Θέμις Χριστοφίδου: «Δουλειά μου είναι να κτίζω γέφυρες» - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

Η Θέμις Χριστοφίδου αναλαμβάνει τη διεύθυνση του τομέα παιδείας, νεολαίας, αθλητισμού και πολιτισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πιο υψηλόβαθμη Κύπρια στην ΕΕ, σε συνέντευξή της στον «Πολίτη» αναπτύσσει το ευρωπαϊκό της όραμα. Η Θέμις Χριστοφίδου αναλαμβάνει τη διεύθυνση του τομέα παιδείας, νεολαίας, αθλητισμού και πολιτισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ίδια αισθάνεται ότι η αναλαμβάνει τεράστια ευθύνη σε μια περίοδο κρίσης για την Ευρώπη. Όπως αναφέρει, «οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν μια κοινή πορεία για να φέρουμε τους Ευρωπαίους πολίτες πιο κοντά και να κτίσουμε συλλογικά το κοινό μας μέλλον. Αυτό προϋποθέτει πιο συνεκτικές ευρωπαϊκές κοινωνίες, βασισμένες στην αλληλεγγύη, την αποδοχή και την κινητικότητα. Η εκπαίδευση και ο πολιτισμός είναι σημαντικά εργαλεία για την ενδυνάμωση αυτής της ευρωπαϊκής συνείδησης και σπουδαία εργαλεία για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης ταυτότητας».

Η ίδια δηλώνει στον «Πολίτη» έτοιμη να αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση, αφού η ειδικότητά της είναι να κτίζει γέφυρες.

 

 

-Από σπουδές και καριέρα σαν πολιτικός μηχανικός σε αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πλέον γενική διευθύντρια σε θέματα εκπαίδευσης, νεολαίας, αθλητισμού και πολιτισμού. Πώς νιώθετε για την καινούργια σας θέση και πώς αξιολογείτε την καριέρα σας και την τροπή που έχει πάρει;

 

Ξεκίνησα την καριέρα μου κτίζοντας γέφυρες σε απομονωμένες περιοχές στην περιφέρεια της Ευρώπης και σήμερα συμβάλλω για να κτίσουμε γέφυρες μεταξύ των ανθρώπων στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι για μένα η πιο θετική εξέλιξη της καριέρας μου.

Η πρώτη μου δουλειά ως 24χρονη πολιτικός μηχανικός ήταν το στήσιμο εκτάκτου οικισμού για τους σεισμόπληκτους της Καλαμάτας το 1986. Ήταν μια εμπειρία την οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ. Τριάντα χρόνια μετά, ως επικεφαλής πλέον της ομάδας του επιτρόπου Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων, του Χρήστου Στυλιανίδη, κληθήκαμε να διαχειριστούμε από τις δραματικές κρίσεις στη Συρία και στο Ιράκ, μέχρι τον υποσιτισμό στην Αφρική και τον καταστροφικό σεισμό στο Νεπάλ. Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν γεμάτα από έντονα συναισθήματα, δύσκολα προβλήματα και διλήμματα, καθώς είχαμε να διαχειριστούμε τις μεγάλες ανάγκες, τον πόνο, την αγωνία ευάλωτων πληθυσμών σε όλο τον κόσμο.

Τώρα αναλαμβάνω τα ηνία μιας μεγαλύτερης ομάδας. Ενός «υπουργείου» με 500 γυναίκες και άντρες που δουλεύουν σε έναν διαφορετικό αλλά εξαιρετικά σημαντικό και ενδιαφέροντα τομέα, που αφορά την εκπαίδευση, τη νεολαία, τον αθλητισμό και τον πολιτισμό.

Κατά κάποιο μαγικό τρόπο επιστρέφω σε θέματα που έχω διαχειριστεί ξανά, τα οποία αγαπώ και που πραγματικά πιστεύω ότι είναι η ψυχή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η Ευρώπη δεν μπορεί να ευημερήσει αν δεν επενδύσει στις νέες γενιές. Αν δεν τους προσφέρει παιδεία και ευρωπαϊκές αξίες. Αν δεν τους διδάξει γλώσσες, νέες δεξιότητες, αλλά και τη σημασία του να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες. Οι γέφυρες για να κτιστούν θέλουν γερά θεμέλια και ο ακρογωνιαίος λίθος είναι η εκπαίδευση.

 

 

-Μιλάτε με πάθος γι’ αυτό που αναλαμβάνετε.

Είναι αλήθεια αυτό. Δεν νομίζω πως χωρίς πάθος, αφοσίωση και πολύ σκληρή δουλειά θα ήμουν εδώ που είμαι σήμερα. Έτσι εργάστηκα και στον ιδιωτικό τομέα, όπου δούλεψα 15 χρόνια στην Ελλάδα, είτε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπου δούλεψα με τέσσερις επιτρόπους – με την πρώτη Πολωνή επίτροπο Ντανούτα Χιούπνερ σε θέματα περιφερειακής πολιτικής, την Κύπρια επίτροπο Ανδρούλλα Βασιλείου για θέματα εκπαίδευσης και πολιτισμού, την Ελληνίδα επίτροπο Μαρία Δαμανάκη για θέματα αλιείας και θαλάσσιας πολιτικής και τον επίτροπο Στυλιανίδη για θέματα ανθρωπιστικής βοήθειας και διαχείρισης κρίσεων.

 

 

 -Ποιο είναι το όραμά σας για τα θέματα παιδείας, νεολαίας, αθλητισμού και πολιτισμού; Τι ρόλο μπορεί να διαδραματίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Δεν είναι τυχαίο πως για πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΕ οι Ευρωπαίοι ηγέτες, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2017, έθεσαν το θέμα της ευρωπαϊκής ταυτότητας και την υποστήριξή της ως πρωταρχική προτεραιότητα. Η Ευρώπη περνά μια κρίση. Το δημοψήφισμα για το Brexit, το μεταναστευτικό και τα κατάλοιπα της οικονομικής κρίσης συνέβαλαν στο να βγει στην επιφάνεια μια πρωτοφανής κρίση ταυτότητας.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν μια κοινή πορεία για να φέρουμε τους Ευρωπαίους πολίτες πιο κοντά και να κτίσουμε συλλογικά το κοινό μας μέλλον. Αυτό προϋποθέτει πιο συνεκτικές ευρωπαϊκές κοινωνίες, βασισμένες στην αλληλεγγύη, την αποδοχή και την κινητικότητα. Η εκπαίδευση και ο πολιτισμός είναι σημαντικά εργαλεία για την ενδυνάμωση αυτής της ευρωπαϊκής συνείδησης και σπουδαία εργαλεία για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης ταυτότητας.

Επιστρέφω στα θέματα παιδείας, νεολαίας, αθλητισμού και πολιτισμού με την αίσθηση του επείγοντος και αντιλαμβανόμενη τη σημερινή κρισιμότητα των θεμάτων αυτών. Οι κοινωνίες και οικονομίες μας υποβάλλονται σε βαθιές μεταμορφώσεις λόγω της παγκοσμιοποίησης. Πρέπει να δράσουμε τώρα για να βοηθήσουμε τους νέους να αποκτήσουν τα εφόδια ώστε να διαμορφώσουν το μέλλον τους. Οι πιο πρόσφατες μελέτες δείχνουν πως από τους νέους μας λείπουν οι ψηφιακές δεξιότητες. Περίπου 50% των Ευρωπαίων πολιτών είναι «ψηφιακά αναλφάβητοι».

Ακόμα πιο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία μιας πρόσφατης μελέτης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, που δείχνουν ότι το 65% των επαγγελμάτων που οι σημερινοί μαθητές δημοτικού θα κληθούν να αναλάβουν όταν ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, δεν υπάρχουν ακόμη. Γι’ αυτό στόχος μας πρέπει να είναι πώς να διδάξουμε τα παιδιά «να μάθουν να μαθαίνουν».

 

 

-Σε αυτό το όραμα εντάσσεται και η ανάπτυξη του προγράμματος Erasmus;

Το Erasmus+ είναι ίσως το πιο πετυχημένο και δημοφιλές ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Το Erasmus έχει πετύχει να καταρρίψει σύνορα και έχει γαλουχήσει γενεές Ευρωπαίων πολιτών που έχουν ταξιδέψει, ανακαλύψει, γευτεί και ερωτευτεί διαφορετικές ευρωπαϊκές κουλτούρες. Έχει πετύχει να καλλιεργήσει την αλληλεγγύη, την πολυπολιτισμικότητα και να προωθήσει την κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα.

Σήμερα υπάρχουν 9 εκατομμύρια Ευρωπαίοι νέοι που έχουν απολαύσει την εμπειρία που τους προσφέρει το πρόγραμμα. Όραμά μας είναι να γίνουν 18 εκατομμύρια στα επόμενα χρόνια. Θα ήθελα να υπάρχουν πολλοί Κύπριοι νέοι σε αυτά τα 18 εκατομμύρια. Αν έχω ένα παράπονο, είναι πως δεν υπήρχε Erasmus τη δεκαετία του ‘80 όταν ήμουν φοιτήτρια στο Πολυτεχνείο.

 

 

 

 

Η συνεργασία με τον Στυλιανίδη

-Τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια υπηρετήσατε ως επικεφαλής του γραφείου Χρήστου Στυλιανίδη, επιτρόπου Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων. Τι θα κρατούσατε από αυτή την εμπειρία. Τι σας μένει από τη συνεργασία σας με τον Χρήστο Στυλιανίδη;

 

Η συνεργασία μου με τον επίτροπο Στυλιανίδη αποτελεί εμπειρία ζωής. Θα μου μείνει αξέχαστη και η εμπειρία, και ο επίτροπος και η ομάδα. Ζήσαμε πολύ έντονες στιγμές, από τις πρώτες μέρες όταν έφθασε στις Βρυξέλλες. Πριν ακόμα καλά-καλά αναλάβει το χαρτοφυλάκιο, διορίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ως συντονιστής της ΕΕ για τον ιό Έμπολα. Η αντιμετώπιση της επιδημίας ήταν άμεση προτεραιότητα. Η πρόκληση τεράστια. Το ρίσκο μεγάλο. Η αναγνώριση της συμβολής του ήταν και παραμένει ομόφωνη από τους Ευρωπαίους ηγέτες.

Η μεγάλη του προτεραιότητα – εμμονή όπως και ο ίδιος την αποκαλεί - είναι η εκπαίδευση σε περιοχές κρίσεων. Από την πρώτη στιγμή αντιλήφθηκε το κενό που υπήρχε στο θέμα αυτό. Δουλέψαμε σκληρά για να το αντιμετωπίσουμε. Από το 2015 μέχρι σήμερα ο προϋπολογισμός της ανθρωπιστικής βοήθειας για την εκπαίδευση έχει αυξηθεί 8 φορές με πρωτοβουλία του Στυλιανίδη.

Η τελευταία πρόταση που διαμορφώσαμε, το rescEU, υιοθετήθηκε ομόφωνα από το Κολέγιο των Επιτρόπων και αφορά στην ενίσχυση του ευρωπαϊκού συλλογικού συστήματος αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών.

Είμαι πραγματικά περήφανη που υπηρέτησα ως επικεφαλής αυτής της εξαιρετικής ομάδας. Το χαρτοφυλάκιο της ανθρωπιστικής βοήθειας και της διαχείρισης κρίσεων είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και ο Στυλιανίδης αποδείχθηκε ο καταλληλότερος επίτροπος για να το αναλάβει. Κάθε ώρα, 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με προκλήσεις, επείγουσες ανάγκες, διλήμματα και δύσκολες αποφάσεις. Κάτι θα ήξερε ο πρόεδρος Γιούνκερ όταν τον επέλεξε.

 

 


Επιστροφή
στην αρχή