Θα παίξει το χαρτί της κρίσης η Τουρκία;

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Το ερώτημα που παραμένει ωστόσο στο τραπέζι είναι αν το φετινό καλοκαίρι,και δη ο χρόνος που θα συμπέσει με την ερευνητική γεώτρηση θα είναι καυτό

Τη στιγμή που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές, στη Νέα Υόρκη και στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα στηθεί ένα διπλωματικό σκηνικό από το οποίο θα προκύψει ή μια νέα κορύφωση του Κυπριακού, με μια νέα διεθνή διάσκεψη –ίσως μια Γενεύη ΙΙ- που θα οδηγήσει σε breakthrough ή σε οριστικό ναυάγιο. Η επιλογή επίσης της μη πραγματοποίησης μιας νέας διάσκεψης εξακολουθεί να ενυπάρχει – με λίγο πολύ τις ίδιες συνέπειες ως προς το κλείσιμο ενός κύκλου στις διαπραγματεύσεις όπως επικαθορίστηκε μετά το 2004. Το ερώτημα που παραμένει ωστόσο στο τραπέζι –και δείχνει να αποτελεί κι ένα εργαλείο άσκησης, επιπλέον πίεσης, εκ μέρους της Τουρκίας - είναι αν το φετινό καλοκαίρι, και δη ο χρόνος που θα συμπέσει με την ερευνητική γεώτρηση της TOTAL στο θαλάσσιο τεμάχιο της κυπριακής ΑΟΖ «Ονησίφορος» (Οικόπεδο 11) θα είναι… καυτό. Με τον ιδιότυπο αυτό «καύσωνα» να αποτελεί μια προκλητική ενέργεια εκ μέρους της Τουρκίας που, ή θα δημιουργήσει κάποιου είδους τετελεσμένο, ή θα οριστικοποιήσει το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων ή, ακόμη παραπέρα, θα προκαλέσει –έμμεσα- το τελευταίο.

Ζητούμενο 1ο (το timing)

 

Δεδομένης της θέσης της ελληνοκυπριακής πλευράς για παραμονή στη Γενεύη μέχρι να υπάρξει λευκός καπνός, αλλά και των τουρκικών αμφισβητήσεων/αξιώσεων στην κυπριακή ΑΟΖ (Barbaros, εκδόσεις ΝΟΤΑΜ, «δέσμευση» θαλασσίου τεμαχίου 6), αυτό που καθίσταται σαφές είναι πως οι επιδιώξεις ως προς τους χρόνους μιας διάσκεψης μεταξύ Λευκωσίας και Άγκυρας διαφοροποιούνται σοβαρά. Ιδανικά, η πλευρά μας θα επιθυμούσε ένα breakthrough λίγο πριν τις 13 Ιουλίου –έτσι ώστε πιθανά αποτελέσματα επί της διερευνητικής γεώτρησης στην κυπριακή ΑΟΖ να προσθέσουν πρόσθετη αξία και momentum στην όλη προσπάθεια-. Στον αντίποδα η Άγκυρα θα επιδίωκε μια σχεδόν παράλληλη διαδικασία –αγοράζοντας χρόνο- προκειμένου να διατηρεί το εργαλειακό πλεονέκτημα μιας τεχνητής κρίσης ή ακόμη και μετάθεση –όπως εξάλλου έχει δηλώσει ανοικτά και ο Τ/Κ ηγέτης Ακιντζί - των εργασιών στην κυπριακή ΑΟΖ. Στη Νέα Υόρκη, ζητούμενο –αν συναποφασιστεί μετάβαση σε μια διεθνή διάσκεψη- θα είναι ακριβώς ο χρόνος διεξαγωγής της.

Τα σενάρια κρίσης


Αυτό που παραμένει διάχυτο ως ανησυχία είναι το καλοκαίρι να υπάρξει ένα θερμό επεισόδιο. Παρά την –ελέω Καμμένου στην Ελλάδα- σχετική παραφιλολογία, με τη δημόσια σφαίρα και πολλά εκ των ελληνικών ΜΜΕ να «βλέπουν» καθημερινά…αεροναυμαχίες στο Αιγαίο, το ζητούμενο εδώ είναι ο τρόπος και χρόνος εκδήλωσης ενός τέτοιου σκηνικού, καθώς και το πώς το διαχωρίζει, ανέκαθεν, η Τουρκία σε πολιτικό, στρατηγικό και από άποψη διεθνούς εικόνας/δημόσιας διπλωματίας: Η Τουρκία δεν θα βλάψει άμεσα προβαίνοντας σε σχετικές ενέργειες τη γεώτρηση της ΤΟΤΑL (σ.σ. η TOTAL δραστηριοποιείται στην Τουρκία μέσω της Total Turkey Pazarlama A.Ş, του αγωγού Baku-Tiflis-Ceyhan και δύο θυγατρικών σε πετροχημικά και HGV, μέσω της ΤΟΤΑL Petrochemicals και της AS24), ωστόσο, αν επιθυμεί να προβεί στη δημιουργία της κρίσης αυτή θα αφορούσε την ΚΔ και θα μπορούσε να περιλαμβάνει:
α. Ενέργειες στην ΑΟΖ (π.χ. πόντιση καλωδίων ή μεταφορά πλατφόρμας εντός θαλασσίων τεμαχίων της κυπριακής ΑΟΖ, με το πρώτο σενάριο να αμφισβητεί όχι την ΑΟΖ αλλά την υφαλοκρηπίδα).
β. Προκλητικές ενέργειες κατά μήκος της πράσινης γραμμής/νεκρής ζώνης.

 

γ. Ενέργειες που θα δημιουργούσαν κλίμα φόβου στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου –π.χ. υπερπτήσεις μαχητικών και
δ. Σε επίπεδο ρητορικής –π.χ. στην επέτειο της εισβολής στις 20 Ιουλίου- μια δήλωση με ισχύ που θα μπορούσε να αλλάξει το παράδειγμα. Φυσικά, το timing θα αφορά τις εξελίξεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τη σχετική πρόοδο και το πώς οι διαθέσεις και η διαπραγματευτική τακτική της ε/κ πλευράς θα αλληλεπιδρούν με την υπό εξέλιξη πρόοδο. Ως εκ τούτου η Άγκυρα, κι αυτό δεν πρέπει να αποκλειστεί, δεν θα προβεί σε ενέργειες σε χρόνο και συγκυρία που θα μπορούσε να εισπράξει εξ ολοκλήρου το blame-game ενός πιθανού αδιεξόδου στο Κυπριακό.

Η μεγάλη εικόνα


Αυτό που δεν πρέπει να παραβλέψουμε, είναι πως στην ευρύτερη εικόνα των διεθνών και περιφερειακών εξελίξεων της περιοχής η Τουρκία εντάσσει το Κυπριακό –παραδοσιακά χαμηλότερα από άλλα κρίσιμα ζητήματα, βλέπε Συρία, Ιράκ, Κουδικό- σε ένα ευρύτερο end game. Αν οι επιδιώξεις της Άγκυρας, τόσο αναφορικά με τις σχέσεις της με ΕΕ και Ουάσινγκτον, όσο και, ειδικότερα, σε σχέση με το Ιράκ και τη Συρία δεν ικανοποιηθούν –αναγκαστικά- θα στραφεί σε «κέρδη» προκειμένου να ικανοποιηθεί το εσωτερικό της ακροατήριο, αλλά και με απώτερο στόχο να εργαλειοποιήσει τη θέση της μετά από μια ηχηρή, νέα διεθνή αποτυχία. Σε αυτό το end game σημασία έχει και η Κύπρος –όχι με το Κυπριακό ως άλυτο ζήτημα διεθνών σχέσεων/εκκρεμότητα της Τουρκίας- αλλά ως γεωγραφική και γεωπολιτική προέκταση στο ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας. Αυτή την προέκταση εξάλλου έχουν οι ενέργειες Σινιρλίογλου σε επίπεδο ΗΕ αναφορικά με την αμφισβήτηση της κυπριακής υφαλοκρηπίδας (σ.σ. όχι ΑΟΖ) στο οικόπεδο 6, αλλά κι επί τούτου, η Άγκυρα αμφισβητεί, ανοικτά, το δικαίωμα της ΚΔ να προβεί σε διερευνητική γεώτρηση στο 11 –παρά την επανειλημμένη στάση της ε/κ ηγεσίας «περί νόμιμων ενεργειών που γίνονται και για λογαριασμό των Τ/Κ», που επαναλαμβάνεται, κάθε φορά, δημόσια κι από τον ίδιο τον Πρόεδρο. Στη Κίνα πάντως ο Ερντογάν, παρά τις δηλώσεις Κοτζιά «για αρωγή της Ελλάδας σε περίπτωση κρίσης» -που μάλλον γίνονται περισσότερο για σκοπούς εσωτερικής κατανάλωσης- κατά τη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Τσίπρα ανέφερε πως «δεν υπάρχει ζήτημα αμφισβήτησης της συνθήκης της Λωζάννης», κλείνοντας ουσιαστικά το ζήτημα της κρίσης στο Αιγαίο. Αφήνοντας όμως κάτι έξω: Το σύμπλεγμα ισχύος και συμφερόντων της ενεργειακής ασφάλειας στη ΝΑ Μεσόγειο –μέρος της οποίας είναι και η Κύπρος. Προτεραιότητα που στην παρούσα φάση η Τουρκία δείχνει να ιεραρχεί περισσότερο σε σχέση με την… εκ περιτροπής προεδρία.

Αντί επιλόγου


Στη Νέα Υόρκη θα διαφανεί ξεκάθαρα αν η στρατηγική της πλευράς μας και των τακτικών κινήσεων του ΠτΔ θα αποδώσουν. Ιδίως αν το αποτέλεσμά της είναι η ανακοίνωση μιας νέας διεθνούς διάσκεψης για το Κυπριακό. Σε μια Γενεύη ΙΙ δεν πρέπει να σταθμιστεί μόνο το αν θα υπάρξει «συνέχιση της διαδικασίας», ή σε περίπτωση αποτυχίας, «ποιος θα εισπράξει το blame-game». Κυριότερα πρέπει να αναγνωστεί η στρατηγική ατζέντα της Τουρκίας σε σχέση, όχι μόνο με το ζητούμενο της δικής μας πλευράς (εγγυήσεις-ασφάλεια), αλλά κι αναφορικά με τα περιθώρια ευελιξίας της. Η Άγκυρα εξάλλου, εκτός από ΝΟΤΑΜ, παραβιάσεις εναερίων χώρων και Barbaros ξέρει και να ελίσσεται. Και να κάνει την κρίση ευκαιρία. Όπως με τους Ρώσους –αν θυμάται κανείς εκείνο το Sukhoi…


*Twitter: @JohnPikpas

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 09:30 (τελευταία ενημέρωση 09:30)

ΑΠΟΨΗ

Μια κλωστή... Της Θεανώς Καλαβανά

ΘΕΑΝΩ ΚΑΛΑΒΑΝΑ, 09:17 (τελευταία ενημέρωση 09:17)

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή