Θετικά ή αρνητικά, όλα εξηγούνται!

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Πρώτη μετεκλογική δημοσκόπηση. Ακούγεται boring μέχρι θανάτου, ξέρω. Μόνο που αυτή ειδικά η δημοσκόπηση κάθε άλλο παρά boring ευρήματα έχει.

Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα της πρώτης μετεκλογικής δημοσκόπησης (σ.σ. έγινε από τη CYMAR) για τη δύναμη των κομμάτων.

Και πριν ρωτήσετε πόσους αφορούν πια τέτοιες δημοσκοπήσεις –κάτι που νομίζω θα πείτε μόνο όσοι και όσες δεν την είδατε ακόμα– αυτή σίγουρα αφορά όλους μας. Κινεί δε το ενδιαφέρον όσο ελάχιστες τα τελευταία χρόνια.

Καταγράφει, κατ’ αρχάς, δύο αναμενόμενα κερδισμένους λόγω και του εκλογικού αποτελέσματος: Τον ΔΗΣΥ ο οποίος από το 39% –πέρσι τέτοια εποχή– φτάνει το 41% και το ΑΚΕΛ το οποίο από το 18% ανεβαίνει στο 25%.

Ο άλλος κερδισμένος είναι φυσικά το εδώ γραφείο της υπόδικης νεοναζιστικής συμμορίας της Αθήνας το οποίο από το 5% φτάνει πλέον στο 10%.

Τρομακτικό εκ πρώτης όψεως ειδικά σε σχέση με το τι μάθαμε από την Ιστορία μας. Αλλά, εάν αναλογιστεί κανείς την έκταση της ρητορικής η οποία διευκολύνει τη δουλειά των νεοναζί, μια ρητορική η οποία φτάνει μέχρι και τον Λόφο συχνά και εάν προσθέσει σ’ αυτήν το πόσο εύκολα φτάνουν πια τα ψέματά τους και τα fake news σε ένα μεγάλο, φοβικό και απληροφόρητο από επιλογή κομμάτι της κοινωνίας, μάλλον φτηνά τη γλυτώνει ο τόπος… προς το παρόν.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ρεύμα του πιο «σιδερωμένου» και «καθωσπρέπει» εθνικισμού αλλά και του ρατσισμού κυρίως σε όλες του τις εκφάνσεις είναι πολλαπλά ισχυρότερο στην κυπριακή κοινωνία. Μερικές ερωτήσεις χρειάζεται να κάνεις για να βγει στην επιφάνεια το πρόβλημα. Και εκείνοι που δεν το αντιλαμβάνονται καν είναι περισσότεροι από εκείνους που το βιώνουν συνειδητά.

Προσθέστε σ’ αυτό και την κατρακύλα του επιπέδου, τη θρησκοληψία η οποία πάει χέρι - χέρι με τον εθνικισμό της οκάς και την επιστροφή σε ό,τι πρώτου επιπέδου, ουγκανικό, φαντασιακό και παράλογο υπάρχει η οποία απλώνεται σαν πανούκλα στον τόπο μας το τελευταίο διάστημα και είναι επίσης πολλαπλάσια του 10% και όλα εξηγούνται.

Παράδοξο, από την άλλη, είναι πως η δημοσκόπηση αυτή η οποία έγινε τις μέρες που ο Νικόλας Παπαδόπουλος έκανε με τις εκκαθαρίσεις του στο ΔΗΚΟ τα εδώ τσιράκια των Ελλήνων νεοφασιστών να μοιάζουν με ερασιτέχνες σε επίπεδο εκτέλεσης της δημοκρατίας, το ποσοστό όλων αυτών που γοητεύτηκαν από τα ελλείμματα των τσιρακιών δεν κατέληξε στο ΔΗΚΟ. Και πως εκείνο είδε τα ποσοστά του να μειώνονται επίσης κατά 5% και να φτάνουν μόλις το 13%.

Δεν ξέρω από πού προήλθε η μετακίνηση στο ΕΛΑΜ και συνεπώς δεν μπορώ να εικάσω. Όμως, είναι κι ένα ζήτημα αρχής. Εάν θες κάτι πας στον καλύτερο. Και εδώ, εάν θες να δεις έλλειμμα, πας στον Νικόλα.

Οι Οικολόγοι είναι σταθερά στο 3%. Ίσως να τους βοήθησε ο πιο έξυπνος χειρισμός που έκαναν πριν τον δεύτερο γύρο και η αποφυγή της ανεύθυνης εκείνης επιλογής των υπόλοιπων κιστιμένων οι οποίοι τόσα χρόνια φώναζαν για το κακό της αποχής και όταν δεν κέρδισε ο επιλεγείς διά βοής και κατά το βορειοκορεατικό πρότυπο υποψήφιός τους, ο Νικ Γιονγκ-ουν παρότρυναν τον κόσμο να σαμποτάρει στην ουσία τις εκλογές.

Μυστήριο δε παραμένει το εάν ο Περδίκης θα τηρήσει –αυτή τη φορά– τον λόγο του και θα παραδώσει τη βουλευτική έδρα στην Έφη Ξάνθου. Παρότι η Στήλη και πολλοί άλλοι τον προκαλούν να απαντήσει, ο Γιώρκος κάνει πως δεν τα βλέπει. Γιά να δούμε εάν θα μας διαψεύσει.

Το πιο ενδιαφέρον όμως, αν και αναμενόμενο, είναι το ποσοστό της ΕΔΕΚ η οποία έχει πέσει στο 1% μόλις. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται φυσικά για ποιο λόγο η ΕΔΕΚ υπάρχει πια ως κόμμα αφού παρακολουθώντας την μοιάζει με μια κακή απομίμηση του ΔΗΚΟ (Νικόλα), οι δε θέσεις της παραπέμπουν περισσότερο στον εθνικοσοσιαλισμό πάρα στον σκέτο.

Όσο όμως και εάν εδώ και χρόνια φαινόταν πως εκεί θα κατέληγε, ειδικά στα χέρια του Σιζόπουλου και της παρέας, το ότι το τέλος ήρθε αμέσως μετά τις εκλογές, προκαλεί μια κάποια αίσθηση.

Όπως βεβαίως και το γεγονός ότι η Αλληλεγγύη, ένα κόμμα το οποίο δεν υπάρχει στην ουσία πια κι αυτό ήδη από τις εκλογές, οι δε ψηφοφόροι του έχουν επιστρέψει στον ΔΗΣΥ, καταγράφει ακόμα ένα ποσοστό της τάξεως του 1%.

Μια μεγάλη επιτυχία θα έλεγα, εάν αναλογιστεί κανείς το πόσο –απόλυτα– γραφικός έχει καταντήσει πια ο λόγος της καμένης (μελλοντικά για την Ένωση) Ελενάρας η οποία είχε φτάσει στο σημείο να προβλέπει αποτελέσματα επικαλούμενη τις… πηγές της στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το 1% θα πρέπει πάντως να απασχολήσει τους ειδικούς. Δεδομένου ότι αυτοί κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Θετικά κυρίως αλλά και αρνητικά έως και πολύ αρνητικά λοιπόν. Όλα όμως μέρος μιας νέας πραγματικότητας η οποία εάν αφεθεί χωρίς αντίλογο, ειδικά στα πολύ αρνητικά της, θα μας στείλει σε εποχές που όχι εμείς αλλά και κανένας, πραγματικά πολιτισμένος λαός στον κόσμο, όχι εμείς δηλαδή όπως είμαστε πια, δεν θα φανταζόταν.

Και τότε, αυτοί όλοι που σκέφτονται και απέχουν, ίσως πια να μην έχουν καν την πολυτέλεια να το κάνουν όπως το κάνουν σήμερα. Μια κοινωνία με τις αντιλήψεις και το άππωμα της δικής μας, βέβαια, εκεί είναι που πάντα θα καταλήγει αλλά ας μην το αφήσουμε κι αυτό απλά να έρθει να μας βρει.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16:10 (τελευταία ενημέρωση 16:10)

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 16:09 (τελευταία ενημέρωση 16:09)

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 13:10 (τελευταία ενημέρωση 13:10)

Επιστροφή
στην αρχή