Το DNA του Μαντέλα

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
«Ο αγώνας του Νέλσον Μαντέλα πρέπει να μας εμπνεύσει για την ποιότητα λύσης του Κυπριακού που κάποιοι μέσω της διζωνικής θέλουν να επιβάλουν στον κυπριακό ελληνισμό. Η λύση τύπου Ανάν επαναφέρει στον 21ο αιώνα σε μια ευρωπαϊκή χώρα το ρατσιστικό σύστημα του απαρτχάιντ».

«Ο αγώνας του Νέλσον Μαντέλα πρέπει να μας εμπνεύσει για την ποιότητα λύσης του Κυπριακού που κάποιοι μέσω της διζωνικής θέλουν να επιβάλουν στον κυπριακό ελληνισμό. Η λύση τύπου Ανάν επαναφέρει στον 21ο αιώνα σε μια ευρωπαϊκή χώρα το ρατσιστικό σύστημα του απαρτχάιντ».

 

Όχι δεν είναι ανέκδοτο. Ούτε τρολάρισμα είναι, ούτε. Είναι δήλωση Λιλλήκα για τον θάνατο μιας από τις πιο σπουδαίες μορφές της εποχής μας, την οποία δεν λυπήθηκε (εδώ δεν λυπήθηκε τον Μακάριο που ήταν και συγχωριανός του θα μου πείτε) και τη χρησιμοποίησε για να καταλήξει στα δικά του. Μέσω ενός άθλιου πολιτικού παραλογισμού.

 

Γι? αυτό ο Lilli Gas και ο κάθε τέτοιος -είτε είναι ανεμόμυλος της πολιτικής είτε και όχι- είναι επικίνδυνος. Διότι μπορεί να αρπάξει το καθετί και να παίξει μπάλα σε κολλημένα μυαλά. Μυαλά τα οποία δεν μπορούν να σκεφτούν ποια σχέση έχει το απαρτχάιντ με το ομοσπονδιακό σύστημα.

 

Ευτυχώς μετά και τις εκλογές στο ΔΗΚΟ και την πόρτα από την ΕΔΕΚ, τα μυαλά που ακολουθούν τον Λιλλήκα, τον πλέον τοξικό λαϊκιστή της πολιτικής μας σκηνής, μειώθηκαν δραματικά. Και με το δικό του πολιτικό μυαλό αλλά και την έπαρση θα μειωθούν ακόμα περισσότερο. Θα το φροντίσει. Αν δεν γίνει πάλι... αριστερός ή κάτι άλλο μέχρι τότε.

 

Αν ο Μαντέλα δίδαξε κάτι στον πλανήτη με τον αγώνα του, αυτό είναι ακριβώς το αντίθετο. Αυτό ήταν το μεγαλείο του. Ένας άνθρωπος ο οποίος πέρασε απίστευτες διώξεις και στο τέλος 27 ολόκληρα χρόνια πεταμένος σε κελί, στο πάτωμα, ένας άνθρωπος ο οποίος είχε καταδικαστεί σε θάνατο αρχικά, αυτός ο άνθρωπος λοιπόν βγήκε από τη φυλακή και είπε τι;

 

Συμ-φι-λί-ω-ση. Τίποτα άλλο. Θα μπορούσε να γίνει μέχρι και... Μουγκάμπε ο Μαντέλα. Εξαγριώνοντας τους μαύρους κατά των λευκών και καταλήγοντας να οδηγήσει τους λευκούς στο αεροδρόμιο και τους μαύρους στην εξαθλίωση.

 

Κι όμως. Είχε τη διορατικότητα να βλέπει μπροστά. Ήταν ένα μεγάλο μυαλό και σ? αυτά, σε αντίθεση με τα... μικρά και τα «κουκούτσι», δεν έχει θέση το μίσος. Έχει θέση το μέλλον και το καλό των πολλών.

 

Αν χωράει κάποιος παραλληλισμός με την Κύπρο; Εγώ λέω πως ναι. Αλλά αυτός δεν είναι οι φανατισμοί ανθρώπων υστερικών πια με τη λύση ή την απέχθεια για τη μια ή την άλλη κοινότητα και οι αντίστοιχες κορώνες των πολιτικών χονδρεμπόρων των ψήφων τους.

 

Είναι εύκολο να μισείς και να απορρίπτεις. Πανεύκολο. «Κανείς δεν γεννιέται μισώντας ένα άλλο άτομο. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν για να μισούν, και εφόσον μπορούν να μάθουν να μισούν, μπορούν να μάθουν να αγαπάνε», είχε πει και ο Μαντέλα άλλωστε.

 

Το δύσκολο είναι το άλλο. Η υπέρβαση. Αυτό είναι που δίδαξε ο Μαντέλα. Και είναι ακόμη πιο δύσκολο όταν συγχωρέσεις κάποιον ή κάτι που σου έχει καταστρέψει τη ζωή σου. Όταν μπορείς να βλέπεις πιο κάτω, και σίγουρα να μην βάζεις και ταμπέλες: «’σπρος», «Μαύρος», «Ε/Κ», «Τ/Κ», άρα «Καλός» ή «Κακός», αναλόγως του τι είσαι εσύ.

 

Αν έχει εφαρμογή λοιπόν εδώ το πρότυπο Μαντέλα, αυτή η στόφα ανθρώπων, αυτή η εφαρμογή είναι λ.χ. ένας Πέτρος Σουπουρρής και ένας Χουσεΐν Ακανσόι. Και αυτό που μας διδάσκουν εδώ και χρόνια.

 

Ο Πέτρος είναι ένας άνθρωπος που τον εκτέλεσαν Τ/Κ εγκληματίες μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του, αλλά κατά λάθος γλύτωσε. Ο Χουσεΐν έχασε 30 μέλη της οικογένειάς του στις σφαγές Ε/Κ εγκληματιών στη Μάραθα.

 

Μιλούν μαζί σε νέους και των δύο πλευρών και λένε πράγματα όπως αυτά (δανεισμένα από συνέντευξη του Πέτρου στην Ελίτα Μιχαηλίδου): «Αισθάνομαι τυχερός που έζησα. Δεν πρέπει συνεχώς να το ανασκαλίζουμε. Ελπίζω μόνο να τελειώσουν τα πάθη, τα μίση. Οι εγκληματίες δεν έχουν εθνικότητα. Δεν θέλω να πάθουν τίποτε οι επόμενες γενιές. Πρέπει να πάμε παρακάτω και να αντιληφθούμε ότι δεν πρέπει να ξαναγίνουν όλα αυτά για τα παιδιά μου, τα παιδιά σου, τα παιδιά μας[?]».

 

Διδάσκουν και οι δύο τη συμφιλίωση και την υπέρβαση. Βάζουν λουλούδια στους τάφους των δικών τους και των... δικών τους. Των δικών μας.

 

Αυτό είναι το DNA Μαντέλα αν θέλουμε να το ψάξουμε εδώ. Τέτοιους να έχουμε για πρότυπα. Τους πιο μεγάλους μας πάντοτε. Και τα αποθέματα της ψυχής και του μυαλού τους που σε κάνουν όχι μόνο να γονατίζεις μπροστά τους, αλλά και να ζηλεύεις που εσύ δεν γεννήθηκες τόσος.

Που εσύ δεν θα μπορούσες αν η μοίρα σου είχε φερθεί έτσι να φτάσεις εκεί.

 

Ποτέ τους πιο μικρούς. Και σίγουρα ποτέ μα ποτέ αυτούς που θέλουν να αναρριχηθούν πολιτικά με τρόπο πονηρό και χυδαίο. Επειδή είναι ανάξιοι να το πετύχουν αλλιώς.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Καλή διαγωγή και μεταμέλεια (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Οι στομαχικές διαταραχές του Κώστα Κληρίδη (Του Διονύση Διονυσίου)

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 19.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Διάλογος για τα ουσιώδη

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 19.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή