Τι θα γίνει με την εκπαίδευση των παιδιών μας

ΑΠΟΨΗ /ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
«Στην πέμπτη τάξη αποβλήθηκα, γιατί έγραψα μίαν έκθεση στη δημοτική γλώσσα. Ήταν απαγορευμένη η χρήση της τότε. Συνήλθε τότε η Σχολική Εφορία και με μηδένισε. Έμεινα ανεξεταστέος και αρνήθηκα να γράψω στις εξετάσεις του Σεπτέμβρη». Γλαύκος Κληρίδης, εφ. «Σημερινή», 26.4.2009

«Στην πέμπτη τάξη αποβλήθηκα, γιατί έγραψα μίαν έκθεση στη δημοτική γλώσσα. Ήταν απαγορευμένη η χρήση της τότε. Συνήλθε τότε η Σχολική Εφορία και με μηδένισε. Έμεινα ανεξεταστέος και αρνήθηκα να γράψω στις εξετάσεις του Σεπτέμβρη». 
Γλαύκος Κληρίδης, εφ. «Σημερινή», 26.4.2009

 

Στο πίσω μέρος του μυαλού μου όταν έγραφα αυτό το κείμενο υπήρχε αναπόφευκτα ο Γλαύκος Κληρίδης. Ο Γλαύκος Κληρίδης είχε άποψη και θέση για το άλυτο γλωσσικό ζήτημα που ταλαιπωρούσε και αποξένωνε τη γενιά του από τη μαθησιακή διαδικασία.

Ήθελε μεγάλη τόλμη για να τοποθετηθεί κανείς υπέρ της δημοτικής τότε. Μην βλέπετε τώρα που είμαστε όλοι δημοτικιστές. Οι δημοτικιστές, ο Δελμούζος, ο Τριανταφυλλίδης, ο Γληνός, ο Παπαντωνίου, είχαν κατηγορηθεί σχεδόν για τα πάντα: για κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών, για αντεθνική παιδεία, για ανηθικότητα, για διδασκαλία του «ελεύθερου έρωτα».

Το γλωσσικό ζήτημα, όπως και τα σημερινά μεγάλα εκπαιδευτικά ζητήματα που μας προβληματίζουν, ήταν ένα βαθύτητα πολιτικό ζήτημα. Έκρυβε από πίσω του ένα μεγάλο πολιτικό διακύβευμα για την ελληνική κοινωνία στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι διανοούμενοι της εποχής έδωσαν στο γλωσσικό ζήτημα τόσο μεγάλες διαστάσεις γιατί πίστευαν ότι βασική προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη, την εδραίωση της κοινωνίας της προόδου, τον εκδημοκρατισμό, είναι να μορφωθεί ο λαός. Επιδίωξαν υποχρεωτική εκπαίδευση, σύγχρονη αντιαυταρχική παιδαγωγική μακριά από την αποστήθιση, τον διδακτισμό, την ηθικολογία, την εθνική προπαγάνδα. Μια παιδαγωγική προσανατολισμένη στην κριτική σκέψη, στην επιστήμη, στη γνώση, στη λογική, στη μόρφωση της γυναίκας, στην ισότητα ευκαιριών για όλους -προσοχή, όχι στον εξισωτισμό- στην προσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος στις κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες της χώρας, στη στροφή προς τις θετικές επιστήμες». Όλα τα παραπάνω πέρασαν από πολλά σκαμπανεβάσματα και τρομακτικές συγκρούσεις για να καταφέρουν τελικά να περάσουν ως επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους το 1964 και ουσιαστικά στη μεταπολίτευση.

’ραγε σήμερα το κυπριακό εκπαιδευτικό σύστημα έχει πετύχει την εκπλήρωση των παραπάνω βασικών προϋποθέσεων όπως είχαν τεθεί έναν αιώνα περίπου πριν; Είναι έτοιμο να αντεπεξέλθει στις ανάγκες που διαμορφώνει ο κινούμενος ταχύτατα και πάντα απρόβλεπτος 21ος αιώνας;
Τα προχθεσινά που είπε ο Πρόεδρός μας (για τον ?αφελληνισμό της [αιδείας? (sic) θύμιζαν ρητορική του '50 και όχι λόγο σύγχρονου, κεντροδεξιού ευρωπαϊστή ηγέτη). Αυτά που είπε για τα θρησκευτικά (λες και το κράτος πρέπει να θρησκεύεται αντί να παραμένει αυστηρά ουδέτερο απέναντι σε όλα τα θρησκεύματα) εκτός από ψευδοδιλήμματα ευνοούν όλη τη βαθιά συντήρηση της κυπριακής κοινωνίας. Θα ήθελα λοιπόν να τελειώνουμε με τους πολιτικαντισμούς μια για πάντα: 1) Το κράτος κι ο θεσμός του σχολείου στα σύγχρονα κράτη δεν θρησκεύονται. 2) Ο στόχος του σχολείου είναι η καλλιέργεια του δημοκρατικού πολίτη που μπορεί να νιώθει ό,τι θέλει, Έλληνας, Κύπριος, Τούρκος, Ε/Κ, Τ/Κ, Ισπανός, Ευρωπαίος ή εξωγήινος, φτάνει η ταυτότητά του αυτή να μην αποκλείει τους άλλους. 3) Είναι κωμικοτραγικό να προσπαθεί ο Πρόεδρός μας να μας φορέσει την εθναρχεύουσα Εκκλησία εν έτει 2013, επειδή ο ίδιος ψάχνει πολιτική νομιμοποίηση από την άκρα δεξιά μέχρι την ΕΔΕΚ. Η μακαριακή πολιτική κουλτούρα επιστρέφει μόνο ως φάρσα. 3) Τι είδος κλίμα οικοδομείται για την επίλυση του Κυπριακού με τέτοιες δηλώσεις; Αντιλαμβάνομαι ότι χρειάζεται η συναίνεση της Δεξιάς για την όποια διευθέτηση του Κυπριακού αλλά δεν υπάρχουν πιο ήπιες και σύγχρονες λέξεις για να χρησιμοποιηθούν; 4) Η κριτική που εστιάζει στον Αρχιεπίσκοπο και στην Εκκλησία είναι λάθος. Θα το γράφω ξανά και ξανά: τις κόκκινες γραμμές τις τραβάει η Πολιτεία, όχι η Εκκλησία. Ευθύνη έχει ο εκλελεγμένος Πρόεδρος, η κυβέρνησή του και ο υπουργός του, όχι ο Αρχιεπίσκοπος.

Φέτος έστειλα τις κόρες μου στην πρώτη δημοτικού, μαζί με χιλιάδες άλλες μανάδες. Τις έστειλα για να μάθουν γράμματα, γλώσσες, μαθηματικά, κοινωνικές επιστήμες και κοινωνικές δεξιότητες. Τις έστειλα στο σχολείο για να μάθουν να ρωτούν, να αμφισβητούν, να κρίνουν. Δεν τις έστειλα για να μάθουν προσευχές, δόγματα, λιβανίσματα ή για να αποκτήσουν προκαταλήψεις. Ας σηκώσουμε ανάστημα όλοι όσοι συμμετέχουμε στη μεγάλη προσπάθεια να φτιάξουμε μια εκπαίδευση που κάνει αυτόν στον οποίο απευθύνεται, το παιδί του νηπιαγωγείου, του δημοτικού, του γυμνασίου, του πανεπιστημίου, να έχει την αίσθηση ότι πραγματικά κάτι μαθαίνει, ότι ο χρόνος και η προσπάθεια που επενδύει έχουν νόημα, ότι όσα περνάει στη μισή ζωή του στο σχολείο τον πείθουν για την αξία τους, για τη χρησιμότητά τους στο παρόν και στο μέλλον της ζωής του.

Ας αφήσουμε επιτέλους τα ψευδοδιλήμματα. Δεν έχουμε άλλωστε όλοι χρήματα για ιδιωτικά σχολεία, όπου τα παραπάνω είναι λίγο-πολύ αυτονόητα.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σκωτσέζικο ντους (Της Μιράντας Λυσάνδρου)

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 24.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Γίνατε δημοσιογράφοι, αλλά δεν γίνατε άνθρωποι

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 24.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Η απόλυτη σιωπή των αμνών… Του Παύλου Μ. Παύλου

ΠΑΥΛΟΣ Μ. ΠΑΥΛΟΥ, 24.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή