Τελετή αποφοίτησης (Του Παύλου Μ. Πάυλου)

ΑΠΟΨΗ /ΠΑΡΑΘΥΡΟ
Στην Κύπρο, η αξιοποίηση αυτών των τελετών για αλλότριους σκοπούς είναι πια καθιερωμένη παράδοση. Ακόμη και για την τριτοβάθμια εκπαίδευση...

Οι τελετές αποφοίτησης έχουν σε όλον τον κόσμο έναν κάπως ανελαστικό τυπικό πυρήνα. Αλλά στην Κύπρο, η αξιοποίηση αυτών των τελετών για αλλότριους σκοπούς είναι πια καθιερωμένη παράδοση. Ακόμη και για την τριτοβάθμια εκπαίδευση: Τα πανεπιστήμια τις αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια ως μέσο καταξίωσης της ιεραρχικής αυθεντίας, προβολής της οργανωτικής και γενικής τους ευρωστίας, και εν τέλει ως μέσα διαφήμισης.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο θλιβερά όταν μιλάμε για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αυτές τις μέρες πραγματοποιήθηκαν τέτοιες τελετές και σε γυμνάσια, λύκεια, και τεχνικές σχολές. Στις προαναγγελίες τους και στο επίσημο λεκτικό επαναλαμβανόταν φορτικά η φράση «προς τιμήν των τελειοφοίτων μαθητών μας». Αλλά, στα περισσότερα σχολεία, στην πράξη αυτές οι εκδηλώσεις γίνονται προς τιμήν όλων των άλλων, πλην των τελειοφοίτων.

Οι τιμώμενοι

Για την ακρίβεια, στις τελετές αποφοίτησης στα γυμνάσια και λύκεια τιμώμενοι είναι:

  1. Οι κομμώτριες, οι ιδιοκτήτριες μπουτίκ, οι νυχούδες, οι μακιγιέζ, τα ανθοπωλεία. Τόσο πολύ, που οι διευθύντριες και οι καθηγήτριες είναι μη αναγνωρίσιμες. Όχι μόνο γιατί κρύβονται πίσω από τις ανθοδέσμες που ανταλλάζουν.
  2. Η εκκλησία. Ο εορτασμός αρχίζει συνήθως με δέηση και λογύδριο του ιερέα για τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Οι τελειόφοιτοι που δεν θρησκεύουν ή είναι αλλόθρησκοι – δηλαδή οι περισσότεροι – καλούνται να εξαϋλωθούν. Τη σκυτάλη παραλαμβάνουν οι μετέπειτα ομιλητές. Κι όποιου δεν του αρέσει να φύγει.

 

  1. Ο διευθυντής ή η διευθύντρια. Αφού πάρει το μικρόφωνο, δεν το αφήνει. Πλην λαμπρών εξαιρέσεων, στην καλύτερη περίπτωση μιλά για 45 λεπτά. Στις χειρότερες (που δεν είναι λίγες) μιλά για διπλάσιο χρόνο. Επί εβδομάδες, χιλιάδες εργατοώρες και ξενύχτια καθηγητών αφιερώνονται στην ετοιμασία του σκηνικού, των ομιλιών, του Power Point, των βίντεο, των μουσικών επιλογών, της τεχνικής υποστήριξης, της ετοιμασίας των άπειρων διπλωμάτων και άλλων χαρτιών. Απώτερος στόχος: Δοξάστε με!
  2. Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά. Αυτά κατακλύζουν με φωνές και παιγνίδια τον υπαίθριο χώρο μέσα και γύρω από την εκδήλωση. Κλαίνε και φωνάζουν με την άνεσή τους, τα μεγαλύτερα παίζουν ποδόσφαιρο με τις μπουκάλες νερού, ενώ τα ακόμη μεγαλύτερα σουλατσάρουν με εμφανή διάθεση διεύρυνσης των κοινωνικών τους επαφών. Και όλα έχουν μιαν απίστευτη ικανότητα: Έχουν διακόψει έγκαιρα κάθε ακουστική επικοινωνία με τα μεγάφωνα! Και έτσι δεν ακούνε τη βοηθό διευθύντρια που κάθε τρεις και λίγο διακόπτει το πρόγραμμα για να τσιρίξει από το μικρόφωνο «παρακαλώ, κάμετε ησυχίαν!».
  3. Οι γονείς. Αφού έχουν επιβάλει στο παιδί τους ότι «πρέπει» να παραστεί σε αυτό το πανηγύρι, περιφέρονται με κάθε αφορμή. Έστω κι αν κουβάλησαν το μισό σόι για να βιδωθεί επί 3-4 ώρες σε αυτό το μαρτύριο. Το δε smart phone πάντα σε ετοιμότητα, για να απαθανατίσει με βίντεο και φωτογραφίες αυτά που μπορούμε να βλέπουμε, αλλά δεν μπορούμε πλέον να νιώθουμε.
  4. Οι παράγοντες. Από τη σκηνή θα παρελάσουν ο πρόεδρος του συνδέσμου γονέων, οι βουλευτές, οι εκπρόσωποι του υπουργείου, ο εκπρόσωπος της σχολικής εφορείας, ο δήμαρχος ή ο κοινοτάρχης, οι δημοτικοί σύμβουλοι, οι εκπρόσωποι των αθλοθετών, οι γάτες της γειτονιάς... Ναι, θα μιλήσει για 3 λεπτά και ο πρωτεύσας μαθητής, ίσως και ο εκπρόσωπος του κεντρικού μαθητικού συμβουλίου. Για να πουν λέξη προς λέξη αυτά που τους έγραψε η φιλόλογός τους και που ενέκρινε ο οικείος βοηθός διευθυντής. Και τα οποία, περιέργως, είναι ένας ύμνος για το σχολείο, τους καθηγητές, το λαμπρό μέλλον που ανοίγεται μπροστά τους.
  5. Οι καρέκλες. Παρά την επιμελή στοίχισή τους στην αυλή από το πρωί, πολύ σύντομα αποκτούν κινητικές ικανότητες. Τα διαρκή «σσσς» των καθηγητών δεν εμποδίζουν μαθητές και γονείς να συνεχίσουν να μιλούν μεταξύ τους – κυρίως από τη δεύτερη ώρα και μετά. Ο ανθρώπινος νόμος αντιστρατεύεται τον φυσικό (οι ορμόνες ενός 60χρονου δεν αντέχουν βίδωμα 3-4 ωρών, γιατί να το αντέχουν οι ορμόνες ενός 18χρονου;). Γι’ αυτό και οι καρέκλες μετακινούνται απελπισμένα επί τόπου…
  6. Τα καράβια και τα φτερά. Λες και είναι μεταδοτική η ασθένεια. Παντού ρομαντικές βαρκούλες με πανιά, και λευκά περιστέρια με ανοιγμένα φτερά. Ίσως γιατί είναι απαραίτητο να κολλάνε με τις φράσεις «να έχετε καλό ταξίδι», «να ανοίξετε τα φτερά σας», και τα όμοια, που επαναλαμβάνονται όλο το βράδυ. Το σύμπαν είναι τεράστιο, εκπληκτικό, σχεδόν αδιανόητο. Σε αυτό το σύμπαν θα χαθούν οι τελειόφοιτοι. Κι όμως, οι βαρκούλες του 19ου αιώνα και τα περιστέρια της Καινής Διαθήκης είναι η «ασφαλέστερη» πλοήγηση. Είναι ανάγκη. Όχι των τελειοφοίτων, αλλά της δικής μας αναπηρίας.
  7. Το υπουργείο. Εισπράττει ευχαριστίες και εύσημα με τη σέσουλα από τους ομιλούντες, ενώ φέρει την κύρια ευθύνη για τα στραβά και ανάποδα. Στέλνει, μάλιστα, κάθε χρόνο την ίδια εγκύκλιο για την ανάγκη συντομίας της τελετής αποφοίτησης, ενώ είναι κοινό μυστικό ότι κανένας δεν την τηρεί. Και ούτε το ίδιο θέλει να τηρείται. Γιατί, αν τα πράγματα γίνονταν διαφορετικά, ο βασιλιάς θα φαινόταν πως είναι εντελώς γυμνός…

 

Κι από χρόνου. Καληνύχτα Κεμάλ…

Καλάθι

  • Τα νομοθετήματα για τον Συνεργατισμό θα περάσουν. Ο πανικός δεν είναι αποτέλεσμα μόνο ανικανότητας και κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι και ένα μέσο για να δημιουργηθούν συνθήκες «ή περνά ή χάος». Είναι βέβαια και ένας τρόπος για να επιβιώσουν οι δυο μεγάλες τράπεζες – παρά την κακοδιαχείριση από τις διοικήσεις τους – αλλά και για να καταπιούμε τις παρενέργειες που θα έχει στην τσέπη μας όλο αυτό το πανηγύρι.
  • «Πάτωσαν οι μαθητές στις εξετάσεις». Πάλι τα ίδια, ξανά μανά. Να διορθωνόταν και κάτι με τα τόσα λόγια… Αλλά, τι να διορθωθεί; Εδώ έχουμε την ίδια «αρχιστράτηγο» στην εκπαίδευση για 20 χρόνια. Η οποία «παραληρεί» όταν της στερούν τη δέκατη καρέκλα, αλλά θεωρεί «παραλήρημα» την κριτική για τα προφανή, όταν αποκτά ξανά και τις δέκα. Και όλοι σιωπούν. Και θέλουμε να «φτιάξουμε» εκπαιδευτικό σύστημα της προκοπής…
  • Μια καλή ταινία, ένα καλό βιβλίο, μια μπίρα με καλή παρέα στην παραλία. Δεν είναι αντίδοτο. Μπορεί να είναι απλώς «όπιο». Χρειαζόμαστε όμως ανάσες…

    

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 12:15 (τελευταία ενημέρωση 12:15)

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 12:08 (τελευταία ενημέρωση 12:08)

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 11:49 (τελευταία ενημέρωση 11:49)

Επιστροφή
στην αρχή