Το καλοκαίρι των ανησυχιών μας…

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Με παίρνει στις παραλίες της Κερύνειας όπου δεν είχαν ακόμα κτιστεί τα ξενοδοχεία πέντε αστέρων με καζίνο.Ύστερα στον ίσκιο των φοινικιών στη Λάρνακα.

Μην κοιτάτε τη θερμοκρασία που ανεβαίνει στους τριάντα βαθμούς και να νομίζετε ότι το καλοκαίρι έρχεται γελαστό. Είναι το καλοκαίρι των ανησυχιών μας αυτό. Από τώρα γίνεται στυφή ακόμα και η γεύση των κερασιών. «Η Γεύση του Κερασιού» είναι μια θαυμάσια ταινία. Ταινία του Ιρανού σκηνοθέτη Αμπάς Κιγιαρουστεμί. Περί τίνος πρόκειται; Ένας δυστυχής άνδρας, ο οποίος αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Θα αυτοκτονήσει, αλλά έχει ένα τελευταίο πρόβλημα. Να βρει κάποιον να τον θάψει και να του ρίξει από πάνω του χώμα όταν πεθάνει. Αναζητεί αυτό τον άνδρα γυρίζοντας με το αμάξι του στις γειτονιές της Τεχεράνης. Προτείνει σε κάποιους που του γέμισαν το μάτι. Κανείς δεν αποδέχεται αυτή την πρόταση. Μάλιστα, ένας από αυτούς προσπαθεί να τον πείσει να παραιτηθεί από την αυτοκτονία. Του μιλάει για τα θαύματα της ζωής, τις μοναδικές της ομορφιές και για το ότι αξίζει να ζει κανείς. Για τη γεύση των κερασιών. Είπε το εξής μετά από αυτή την ταινία ο σκηνοθέτης Αμπάς Κιγιαρουστεμί: «Δεν μου έχει απομείνει ελπίδα, πριν από δέκα χρόνια νόμιζα ότι θα μπορούσα να αλλάξω τον κόσμο, αλλά τώρα δεν το νομίζω».

Το καλοκαίρι βρίσκεται προ των πυλών αγαπητέ αναγνώστη. Έρχεται με θόρυβο. Τα χόρτα κιτρίνισαν. Τα σφυρίγματα των φιδιών έσμιξαν με το βουητό των κουνουπιών και την ησυχία των ακρίδων. «Στο μέρος που κιτρινίζουν τα χόρτα ο ήλιος, στο δέρμα που αγγίζει η σφαίρα έμεινε ο ζήλος». Κάπου παίζει ένα παλιό τραγούδι τις μέρες που η πατρίδα μας δεν είχε μοιραστεί ακόμα. Με παίρνει στις παραλίες της Κερύνειας όπου δεν είχαν ακόμα κτιστεί τα ξενοδοχεία πέντε αστέρων με καζίνο. Ύστερα στον ίσκιο των φοινικιών στη Λάρνακα. Ξύπνησα με ένα τηλεφώνημα από τα καλοκαιρινά όνειρα. «Αδελφέ», μου είπε, «κλέβουν τα λουλούδια μας από τους τάφους στο νεκροταφείο»! Κοίτα μωρέ. Κοίτα πράγματα! Άρα, εκείνοι που μαδήθηκαν σε αυτό τον κόσμο ληστεύονται και στον άλλο κόσμο. Όμως, μια άλλη είδηση είναι αυτή που μου προκάλεσε θλίψη στην ουσία. Δύο μητέρες, που έχασαν τα παιδιά τους στο τρομερό δυστύχημα στον δρόμο στο βουνό, πήγαν και διάλεξαν ταφόπετρα σαν να διάλεγαν προίκα. «Κάποτε θέλω να σκάψω το χώμα και να δω την κόρη μου», λέει μια μητέρα.

Και εμείς ζούμε. Είμαστε ακόμα ζωντανοί. Το καλοκαίρι έρχεται με πάταγο και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Όμως, ξέρουμε ότι βρισκόμαστε σε μια επικίνδυνη ζώνη. Οι ημέρες περνούν και φεύγουν σαν να είναι ίδιες μεταξύ τους. Δεν βάζουμε εμείς μπροστά μας τον αέρα, ο αέρας μας βάζει μπροστά του και μας παρασέρνει. Περικυκλωθήκαμε από λέξεις που έχασαν προ πολλού το νόημά τους. Ομοσπονδία. Δύο κοινότητες. Δύο ζώνες. Δίκαιη και μόνιμη. Πολιτική ισότητα κ.λπ. Όλα αυτά μου φαίνονται χωρίς νόημα. Σε ένα τραπέζι συζητώ με έναν φίλο που πιστεύει πολύ στην ομοσπονδία. Μήπως έγινε πλέον όνειρο το αίτημα για μια ενιαία Κύπρο; Είμαι κάποιος που πιστεύει ότι όλοι θα μπορούσαν να ζουν αδελφικά σε αυτά τα χώματα χωρίς να σκοτώνει ο ένας τον άλλο. Και είμαι βέβαιος. Αν η δική μου είναι ουτοπία, η ομοσπονδία είναι πολύ μεγαλύτερη ουτοπία από τη δική μου. Μήπως είναι γλυκύτερο να αγωνίζεται κανείς για την ομοσπονδία από το να αγωνίζεται για μιαν ενιαία Κύπρο;


Μην δίνεις σημασία στα σφυρίγματα των φιδιών. Στην πόρτα μας υπάρχει ένα καλοκαίρι με ανησυχίες που έμεινε από τον χειμώνα των ανησυχιών μας. Μην τυχόν και μου πεις ότι όλα θα είναι όπως παλιά μετά από αυτό το φαιδρό δημοψήφισμα στην Τουρκία. Κοίτα, σήκωσαν από τώρα τα μανίκια. Κάνουν εφόδους στα σπίτια όσων διεξήγαγαν εκστρατεία για το «όχι». Τους πιάνουν έναν-έναν και τους πάνε στο αστυνομικό τμήμα. Δίνουν ξύλο σε όσους πάνε να παραπονεθούν ότι «αυτό το δημοψήφισμα διεξήχθη με δόλο». Σταμάτα πλέον να λυπάσαι φίλε επειδή δεν βγήκαν δύο «ναι» από το δικό μας δημοψήφισμα. Ιδού, είδες και εσύ ότι εκείνο το κράτος δεν σέβεται καθόλου το δίκαιο. Θα τηρούσε τις υποσχέσεις που έδωσε σε εσένα;


Αυτό το τραπέζι. Αυτές οι διαπραγματεύσεις. Αυτά τα ρεζιλίκια πάρε-δώσε. Όλα είναι κενού περιεχομένου. Όπως ένα αμύγδαλο με κενό περιεχόμενο. Η ομορφιά του είναι μέχρι να σπάσει. Το καλοκαίρι έρχεται με πάταγο. Κοίτα τις ασκήσεις με πραγματικά πυρά στη Μεσόγειο και όχι τις παραλίες! Μην περιμένεις χήνες από αυτό το τραπέζι, κοίτα το αέριο! Μετέτρεψαν σε κόλαση τη γύρω μας περιοχή. Χήνα. Αέριο. Κεράσια. Πες και εσύ τις ανησυχίες σου. Εξήγησέ τες λίγο…

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Θέλει δημοψηφίσματα... Αλλά κάλπες δεν θέλει!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 14:50 (τελευταία ενημέρωση 14:50)

ΑΠΟΨΗ

Όσοι θεωρούν τους φασίστες ελευθερωτές γίνονται αιχμάλωτοί τους

Πολίτης News, 14:37 (τελευταία ενημέρωση 14:37)

ΑΠΟΨΗ

Είναι θέμα προτεραιοτήτων (Άποψη του «Π»)

Πολίτης News, 14:34 (τελευταία ενημέρωση 14:34)

Επιστροφή
στην αρχή