Της μνήμης ή της λήθης;...

ΑΠΟΨΗ /Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
Η ιστορία ως επιστήμη δεν έχει επιλογή μεταξύ μνήμης και λήθης. Οφείλει να καταγράφει με αδέκαστο κονδύλι το παρελθόν...

Ο προβληματισμός που ακολούθησε και ακολουθεί γύρω από τα κείμενα που ο Πολίτης δημοσιεύει υπό μορφή ρεπορτάζ με τίτλο «Κύπρος: Ατιμώρητα Εγκλήματα 1963-1974» είναι ομολογουμένως αξιοπρόσεκτος. Είτε η κριτική είναι θετική ή αρνητική τα συμπεράσματα είναι πάντοτε χρήσιμα για όλους μας.  

Το θέμα αφορά την κοινωνιολογία αυτού του γεωγραφικού χώρου αλλά και τις ταυτότητες που έχουν δημιουργηθεί. Η καλλιέργεια της μνήμης ή της λήθης, ούτως ή άλλως είναι ζήτημα ηθικό, πολιτικό και βέβαια ιστορικό, όπως αναφέρει ο καθηγητής ιστορίας Αντώνης Λιάκος.

Η ιστορία ως επιστήμη δεν έχει επιλογή μεταξύ μνήμης και λήθης. Οφείλει να καταγράφει με αδέκαστο κονδύλι το παρελθόν.

Όσο πιο σοβαρά και αντικειμενικά το κάνει, τόσο λιγότερο χώρο αφήνει για στερεότυπα, για ασύντακτες μνήμες για προπαγάνδα. Από την άλλη έχουν εν μέρει δίκαιο όσοι υποστηρίζουν ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Πολλές φορές, επιλεκτικά και αποσπασματικά. Επιλέγοντας δηλαδή τις μνήμες που θα διασωθούν. Αν αυτό γίνεται στο πλαίσιο μιας «πεφωτισμένης» αντιμετώπισης της έρευνας η οποία παρεμβαίνει μεταξύ μνήμης και λήθης για να οικοδομήσει μια καλύτερη κοινωνία απαλλαγμένη από τις παθογένειες ενός οδυνηρού παρελθόντος ίσως και να είχε κάποια λογική. Από την άλλη βέβαια είναι επικίνδυνες οι επιλεκτικότητες. Η ιστορία συντηρεί σήμερα αλώβητες τις μνήμες του ολοκαυτώματος των Εβραίων από του Ναζί. Ορθώς το κάνει γιατί δεν θέλουμε ένα νέο ολοκαύτωμα. Την ίδια στιγμή όμως αποκρύβει δύο άλλα ολοκαυτώματα των Ναζί. Αυτό των Τσιγγάνων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ίσως γι αυτό οι Τσιγγάνοι βρίσκονται υπό διωγμό σε ολόκληρη την Ευρώπη.    

Λόγω της έλλειψης σοβαρής ιστοριογραφίας στη χώρα μας, ο  λόγος περί μνήμης απέκτησε ένταση και πυκνότητα τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας συνοδεύοντας το πρακτικό και θεωρητικό ενδιαφέρον για τις ταυτότητες. Οι Ε/κ μέσω της διατήρησης μιας μνήμης παθών και διωγμών που ίσως αποτελεί και έναν από τους ελάχιστους συνδετικούς κρίκους μεταξύ τους, καταφέρνουν να διατηρούν μια αξιοσημείωτη κοινωνική συνοχή σε ότι αφορά την επιδιωκόμενη λύση του Κυπριακού. Το ίδιο ισχύει και για τους Τ/κ. Και οι δύο κοινότητες στην Κύπρο κινούνται στη λογική μιας συλλογικής επιλεκτικής μνήμης.

Αυτό το τείχος επιχειρήσαμε να διαρρήξουμε μέσα από τα ρεπορτάζ μας. Το τείχος της επιλεκτικότητας. Τα εγκλήματα δυστυχώς που διαπράχθηκαν αποτελούν ευθύνη όλων.  Μπορεί ακόμα να μην μπορούμε να τα ξεπεράσουμε για να δημιουργήσουμε μια νέα δική μας αισιόδοξη ιστορία. Τουλάχιστον όμως ας γνωρίζουμε τις ευθύνες κιας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας.

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μεγάλες οι προοπτικές, αλλά μείναμε πίσω

Πολίτης News, 15:19 (τελευταία ενημέρωση 15:19)

ΑΠΟΨΗ

Η Παιδεία, ο συνδικαλισμός και η Μεσαία τάξη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 10:24 (τελευταία ενημέρωση 10:24)

ΑΠΟΨΗ

Δεν μας αξίζει άλλος πόνος, δεν μας πρέπει άλλο δάκρυ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΡΟΥΤΗΣ, 15.08.2018

Επιστροφή
στην αρχή