To διεθνές δίκαιο, τα παραμύθια και η προεκλογική

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Διότι ένα είναι να παίζουν και λίγο με την ΑΟΖ προεκλογικά κι άλλο να δουλεύουν τον κόσμο κανονικά. Ειδικά εάν μιλάμε και σοβαρούς ανθρώπους.

Ο Γιώργος Λακκοτρύπης είναι σοβαρός άνθρωπος. Και ομολογώ πως, όσο κι αν είναι υπουργός, ποτέ δεν περίμενα να κάνει αυτό που έκανε χθες. Mερικοί άλλοι σίγουρα. Αυτός όμως όχι.

Είναι λογικό, ειδικά όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, η κυβέρνηση να θέλει να υποβαθμίσει όσο μπορεί τις όποιες αρνητικές εξελίξεις, είτε στο Κυπριακό, είτε στο ζήτημα του φυσικού αερίου.

Και μια πολύ κακή εξέλιξη, την οποία όμως θα έπρεπε να την περιμέναμε, ήταν τα όσα οριστικοποιήθηκαν χθες με την εξαγγελία της επίσκεψης του γαμπρού του Ερντογάν και υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, στο Ισραήλ, προκειμένου να οριστικοποιηθεί η συμφωνία για κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου ανάμεσα στις δύο χώρες.

Τρεις μέρες μετά από τις δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ τις οποίες η Λευκωσία πάλι επέλεξε να προσπεράσει.

Ακόμη δε χειρότερη εξέλιξη, ήταν οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας του Ισραήλ, Γιουβάλ Στάινιτς, ο οποίος επιβεβαίωσε επίσημα τον σχεδιασμό των δύο χωρών και την απόφαση για κατασκευή του αγωγού, σε συνέχεια των όσων είχε πει τον Μάιο ο διευθυντής Ενέργειας του Ισραήλ Σάουλ Μέριντορ, όταν του είχε ζητηθεί -κιόλας- να τοποθετηθεί για τις προκλήσεις του Μπαρμπαρός στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το έγραψα και τις προάλλες αλλά επιτρέψτε μου με μεγάλη συντομία, διότι έχει σημασία. Ο κ. Μέριντορ όχι μόνο δεν απέφυγε να πάρει θέση αλλά… χαιρέτισε τις έρευνες του Μπαρμπαρός, λέγοντας πως «κάθε έρευνα που διεξάγεται στην περιοχή, μπορεί να δώσει πολλά στοιχεία για να κατανοήσουμε καλύτερα την υποθαλάσσια γεωλογία».

Για να προσθέσει πως το Ισραήλ είναι υπέρ των τουρκικών εξερευνήσεων, όπως και εκείνων της «Νότιας Κύπρου» (sic).

Στην ερώτηση τι θα γίνει εάν δεν λυθεί το Κυπριακό, απάντησε: «Το Ισραήλ δεν μπορεί να πάρει θέση σε αυτό το πολύπλοκο ζήτημα εξαιτίας των εξαγωγών φυσικού αερίου. Μπορώ να πω, φυσικά, ότι θα είμαστε πολύ χαρούμενοι αν το ζήτημα μπορεί να λυθεί και δεν είμαι βέβαιος ότι αποτελεί προϋπόθεση για τον αγωγό μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Δεν μπορώ να πω περισσότερα, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα βρούμε έναν τρόπο να περάσουμε τον αγωγό από τα ανατολικά της Κύπρου».

Χθες λοιπόν, όταν όλα αυτά οριστικοποιήθηκαν πλέον, ο κ. Λακκοτρύπης επέλεξε να τοποθετηθεί με έναν τρόπο όχι μόνο απαράδεκτο έναντι της σοβαρότητας των εξελίξεων και του στοιχειώδους σεβασμού στη νοημοσύνη όλων μας, αλλά θα έλεγα και έναντι της δικής του πορείας και ως υπουργού και ως ανθρώπου που σέβεται αυτούς που τον ακούνε.

Και είναι κρίμα. Πολύ κρίμα. Διότι δεν γίνεται να μιλά ο κ. Λακκοτρύπης για «συγκατάθεση» της Λευκωσίας και μάλιστα με βάση το διεθνές δίκαιο, όταν γνωρίζει καλύτερα από όλους ότι ΚΑΜΙΑ τέτοια συγκατάθεση δεν χρειάζεται και πως, με βάση πάντα το διεθνές δίκαιο, τα Ιεροσόλυμα (ή το Τελ Αβίβ για όσους το προτιμούν) είναι υποχρεωμένα να ζητήσουν από τη Λευκωσία να τους υποδείξει απλώς τη διαδρομή της πόντισης. Τίποτα, μα τίποτα άλλο.

Η Λευκωσία δεν έχει, με βάση πάντα το διεθνές δίκαιο, τη δυνατότητα να αρνηθεί. Μπορεί βέβαια να επιλέξει να ροκανίσει τον χρόνο διακινδυνεύοντας να διασαλεύσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ. Κάτι που αφορά και τη γείτονα αλλά σίγουρα όχι τόσο όσο μας επηρεάζει εμάς.

Συνεπώς, εάν το αδιέξοδο στην Κύπρο παγιωθεί, όταν θα έρθει η ώρα να προχωρήσει το πρότζεκτ Ισραήλ - Τουρκίας, η Κύπρος θα βρεθεί μπροστά σε εφιαλτικά διλήμματα και κανείς, μα κανείς δεν θα θυμάται πως, το 2017, ο τότε υπουργός είχε χρυσώσει το χάπι στην κοινή γνώμη μιλώντας για μια συγκατάθεση την οποία ήξερε ότι κανείς δεν θα μας ζητούσε και κανείς δεν όφειλε κιόλας να μας ζητήσει!

Είναι ένα το να χειρίζεται κανείς το θέμα επικοινωνιακά και άλλο το να δουλεύει την κοινή γνώμη, κάτι που επιμένω να λέω, δεν περίμενα ποτέ από τον συγκεκριμένο υπουργό.

Όπως επίσης δεν περίμενα να ακούσω και το ακόμη πιο εξωφρενικό που είπε. Το ότι, τάχα, ο αγωγός Ισραήλ - Τουρκίας μπορεί και να μην περάσει «από τα ανατολικά της Κύπρου» όπως είπε ο κ. Μέριντορ, ο καθ’ ύλην αρμόδιος της χώρας που θα τον κατασκευάσει (!...) αλλά από κάπου αλλού, λέει.

Από πού αλλού, κ. υπουργέ; Από την ΑΟΖ του Λιβάνου που δεν αναγνωρίζει καν την ύπαρξη του Ισραήλ και το μόνο που τους συνδέει είναι η συμφωνία εκεχειρίας του 1949; Και από εκεί στην ΑΟΖ της Συρίας η οποία από το 1948 είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με το Ισραήλ;

Ή μήπως θα δώσουν τα δεκαπλάσια για να πάει ο αγωγός μέσω της αιγυπτιακής ΑΟΖ και μετά μέσω της ελληνικής, επειδή θα θυμώσει η Λευκωσία; Εκτός, πάλι, κι αν στα σχέδια του Προέδρου είναι να τους προτείνει να τους καλύψει εκείνος το κόστος για την εναλλακτική διαδρομή!

ια αυτό, το δούλεμα, όσο και εάν κάποιοι το έχουν αναγάγει κάποιοι σε επιστήμη, εσάς προσωπικά δεν σας τιμά, και εμάς, ναι μεν μας αξίζει, πλην όμως καλό είναι να μην γίνεται με τέτοια βαναυσότητα. Εκλογές έχετε -δυστυχώς εδώ και πολλούς μήνες...- αλλά λυπηθείτε μας. Λίγο έστω.

Υστερόγραφο: Στη φωτογραφία (από την κρατική τουρκική TRT) ο χάρτης με την ήδη γνωστή, προτεινόμενη διαδρομή του αγωγού.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 13.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή