήρχαν μόνο στη Σοβιετική Ένωση που έζησα για πολλά χρόνια. Και γι’ αυτό σάστιζα με την υπομονή των Ρώσων. Τελικά είμαστε και εμείς υπομονετικοί. Τουλάχιστον τόσο όσο εκείνοι. Η υπομονή των Ρώσων ήταν θρυλική. Έλεγαν το εξής: «Άντεξαν 300 χρόνια την κυριαρχία των Μογγόλων και των Τατάρων, άντεξαν 500 χρόνια τους τσάρους, άντεξαν 30 χρόνια τον Στάλιν, άντεξαν 10 χρόνια τον Κρούτσιεφ, άντεξαν και 20 χρόνια τον Μπρέζνιεφ. Τι υπομονή είναι αυτή!» Αλλά δεν ήταν λίγοι και εκείνοι που έκαναν τον μάγκα λέγοντας: «Μην εξαντλήσετε την υπομονή αυτού του λαού, γιατί αν ξεσπάσει, θα είναι για τα καλά». Τέτοιους συνάντησα και εδώ σε εμάς. Κάποιους που λένε «μην παίζετε με την υπομονή των Κυπρίων». Όμως, μέχρι σήμερα δεν είδα και πολύ να ξεχειλίζει αυτή η υπομονή. Μήπως δεν αντέξαμε τον Ντενκτάς σαράντα χρόνια; Και σαράντα χρόνια τον Έρογλου; Πότε ξεχείλισε η υπομονή μας; Λένε εδώ και σαράντα χρόνια ότι «το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο». Πώς έφτασε; Ένα μαχαίρι φτάνει στο κόκαλο για σαράντα χρόνια και δεν κόβει; Τι είδους μαχαίρι είναι αυτό; Άραγε μιλάμε έτσι επειδή ντρεπόμαστε να πούμε ότι είμαστε γεμάτοι υπομονή;


Το ζήτημα της ουράς ήταν τόσο διαδεδομένο στη Ρωσία που είχε δημιουργήσει τη δική του αγορά και παρήγαγε ανέκδοτα. Ένα ανέκδοτο που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το εξής: Ένας Άγγλος, ένας Αμερικανός, ένας Γάλλος και ένας Ρώσος συνάντησαν μια μέρα μιαν γυναίκα σε ένα έρημο νησί. Και θέλησαν να πλαγιάσουν μαζί της. Όλοι εκτός από τον Ρώσο άρχισαν να καβγαδίζουν μεταξύ τους για το ποιος θα ήταν ο πρώτος. Βαρέθηκε ο Ρώσος, ο οποίος παρακολουθούσε αυτό τον καβγά υπομονετικά για ορισμένο χρονικό διάστημα, τους πλησίασε και τους ρώτησε: «Ποιος είναι ο τελευταίος;» Γιατί ο τελευταίος; Για να πάει πίσω του να περιμένει στην ουρά… Η ερώτηση «ποιος είναι ο τελευταίος;» ήταν πολύ λαοφιλής στη Ρωσία. Αυτή την ερώτηση υπέβαλλαν όσοι έρχονταν τελευταίοι για να σταθούν στην ουρά. Άλλωστε, μόλις έβλεπαν ουρά, όλοι στέκονταν στη σειρά χωρίς να κοιτάξουν τι πουλιόταν εκεί. Αν υπήρχε ουρά, σήμαινε ότι κάτι καλό θα ήταν. Η πιο μακριά ουρά στη Μόσχα ήταν αυτή στα McDonald’s. Νομίζω ότι ακόμα δεν έχει σπάσει εκείνο το ρεκόρ.


Ας έρθουμε στη δική μας ουρά. Αυτή θυμίζει την ουρά που είχε σχηματιστεί πριν 15 χρόνια όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα. Αλλά, τι είναι ξαφνικά αυτή η έκρηξη; Τι συνέβη; Τι έγινε; Γιατί αυτή η ροή προς τον βορρά; Το όλο ζήτημα είναι τα καύσιμά μας; Ή μήπως αποφάσισαν να περάσουν στον βορρά και όσοι δεν το έκαναν μέχρι σήμερα; Ένας φίλος μου είδε αυτή την ουρά και είπε: «Είδες; Δεν σου το είχα πει ότι μόνο τα χρήματα θα λύσουν το Κυπριακό;» Μετά την απαγορευτική απόφαση στον νότο, η τουρκική πλευρά αφήνιασε. Άνοιξαν το στόμα τους και οι αριστεροί μας και οι δεξιοί μας και όποιον πάρει ο χάρος. Δεν άφησαν τίποτα που να μην πουν. Ένας από τους γνωστούς φασίστες μας αποκάλεσε μάλιστα και φασίστες την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση. Όλοι μπήκαν στη σειρά για να βρίσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ειδικά όσοι είδαν τον πρωτοσέλιδο τίτλο που έβαλα στην εφημερίδα μου επιχείρησαν να δώσουν και σε εμένα μάθημα. «Τι ήταν εκείνος ο τίτλος;» «Μην παίζεις με την βενζίνη Νίκο». «Ιδού, δες και εσύ Σενέρ Λεβέντ, δεν μπορούμε ποτέ να ζήσουμε μαζί με τους Ελληνοκύπριους», μου είπαν. Και άλλα πολλά. Αυτοί δεν βλέπουν τα δικά τους χάλια. Την παραλία της Δερύνειας για παράδειγμα. Άνοιξαν για τον λαό αυτή την παραλία που βρίσκεται στο Βαρώσι, αλλά μόνο για τους Τουρκοκύπριους και τους Τούρκους. Απαγορεύεται η είσοδος στους Ελληνοκύπριους! Μπορεί να μπει σε αυτήν ακόμα κι ένας Τούρκος που ήρθε από το πιο μακρινό χωριό της Ανατολίας, αλλά δεν μπορούν να μπουν οι Ελληνοκύπριοι που είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες του Βαρωσιού. Ιδού ρατσισμός πολλαπλάσιος! Άμα πλήττει τις προσπάθειες λύσης η απαγόρευση για τα καύσιμα που επέβαλε η ελληνοκυπριακή πλευρά, αυτό δεν τις πλήττει; Αλλά ευρισκόμενος στην ουρά, το μυαλό μου δεν απασχολούσε αυτό το ρεζιλίκι με τα καύσιμα. Η ελευθερία έκφρασής μας που επιχειρείται να περιοριστεί (με απασχολούσε). Όπως γίνεται αντιληπτό, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, που δεν έχει άλλες πιο σοβαρές δουλειές να κάνει, ετοίμασε για εμάς ένα λεξιλόγιο. Έναν κοινό κατάλογο λέξεων και για τις δύο πλευρές στο νησί. Όπως καταλαβαίνετε, επιβάλλεται απαγόρευση σε μερικές λέξεις που χρησιμοποιούμε. Καθορίστηκαν οι λέξεις που δεν θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε! Δηλαδή, όταν γράφουμε θα βάζουμε μπροστά μας αυτό τον κατάλογο και θα κοιτάμε. Μπορούμε ή δεν μπορούμε να το γράψουμε; Τι αστείο! Δεν θα μου ερχόταν στο μυαλό κάτι τέτοιο, ακόμα και αν σκεφτόμουν σαράντα χρόνια. Είμαι πράγματι περίεργος από ποιο χρυσό κεφάλι βγήκε αυτό το λεξιλόγιο. Άραγε γεννήθηκε ένας νέος Αδόλφος στην Ευρώπη;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 18:05 (τελευταία ενημέρωση 18:05)

ΑΠΟΨΗ

Οι «εσωτερικοί εχθροί» μας...Του Γιώργου Κουμουλλή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΟΥΛΛΗΣ, 16:47 (τελευταία ενημέρωση 16:47)

ΑΠΟΨΗ

Γιατρέ, τι είναι η ψυχή;...Του Γιώργου Τζίβα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 14:53 (τελευταία ενημέρωση 14:53)

Επιστροφή
στην αρχή