Θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες συμφορές η στάση του απορριπτικού μετώπου

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Θέλω να πω και σε αυτούς εκείνα που κάποτε έλεγα στους φίλους του ΑΚΕΛ που υποστήριζαν την ένωση στη Μόσχα. Η στάση αυτή θα οδηγήσει σε νέες συμφορές

Το 1969 πήγα για πρώτη φορά στη Σοβιετική Ένωση. Για να σπουδάσω με υποτροφία. Νόμιζα ότι η υποτροφία μού είχε παρασχεθεί από τη σοβιετική πρεσβεία. Τελικά είχε εξασφαλιστεί από το ΑΚΕΛ. Αλλά εγώ ουδέποτε μίλησα με κάποιον αξιωματούχο του ΑΚΕΛ. Δεν συναντήθηκα με κανέναν. Συναντήθηκα μόνο με τον Αμπγκαριάν, αξιωματούχο στη σοβιετική πρεσβεία. Το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ ήταν αυτό που είχε εγκρίνει την υποτροφία μου το έμαθα μόνο πολλά χρόνια αργότερα όταν τέλειωσα τη σχολή στη Μόσχα. Διότι θέλησα να κάνω διδακτορικό, αλλά το ΑΚΕΛ αρνήθηκε να παρατείνει την υποτροφία. Η υποτροφία μου παρατάθηκε με τη συμβολή του Κυπρο-Σοβιετικού Συνδέσμου Φιλίας, αλλά έφυγα από εκεί προτού ολοκληρώσω το διδακτορικό μου. Είχα συζητήσεις με τους Ελληνοκύπριους φίλους στη Σοβιετική Ένωση την πρώτη κιόλας φορά που επιβιβάστηκα στο καράβι στο λιμάνι της Αμμοχώστου. Εκπλάγηκα πολύ όταν άκουσα από αυτούς ότι η καλύτερη διευθέτηση για την Κύπρο ήταν η ένωση, διότι νόμιζα ότι μόνο οι εθνικιστές και οι σοβινιστές επεδίωκαν ένωση. Δεν είχα διανοηθεί ποτέ ότι και οι κομουνιστές ήθελαν προσάρτηση στην Ελλάδα. Φυσικά, αυτοί ήταν διαφορετικοί. Δεν ήθελαν άνευ όρων ένωση με την Ελλάδα. Ήθελαν να ενωθούν μόνο με μια σοσιαλιστική Ελλάδα. Και το εξηγούσαν: «Στον σοσιαλισμό όλοι είναι ίσοι, δεν υπάρχουν μειοψηφίες και πλειοψηφίες». Αφού ήταν έτσι, μια μέρα τους είπα και εγώ το εξής: «Αν η σοσιαλιστική επανάσταση γίνει στην Τουρκία ενωρίτερα από την Ελλάδα, δέχεστε και την ένωση με την Τουρκία;» Δεν δέχονταν.

Συζητούσαμε πολύ μέχρι τον Ιούλιο του 1974. Μόνο μερικοί από αυτούς μου είπαν ότι ήθελαν την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Κύπρου και όχι την προσάρτηση. Μου το είπαν επειδή ήμασταν πολύ ειλικρινείς μεταξύ μας. Μάλιστα, μου το ψιθύρισαν σχεδόν επειδή φοβούνταν από τους υπόλοιπους. Πάντα προσπαθούσα να τους πείσω για το εξής: Το αίτημα για ένωση θα οδηγήσει το νησί στη συμφορά. Όλους μας. Μην νομίζετε ότι η Τουρκία δεν θα επέμβει. Θα επέμβει οπωσδήποτε. Δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψει να συμβεί αυτό. Δεν το πίστευαν και δεν έδιδαν καθόλου σημασία. Δεν τους περνούσε καθόλου από το μυαλό ότι η Τουρκία θα μπορούσε να επέμβει στρατιωτικά στο νησί. Δεν παραιτούνταν της ένωσης. Σάστιζα πολύ, πάρα πολύ από το γεγονός ότι δεν ήθελαν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας και ζητούσαν την ένωση με την Ελλάδα. Συρόμασταν φανερά σε μια συμφορά. Όπως ξέρετε, στο τέλος έγινε ό,τι ήταν να γίνει. Και μετά τις 20 Ιουλίου 1974, όλοι όσοι ήθελαν ένωση προηγουμένως έγιναν μεγαλύτεροι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας από εμένα.

Γιατί γράφω ξανά γι’ αυτό το θέμα με το οποίο ασχολήθηκα πολλές φορές προηγουμένως; Να σας πω. Ο λόγος είναι η στάση του απορριπτικού μετώπου στον νότο. Δεν θέλουν ποτέ να δουν τους Τουρκοκύπριους ως εταίρους, όποια και αν είναι η λύση. Βλέπουν τους Τούρκους όπως τις κοινότητες των Μαρωνιτών και των Αρμενίων. Δηλαδή, μειονότητες που έχουν ίσα πολιτικά δικαιώματα μέσα στην πλειοψηφία της ελληνική κοινότητας. Θα είμαστε ίσοι ως πολίτες, αλλά ποτέ ως κοινότητα. Δεν τους αρκεί να μην είναι εγγυήτρια δύναμη η Τουρκία, να αποχωρήσει από το νησί ο τουρκικός στρατός και να τερματιστεί η κατοχή, να είναι μόνο Ελληνοκύπριος ο Πρόεδρος της Κύπρου και η επιστροφή της Μόρφου, του Βαρωσιού και μερικών χωριών.


Θέλω να πω και σε αυτούς εκείνα που κάποτε έλεγα στους φίλους του ΑΚΕΛ που υποστήριζαν την ένωση στη Μόσχα. Η στάση αυτή θα οδηγήσει όλους μας σε νέες συμφορές. Δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ το όνειρό τους να μην δεχτούν ξανά ανάμεσά τους ως εταίρους τους Τουρκοκύπριους. Δεν είναι δυνατόν. Καταλαβαίνω ότι η τουρκική πλευρά ζητά πολλά με τη νοοτροπία του κατακτητή του 1974, αλλά και το απορριπτικό μέτωπο ζητά περισσότερα από τα δικαιώματα του 1960. Αν ζούσαν το 1960, σίγουρα θα απέρριπταν και αυτή τη Δημοκρατία. Τώρα όμως, θεωρούν τον εαυτό τους ως τους μόνους κατόχους αυτής της Δημοκρατίας. Οι παλιοί έτρεχαν πίσω από όνειρα απραγματοποίητα. Τώρα μήπως και εσείς κύριοι τρέχετε προς τα εκεί;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή