Τι είναι η πατρίδα μας; «Η καλή μας αγελάδα»

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Έβλεπα πρόσφατα από το WebTv του «Πολίτη» μια νεαρή καθηγήτρια, τη Μαριάννα Παφίτη, να δίνει τη μάχη για 300 ευρώ το μήνα.

Έβλεπα πρόσφατα από το WebTv του «Πολίτη» μια νεαρή καθηγήτρια, τη Μαριάννα Παφίτη, να δίνει τη μάχη για 300 ευρώ το μήνα. Μάχη κόντρα στην κατά πλάκας σκλήρυνση. Για να μπορεί να κινείται μερικά λεπτά τη μέρα, με όχημα 300 ευρώ το μήνα που απαιτούνται για τη φαρμακευτική της αγωγή. Κάποιοι αρμόδιοι θεωρούν ότι ζητά πολλά και αρνούνται να της εγκρίνουν το ποσό. Υπάρχει και η κ. Αγνή που κινείται εδώ στη Λήδρας. Με μια σύνταξη 400 ευρώ τον μήνα. Η οποία σύνταξη, όπως μου είπε, προφανώς γιατί είναι υπερβολική, δεν της επιτρέπει να παίρνει εκείνο το κουπόνι για να κινείται με το λεωφορείο, οπότε πρέπει να σέρνει τα γέρικα πόδια της μερικά χιλιόμετρα τη μέρα. Υπάρχουν και μερικές δεκάδες πρόσφυγες από τη Συρία που είδαν τα σπίτια τους να βομβαρδίζονται, τους συγγενείς τους να δολοφονούνται και τις ζωές τους να χειμάζονται. Αυτοί δεν έχουν κανένα λόγο να βρίσκονται στην Κύπρο, λένε κάποιοι. Είναι πράκτορες σε διατεταγμένη αποστολή που στάλθηκαν για να μας κάνουν να αλλαξοπιστήσουμε.

Πριν μερικές βδομάδες αθωώθηκαν κάτι τραπεζίτες που κορόιδευαν μια ολόκληρη κοινωνία από το 1999 με τα χρηματιστήρια, παρέχοντας δάνεια - φούσκες για να πωλούν τις επαύλεις τους, κάτι high τύποι που υπόσχονταν επιτόκια 8-10% σε ομόλογα  και αξιόγραφα. Τα άκουσαν όλα αυτά και κάτι δικοί μας άνθρωποι στον δρόμο για το μπούκικο και τελικά κατέληξαν με γραβάτα μπροστά από ένα γκισέ τράπεζας να συζητούν πώς θα γίνουν επενδυτές και κατ' επέκταση εκατομμυριούχοι. Σήμερα διαμαρτύρονται, αλλά ευτυχώς βρέθηκε ο Νικόλας να τους περιμαζέψει.

Λατρεία

Με όλες μας τις ανισότητες πάντως σε αυτό τον τόπο καταφέραμε όλοι να έχουμε έναν κοινό στόχο: Λατρεύουμε τη χώρα μας. Την Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι το στήριγμά μας, η ασφάλειά μας, το μέλλον μας. Γι' αυτό και όλοι βαλθήκαμε να την προστατέψουμε. Είναι κι εκείνο το ρημάδι το ποιηματάκι που μάθαμε όλοι να παπαγαλίζουμε από το δημοτικό:

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;

Έχω την εντύπωση ότι αυτά τα αφελή και γραφικά τα ξεπεράσαμε πλέον ως λαός. Η πατρίδα καθορίζεται σήμερα από άλλα μεγέθη, άλλα δεδομένα και σίγουρα θέλει άλλου είδους προστασία:

  • Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέλει να προστατέψει τα αέριά της. Αυτά που βρίσκονται βορείως της Καρπασίας και της Κερύνειας, ας τα προστατέψει η Τουρκία.
  • Ο Νικόλας Παπαδόπουλος θέλει να εκλεγεί Πρόεδρος διότι έχει νέα στρατηγική, διά της οποίας θα περιφρουρήσει τα σύνορά της από τον Πύργο μέχρι τη Δερύνεια και θα διασώσει τα νότια φέουδα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Ο Σταύρος Μαλάς έχει πεισμώσει και διεκδικεί το δικαίωμα να τσιμεντώσει την Κυπριακή Δημοκρατία, κάτι που του στέρησε ο Νίκος Αναστασιάδης το 2013.
  • Ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου θέλει να προστατεύσει τη μισή ελληνική και ορθόδοξη Κύπρο από τους μουλάδες που στέλνει με καΐκια η Τουρκία στον Πωμό για να μας αφελληνίσουν.
  • Ο μέσος Κύπριος μεγαλοεργολάβος, επίσης θέλει να αναπτύξει την Κυπριακή Δημοκρατία, κτίζοντας πύργους στη Λεμεσό. Οι πύργοι στην Κερύνεια είναι παλάτια στην άμμο.
  • Ο κάθε Κύπριος δικηγόρος θέλει να πολιτογραφήσει και να δώσει διαβατήριο σε Ρώσους και Κινέζους μεγιστάνες για να θωρακίσει την οικονομία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Ο Κύπριος πατατάρης στις ελεύθερες περιοχές Αμμοχώστου πιστεύει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει τις καλύτερες πατάτες στον κόσμο και ότι οι πατάτες εισαγωγής ή αυτές της Καρπασίας είναι ακατάλληλες.
  • Ο κάθε δημόσιος υπάλληλος θέλει στο πλαίσιο της Κυπριακής Δημοκρατίας τον μισθό και τις προαγωγές του. Δεν θέλει Τ/Κ, δεν θέλει Ευρωπαίους, ούτε καν Καλαμαράδες μέσα στα πόδια του.

Τυχερός

Είχα την τύχη και την τιμή να βρεθώ λίγο πριν την Πρωτοχρονιά με μια παρέα πολιτικών, λογιστών και επιχειρηματιών. Το συμπέρασμα της συζήτησης βγήκε αβίαστα. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το κάστρο μας. Ξέρουμε ποιοι είμαστε, ξέρουμε τι θέλουμε, ξέρουμε ποιες πόρτες θα κτυπήσουμε για να το πετύχουμε. Εν ολίγοις, δεν θέλουμε μέσα στα πόδια μας τους Ευρωπαίους με τους κανόνες και τον ορθολογισμό τους, τους Τουρκοκύπριους που απαιτούν την πολιτική τους ισότητα, τους μετανάστες και εν γένει τον κάθε κκιλίντζιρο που βαφτίζεται πρόσφυγας και έρχεται να τον ταΐζουμε. Κάποιους ξένους βέβαια τους θέλουμε. Φτάνει να έχουν μεγάλο τραπεζικό λογαριασμό ή να θέλουν να αγοράσουν έπαυλη στη Λεμεσό ή στην Πάφο. Το παράδοξο είναι ότι αυτούς που μπορούν να μας πωλήσουν και να μας αγοράσουν, δεν τους φοβόμαστε. Ιστορικά είμαστε και οι πρώτοι λεβαντίνοι, οι πρώτοι και καλύτεροι δούλοι του χρήματος. Αποκτήσαμε μάλιστα και την ικανότητα να αναλύουμε γεωπολιτικά τις κρίσεις. Ως εκ τούτου, κάποιοι απογοητεύτηκαν γιατί στον διπλανό Λίβανο χριστιανοί και μουσουλμάνοι δεν τα έκαναν γυαλιά – καρφιά για να μας προκύψουν ακόμα λίγοι λεφτάδες. Κάποιοι πιστεύουν ότι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι στην Αίγυπτο είναι ταξιδιωτικό γραφείο που ανεβάζει τις ροές των τουριστών μας, ενώ δεν λείπουν και αυτοί που θεωρούν ότι τα τρομοκρατικά κτυπήματα στην Τουρκία είναι επιχορηγημένα από τον ΚΟΤ, γι' αυτό και κτυπήσαμε φέτος πέραν των 3 εκατ. τουριστών.

Από την άλλη όμως φοβόμαστε τους διακονιάρηδες τους πρόσφυγες που κτυπούν την πόρτα μας ζητώντας ένα πιάτο φαΐ. Αυτοί είναι πολύ επικίνδυνοι, κατά τον Αρχιεπίσκοπό μας. Θα μας αφελληνίσουν!  Όσο για τους Κυπραίους τύπου Μαριάννα Παφίτη και κυρίας Αγνής…τέλος πάντων, όταν ευημερήσουν οι δείκτες και όταν η οικονομία βελτιωθεί και άλλο, θα ευημερήσουν και κάποιοι δυσπραγούντες πολίτες μας.    

Τι είναι η πατρίδα μας;

Εν ολίγοις, τι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία για μια μερίδα ευημερούντων, ευυπόληπτων συμπολιτών μας; Φανταστείτε (γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει) ένα μεγάλο καταπράσινο λιβάδι και στη μέση μια χοντρή αγελάδα με κάτι μεγάλα μαστάρια. Τα περικαλλή αγρινά μας έχουν απομονωθεί στο Τρόοδος, οι όμορφοι γαδάροι μας έχουν εξοριστεί στην Καρπασία και το άλλο «το Πουλλίν»… επέτασεν. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι η φαντασιακή αγελάδα μας. Η παχιά αγελάδα που αρμέγουν κάποιοι επώνυμοι. Παίρνουν το γάλα, φτιάχνουν βούτυρο, κάνουν χαλλούμια και τυριά και δίνουν και καμιά αναρή ανάλατη στους υπόλοιπους.

Αυτή την κατσέλλα την τζιαμούζα με τα φουσκωτά μαστάρια, όπως τα μυαλά μας, ουκ ελάττω παραδώσουμε. Παρ’ ολίγον να τα τινάξει το 2013, αλλά την επαναφέραμε με χρήση αντιβιοτικών και βιταμινούχων ενέσεων. Με αυτήν λοιπόν ως σήμα κατατεθέν θα πορευτούμε και γι' αυτήν δίνουμε τη μάχη στις προσεχείς εκλογές. Για ένα αδειανό πουκάμισο…. για μιαν κατσέλα που την έλεγαν Ελένη. Κι αυτό γιατί η καλή μας αγελάδα θα τα τινάξει σύντομα. Δεν αντέχει άλλο την απληστία μερικών. 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Μέσα μας η ”μουχτάραινα”...Της Μαρίνας Κουμάστα

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή