To ανήθικο σπριντ και οι ενοχές μας

ΑΠΟΨΗ /TZIBASAT
Στην ισορροπία δυνάμεων νιώσαμε να έχουμε συντριβεί. Ο Πρόεδρος στις Βρυξέλλες (το σκεφτήκαμε και αυτό) ματαιοπονούσε...

Όλες αυτές τις μέρες που οι Τούρκοι ξεμασκαρεύτηκαν στην κυπριακή ΑΟΖ, μια κατήφεια κατάκλυζε μερίδα πολλών αναλυτών στα κυπριακά ΜΜΕ.

Δεν ήταν μόνο η ηττοπάθεια, που κάποιος φυσιολογικά μπορεί να νιώθει όταν συνειδητοποιεί πως απέναντί του έχει έναν τεράστιο αντίπαλο. Δεν ήταν μόνο ένα αίσθημα απελπιστικού αδιεξόδου που παρέλυε την ορθή προσέγγιση και ανάλυση.

Το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό εμβόλισε πρώτα απ' όλα το ηθικό μας. Από το Αιγαίο μέχρι τη Σουπιά, αισθανθήκαμε τη μια μετά την άλλην τις ψευδαισθήσεις μας να καταρρέουν.

Στην ισορροπία δυνάμεων νιώσαμε να έχουμε συντριβεί. Ο Πρόεδρος στις Βρυξέλλες (το σκεφτήκαμε κι αυτό) ματαιοπονούσε...

Σιγά-σιγά όλα!

Σε μια... απρόσμενη εξέλιξη και οι «27» της ΕΕ στήριξαν την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και την Ελλάδα. Ξέρω πως πολλοί εξ ημών κατσούφιασαν από αυτήν τη στήριξη. Ξέρω πως αρκετοί εξ ημών δεν ικανοποιούνται όταν η Κυπριακή Δημοκρατία ακόμα αναγνωρίζεται. Μια στήριξη στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς αναφορά στους Τουρκοκύπριους είναι κάτι που ζορίζει τα συναισθηματικά μας αντανακλαστικά. Συγγνώμη, αλλά δεν είναι ο Μουσταφά Ακιντζί που ένιωσε πολύ δυνατός όταν τα πολεμικά της Τουρκίας περιπολούσαν στην κυπριακή ΑΟΖ; Και δεν είναι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί με ταυτότητες και διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας που ανέβασαν τους τόνους και τα απαιτούσαν όλα μισά-μισά; Λες και δεν ξέρουμε πως όταν λένε μισά-μισά εννοούν σιγά-σιγά όλα!..

Οι ενοχές του θύματος

Το χειρότερο από όλα όσα επέφερε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο δεν είναι η απώλεια εδαφών και θαλασσών. Δεν είναι οι πρόσφυγες και η ομηρεία στα κατεχόμενα εκατοντάδων χιλιάδων Τουρκοκυπρίων. Το χειρότερο από όλα είναι η ανάπτυξη στον ψυχισμό μας αμέτρητων ενοχών. Ενοχές γιατί δεν βρίσκουμε μια λύση να τελειώνουμε. Σαν να εξαρτάται από εμάς ή από τους όμηρους Τουρκοκύπριους. Σαν να εξαρτάται από εμάς να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Αφού δεν μπορούμε να... θέλουμε! Αυτή είναι η βαριά ενοχή. Θέλουμε ομοσπονδία; Δεν θέλει η Τουρκία. Θέλουμε συνομοσπονδία; Δεν θέλει η Τουρκία. Θέλουμε δύο κράτη; Δεν θέλει η Τουρκία. Θέλουμε διχοτόμηση; Δεν θέλει η Τουρκία. Ε, τι μπορούμε να θέλουμε που ίσως να... μπορούσε να θέλει η Τουρκία;

Απάντηση από πουθενά. Και η ενοχή μας που κάποιοι ηλίθιοι έσπασαν αμάξι Τουρκοκύπριου να μεγαλώνει. Η ενοχή μας που οι 27 της ΕΕ στήριξαν την Κύπρο και την Ελλάδα φώλιασε και πήγε και κρύφτηκε. Θα ξαναβγεί όταν και πάλι ένα γεωτρύπανο ανακοπεί από το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό.

Δεν υπάρχει φαρμακευτική συνταγή για τις ενοχές. Ενοχές που δεν έπρεπε να έχουμε αν νιώθαμε πραγματικοί πολίτες της Ευρώπης. Αυτής της Ευρώπης με τα πολλά προβλήματα και με τα πολλά συμφέροντα. Ως πολίτες της Ευρώπης κατοικούμε στην Κύπρο. Στο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, που οφείλει να βρει τη λύση και στο πώς να εντάξει στους κόλπους της ΕΕ και τους χιλιάδες όμηρους που κρατά η Τουρκία στα κατεχόμενα.

Η Ολλανδία

Παράλληλα με τις παράνομες navtex στην ΑΟΖ και στο Αιγαίο, η Τουρκία είχε ακόμα ένα μόνιμο πρόβλημα να αντιμετωπίσει αυτές τις μέρες, στο οποίο ελάχιστη ή καθόλου σημασία δώσαμε. Η Ολλανδία αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων και η Τουρκία αλλοφρόνησε και πάλι. Δεν αντέχει το ιστορικό της προηγούμενο. Είναι ένα παρελθόν που αναβιώνει συνέχεια με διαφορετικούς τρόπους. Από τα κελιά στην ίδια την Τουρκία, στο Αφρίν, την κυπριακή ΑΟΖ, στα κατεχόμενα, στο Αιγαίο.

Φυσικά και είμαστε... μύγες απέναντι στον τουρκικό νεοθωμανισμό. Αλλά είμαστε στους «27» και είναι καιρός να αποβάλουμε τις ενοχές μας. Αυτός ο...γίγαντας που ονομάζεται Τουρκία έχει απίστευτα βαρύτερες ενοχές στα εκατό χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων.

Το τόξο

Οι συμμαχίες μας δεν είναι μόνο πολιτικές, δεν είναι μόνο γεωπολιτικές και ενεργειακές. Όπως το είπε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, «Το τόξο της δικαιοσύνης είναι μακρύ αλλά φαίνεται να γέρνει προς την πλευρά της ηθικής». Και συμπλήρωσε ο Μόργκαν Φρίμαν: «Η ελευθερία δεν είναι ένα σπριντ. Είναι ένας Μαραθώνιος».

Μπορεί να φαίνεται πως οι επιλογές μας είναι λίγες και περιορισμένες. Και είναι. Αλλά κανένας (αν αποβάλουμε τις ενοχές μας) δεν μπορεί να μας αναγκάσει σε ένα ανήθικο σπριντ.

Η Ιστορία δεν γνωρίζει πού θες να πορευτείς. Εσύ αποφασίζεις. Ξανά και ξανά τίθεται το ερώτημα. Με τη Δύση και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό ή με ό,τι άλλο προσπαθούν να αναδείξουν μέσα στην παγκοσμιοποίηση σε υπερδύναμη η Τουρκία, το Ιράν κι ευτυχώς ανεπιτυχώς το Ισλαμικό Κράτος...

Mε τρεις λέξεις: Πολιτισμός ή βαρβαρότητα;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Θα μας πείσει άραγε η διοίκηση της cyta;

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή