Θεματική ενότητα: Κύπρος, Ελλάδα, Ευρώπη, Κόσμος

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ
Με την κατάργηση των οικονομικών συνόρων διαμορφώνεται μια ενιαία αγορά, απελευθερώνονται οι συναλλαγές και ενισχύεται ο ανταγωνισμός.

Παγκοσμιοποίηση 

ορισμός: 1. η δημιουργία μιας παγκόσμιας οικονομικής ζώνης, μιας παγκόσμιας αγοράς, όπου τα προϊόντα θα κινούνται ελεύθερα . η μετατροπή της οικουμένης σε μια ενιαία οικονομική, πολιτική και πολιτιστική επικράτεια. 2. (κατ’ επέκταση) η οικουμενική διεύρυνση κατάστασης, θεσμού, ιδέας κλπ. Συνώνυμα: διεθνοποίηση, οικουμενικότητα. Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσας Γ. Μπαμπινιώτη, Αθήνα 2005

Οφέλη από την παγκοσμιοποίηση

α. οικονομικός τομέας

1. Με την κατάργηση των οικονομικών συνόρων διαμορφώνεται μια ενιαία αγορά, απελευθερώνονται οι συναλλαγές, ενισχύεται ο ανταγωνισμός και αυξάνεται η παραγωγικότητα με αποτέλεσμα να μειώνονται οι τιμές και να βελτιώνεται η ποιότητα των προϊόντων.

2. Με τη διεύρυνση των εμπορικών δραστηριοτήτων και την ανταλλαγή των οικονομικών μεθόδων αναπτύσσονται εμπορικές σχέσεις μεταξύ των χωρών και επιτυγχάνεται οικονομική πρόοδος σε παγκόσμιο επίπεδο. Παρέχεται, επίσης, τεχνογνωσία ακόμη και σε υπανάπτυκτες χώρες με αποτέλεσμα τον εκσυγχρονισμό της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας τους, την εξέλιξη των τηλεπικοινωνιών τους και τελικώς τη διάδοση της τεχνολογίας σε ολόκληρο τον πλανήτη.

β. κοινωνικός τομέας

1. Ευνοείται η επικοινωνία των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο.

2. Καλλιεργείται μεταξύ των λαών η συνειδητοποίηση της διαφορετικότητας, η κατανόηση και η αλληλεγγύη. Εξαλείφονται οι προκαταλήψεις, τα στερεότυπα και ο ρατσισμός.

γ. πολιτικός τομέας

1. Τα σύγχρονα μέσα πληροφόρησης και επικοινωνίας συμβάλλουν στην ενημέρωση των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο, στη διάδοση των ιδεών, στη διανθρώπινη συνεργασία, στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων και στο στιγματισμό των αυταρχικών καθεστώτων. Ευνοούν, έτσι, την επικράτηση των δημοκρατικών ιδεωδών και των δημοκρατικών πολιτευμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

2. Ενισχύονται οι διακρατικές σχέσεις, αναβαθμίζεται ο ρόλος των διεθνών οργανισμών και επιλύονται ειρηνικά οι διαφορές μεταξύ των κρατών.

3. Καθίσταται ευχερέστερη η αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, όπως είναι οι πυρηνικοί εξοπλισμοί, η μόλυνση του περιβάλλοντος κλπ.

δ. πνευματικός τομέας

Η διαμόρφωση ενός ενιαίου οικονομικού, πολιτικού και πολιτιστικού χώρου ευνοεί την ανάπτυξη της επιστήμης και της παιδείας μέσω της διεθνούς αλληλεπίδρασης και της συνεργασίας. Οι νέοι έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν την παγκόσμια κουλτούρα και να σταδιοδρομήσουν επαγγελματικά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

ε. πολιτιστικός τομέας

Αναπτύσσεται η πολιτισμική αλληλεπίδραση μεταξύ των λαών, διαμορφώνεται μια πολυπολιτισμική παγκόσμια κοινότητα, ένας οικουμενικός πολιτισμός. Οι τέχνες, τα γράμματα και οι επιστήμες αναπτύσσονται, διαδίδονται και αποτελούν κτήμα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Κάθε χώρα αφήνει τη δική της «σφραγίδα» στο παγκόσμιο «πολιτιστικό γίγνεσθαι».

Κίνδυνοι από την παγκοσμιοποίηση

α. οικονομικός τομέας

1. Αδυναμία των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων να αντεπεξέλθουν στον ισχυρό ανταγωνισμό των πολυεθνικών εταιρειών.
2. Οικονομική κυριαρχία των ισχυρών κρατών και αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ των ανεπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών. Οικονομική εξάρτηση των μικρών χωρών από τις ισχυρές.
3. Η απελευθέρωση του εμπορίου, η όξυνση του διεθνούς ανταγωνισμού και η διαμόρφωση μιας παγκόσμιας αγοράς διευκολύνει τις οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη να ρυθμίζουν τη διεθνή οικονομία με κριτήριο τα συμφέροντά τους. Για παράδειγμα, μπορούν να μεταφέρουν επιχειρήσεις τους σε χώρες με χαμηλότερο κόστος εργασίας δημιουργώντας προβλήματα, όπως είναι η ανεργία, η περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων κ.ά.
4. Συγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου από ένα μικρό αριθμό ισχυρών χωρών ή προσώπων.

β. πολιτικός τομέας

1. Υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας των αδύναμων χωρών και πολιτική εξάρτησή τους από τις ισχυρές.
2. Αποδυνάμωση του έθνους- κράτους και εκχώρηση πολλών από τις εξουσίες του σε υπερεθνικά κέντρα αποφάσεων, όπως είναι η Παγκόσμια Τράπεζα.

γ. πολιτιστικός – αισθητικός τομέας

1. Αλλοίωση της πολιτιστικής ταυτότητας των αδύναμων χωρών, κίνδυνος πολιτιστικής αλλοτρίωσής τους. Πολιτιστικός ιμπεριαλισμός (ιμπεριαλισμός = επεκτατισμός, imperium = εξουσία) των ισχυρών οικονομικά και πολιτισμικά χωρών.
2. Επικράτηση της ξενομανίας και της άκριτης μίμησης ξένων προτύπων.
3. Με την επίδραση της παγκόσμιας πολιτιστικής βιομηχανίας (κινηματογράφος, μορφές διασκέδασης κλπ.) επικρατεί η αισθητική ομοιομορφία, αποδυναμώνεται το αισθητικό κριτήριο και χάνεται η ποικιλία στην έκφραση του ωραίου μέσω της τέχνης.

δ. κοινωνικός τομέας
1. Ο παγκόσμιος ανταγωνισμός μεταφέρεται σε ατομικό επίπεδο και επιδρά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική.
2. Ευνοείται, σε αρκετές περιπτώσεις, η υιοθέτηση αρνητικών ατομικών και κοινωνικών αξιών που προβάλλονται κυρίως μέσω των διεθνών ΜΜΕ.

 

Αντιμετώπιση του κινδύνου της παγκοσμιοποίησης

1. Μια από τις απαραίτητες προϋποθέσεις της δημιουργίας ενός οικουμενικού πολιτισμού είναι η έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη όλων των χωρών του κόσμου. Η οικονομική επικράτηση ορισμένων χωρών σε βάρος άλλων διαιωνίζει τις οικονομικές ανισότητες και αναστέλλει την παγκόσμια πρόοδο και ευημερία.

2. Η αντίληψη ότι η παγκοσμιοποίηση είναι κυρίως οικονομικός όρος και σημαίνει τη δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς, η οποία ρυθμίζει τα πάντα και ταυτόχρονα αυτορυθμίζεται, δεν συμβάλλει στην πολύπλευρη και ουσιαστική αλληλεπίδραση των λαών ούτε επαρκεί για να πραγματοποιήσει τα όνειρα και τις προσδοκίες των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο.

3. Συνειδητοποίηση ότι ο πνευματικός και πολιτιστικός τομέας δεν πρέπει να υπολείπεται του υλικού – οικονομικού, εάν επιδιώκεται πραγματικά μια παγκοσμιοποίηση με «ανθρώπινο πρόσωπο». Προς την κατεύθυνση αυτή μπορεί να συμβάλλει αναμφισβήτητα και μια άλλη παράμετρος, πολιτική αυτή τη φορά: η ενίσχυση της δημοκρατίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

4. Στις σχέσεις των κρατών δεν θα πρέπει να επικρατεί το «το δίκαιο του ισχυρότερου», αλλά πνεύμα ισοτιμίας, αλληλοσεβασμού και συνεργασίας.

5. Αποφασιστικής σημασίας είναι ο ρόλος της παιδείας, κυρίως της ανθρωπιστικής. Εξάλλου, η βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος μπορεί να εξασφαλίσει στο νέο άνθρωπο τις απαραίτητες προϋποθέσεις, για να αναπτύξει οικουμενική συνείδηση και να σταδιοδρομήσει στο σημερινό «παγκόσμιο χωριό».

6. Η πολιτισμική ιδιαιτερότητα κάθε χώρας θα πρέπει να είναι σεβαστή. Οι εθνικές παραδόσεις αποτελούν την πολιτιστική κληρονομιά, την ιδιαίτερη ταυτότητα κάθε λαού και η διατήρησή τους είναι χρέος όλων.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Θεματική ενότητα: Οικολογία και περιβάλλον

Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα δωδεκαπλασιάστηκε παγκοσμίως η χρήση ορυκτών καυσίμων και εξορύχτηκαν 34 φορές περισσότεροι υλικοί πόροι.

09 / 12
Επιστροφή
στην αρχή