Ένας ανόητος διάλογος για την Παιδεία και η ουσία

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Όπως αναφέρει και στη συνέντευξή του σήμερα στον «Πολίτη» ο καθηγητής Χαρίδημος Τσούκας, χρειάζεται να κτυπήσουμε στη ρίζα της τη μετριότητα.

Αν μπορούσε να τελειώσει αυτή η ψυχοφθόρα και ανόητη συζήτηση μεταξύ κυβέρνησης και εκπαιδευτικών για τις εξοικονομήσεις και τα συνδικαλιστικά κεκτημένα, ίσως προχωρούσαμε σε ένα αναγκαίο βήμα παρακάτω. Ίσως αντιλαμβανόμασταν ότι αυτή καθαυτή η συζήτηση των τελευταίων 70 ημερών ήταν εκτός θέματος. Το κυρίαρχο θέμα δεν είναι ο  όποιος οικονομικός εξορθολογισμός των εξόδων, ούτε και η προάσπιση της ώρας των βοηθών διευθυντών ή του υπευθύνου τμήματος. Μάλλον είναι κάτι μεγαλύτερο, το οποίο βέβαια αν κρίνουμε από τη μέχρι στιγμής κοκορομαχία δεν χωρά στο τραπέζι του διαλόγου. Ας ελπίσουμε βέβαια ότι από Δευτέρας θα τελειώσουμε με την πρόσθεση και την αφαίρεση και θα μπούμε στη διαδικασία των αλγορίθμων. Σε μια προσπάθεια να βρούμε έναν κοινό τόπο για τη συζήτηση τού πιο ουσιαστικού. Επαναλαμβάνω την ερώτηση: Τι παιδεία θέλουμε σε αυτή τη χώρα; Αν όλα πλέον είναι στο τραπέζι με τη συναίνεση όλων, ο υπουργός Παιδείας και οι εκπαιδευτικοί έχουν ακόμα μια ευκαιρία. Ο Κώστας Χαμπιαούρης να απεκδυθεί το μανδύα του λογιστή για να ντυθεί μεταρρυθμιστής και οι εκπαιδευτικοί από επιμετρητές ωρών να μετατραπούν σε φωτισμένους δασκάλους. 

Η ατζέντα του διαλόγου

Ο διάλογος για να τελεσφορήσει οφείλει να ξεκινήσει από κάποιες βασικές παραδοχές:

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα στο σύνολό του έχει ξεπεραστεί. Στηρίζεται πάνω σε ένα παρωχημένο σύστημα παραγωγής πτυχιούχων πανεπιστημίου της δεκαετίας του 1960. Σε αυτό το σύστημα όλο και λιγότεροι νέοι άνθρωποι μπορούν και κυρίως θέλουν να ανταποκριθούν. Αυτό το στρεβλό σύστημα παράγει 40% πτυχιούχους (είμαστε πρώτοι στον κόσμο), εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία μένουν άνεργοι ή οι πολύ καλοί φεύγουν στο εξωτερικό. Το αντίστοιχο ποσοστό στις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Φινλανδία είναι πέριξ του 20%. Το σύστημά μας δεν παράγει υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους, οικοδόμους, αγρότες με προσόντα, με αποτέλεσμα όλους αυτούς να τους εισάγουμε από το εξωτερικό. Κανένας εξάλλου δεν θέλει να πάει σε τεχνική σχολή, διότι η ίδια η κοινωνία τις έχει απαξιώσει. Έτσι οι περισσότεροι Κύπριοι παρασιτούν. Ανοίγουν περίπτερα, εστιατόρια, εργάζονται ως ΣΥΟΠ, και κυρίως δίνουν τη μάχη για μια θεσούλα στο Δημόσιο ή στις τράπεζες. Αυτό το εξετασιοκεντρικό  σύστημα της Κύπρου αποτυγχάνει και στο πιο ουσιαστικό του διακύβευμα. Δεν παράγει πεπαιδευμένους ανθρώπους. Παράγει κατά κύριο λόγο παπαγάλους, φανατικούς, ξεροκέφαλους, ξερόλες και θρησκόληπτους με τυπικά προσόντα. Με μηδέν πνευματική και αισθητική καλλιέργεια, με ελάχιστη ευγένεια και πραγματική αφοσίωση στη Δημοκρατία και την πατρίδα μας. Όπως λέει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος συνιστά το κλασικότερο παράδειγμα αποτυχίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, γι' αυτό εξάλλου και εμείς τον ψηφίσαμε, «δεν θα δίνω εκατ. ευρώ σε απαλλαγές σε καθηγητές για να κάνουν μαντολινάτες και χορωδίες».

Τι χρειαζόμαστε;

  • Για να κτυπήσουμε το εξετασιοκεντρικό και πτυχιοκεντρικό μας εκπαιδευτικό σύστημα οφείλουμε πάραυτα να καταργήσουμε τον αγωγό που οδηγεί στην κορύφωσή του. Τις παγκύπριες εξετάσεις για εισδοχή στα πανεπιστήμια. Θέσεις για τα πανεπιστήμια στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν χιλιάδες και για όλους αν το επιθυμούν. Ας αναλάβουν τα πανεπιστήμια τον τρόπο εισδοχής αυτών των φοιτητών. Εμείς, ας επικεντρωθούμε σε τι νέους θέλουμε να κτίσουμε στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στο λύκειο.
  • Πέραν τούτου, χρειαζόμαστε ένα νέο σύστημα αξιολόγησης και ίσως καθοδήγησης των μαθητών με απολύτως αξιοκρατικό τρόπο (όπως π.χ. γίνεται στη Γερμανία και τη Φινλανδία). Κάποιοι μπορούν να γίνουν πολύ καλοί επιστήμονες, κάποιοι μπορούν να γίνουν έξοχοι τεχνίτες, κάποιοι μπορούν να γίνουν επαγγελματίες και εργάτες σε διάφορους τομείς. Με δημοκρατικό και αξιοκρατικό κυρίως τρόπο, οι μαθητές μπορούν να κατανοήσουν σε τι μπορεί να είναι καλοί και σε τι όχι. Ίσως έτσι αντιληφθούμε ότι οι 10-12 τεχνικές σχολές που έχουμε να μην αρκούν. Ίσως χρειαζόμαστε 30 ή 50, εμπλουτίζοντάς τις με νέες ειδικότητες. Ίσως χρειαστούμε περισσότερες ξενοδοχειακές σχολές. Ίσως αντιληφθούμε ότι χρειαζόμαστε και 2-3 Αγροτικά Λύκεια στις ορεινές περιοχές. Ίσως χρειαστεί τα αθλητικά και τα μουσικά λύκεια να τα βάλουμε σε άλλη βάση. Αν δεν έχουμε τον μπαμπούλα της ύλης των εξετάσεων, ίσως βάλουμε τα μαθήματα της τέχνης και της γυμναστικής σε εντελώς άλλες βάσεις. Με τα ίδια λεφτά. Δεν χρειαζόμαστε σεντ περισσότερο.
  • Για να πετύχουμε όλες αυτές τις αλλαγές χρειαζόμαστε καλύτερους δασκάλους και καθηγητές. Αυτοί πρέπει να προέρχονται μέσα από το 10% των καλύτερών μας πτυχιούχων. Δεν μπορεί ο καθένας να γίνεται δάσκαλος. Στη Γερμανία για να γίνει κάποιος δάσκαλος επί δοκιμασία χρειάζεται τρία χρόνια ειδικές επιμορφώσεις. Αν μονιμοποιηθεί, κρίνεται και αξιολογείται συνεχώς, και βεβαίως είναι υποχρεωμένος να επιμορφώνεται συνεχώς. Υπάρχουν μετρήσιμα κριτήρια γι' αυτό. Στην Κύπρο βέβαια υπάρχει και μια άνωθεν στρέβλωση. Τα πανεπιστήμιά μας κατά κύριο λόγο παράγουν φιλολόγους, μαθηματικούς, φυσικούς, γυμναστές, οι οποίοι αυτόματα δικαιούνται να μπουν στον κατάλογο διοριστέων στην εκπαίδευση. Όσο κι αν άλλαξε κάπως το σύστημα σήμερα, μέχρι το 2027 θα μπαίνουν στην εκπαίδευση άτομα που δεν θα έχουν καμιά σχέση με το αντικείμενο του δασκάλου, πλην μιας μεσοβέζικης θητείας στο Παιδαγωγικό.
  • Τέλος, οφείλουμε να δούμε με προσοχή τις σχολικές υποδομές. Τα σχολεία μας, πλην ελαχίστων τα οποία χρησιμοποιούμε ως βιτρίνες, είναι σε άθλια κατάσταση. Άχρηστα κτήρια, παντελής έλλειψη τεχνολογίας, ανύπαρκτος κλιματισμός, παντελής έλλειψη ασφάλειας. Αυτό το χάλι αντανακλάται άμεσα, κατά τη γνώμη μου, και στις μαθησιακές επιδόσεις, αλλά κυρίως στα θέματα παραβατικότητας και πειθαρχίας.

Εν κατακλείδι, όπως αναφέρει και στη συνέντευξή του σήμερα στον «Πολίτη» ο καθηγητής Χαρίδημος Τσούκας, χρειάζεται να κτυπήσουμε στη ρίζα της τη μετριότητα. Χρειαζόμαστε, όπως λέει ο καθηγητής Χαρίρι στο τελευταίο του βιβλίο «Homo Deus», να ανακαλύψουμε τον μαθησιακό, κοινωνικό, επιστημονικό, συναισθηματικό και εν γένει θεϊκό αλγόριθμο για να κινηθούμε στη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας. Στη δημιουργία ενός νέου ανθρώπου.                    

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή