Τελευταίοι στο μάθημα, πρώτοι στον αγώνα;

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Με αφορμή τη διαρροή των εξεταστικών θεμάτων, συντεχνίες εκπαιδευτικών και ΑΚΕΛ έσπευσαν να ζητήσουν ακύρωση ολόκληρης της διαδικασίας

Μια ακόμα επιβεβαίωση της αδυναμίας του συστήματος να λειτουργήσει ως όφειλε, αντί να οδηγήσει στη συζήτηση για το ποιο δημόσιο θέλουμε, τι εκπαίδευση, πώς βελτιώνουμε το σύστημα εντάσσοντας σε αυτό τους ικανούς, λειτούργησε ως απόδειξη ότι δεν θα πρέπει να αλλάξουμε τίποτε.

Με αφορμή τη διαρροή των εξεταστικών θεμάτων, συντεχνίες εκπαιδευτικών και ΑΚΕΛ έσπευσαν να ζητήσουν –όχι τη διασφάλιση του αδιάβλητου των εξετάσεων ή την καλύτερη εφαρμογή του νέου σχεδίου διορισμών, αλλά– ακύρωση ολόκληρης της διαδικασίας και τη διατήρηση της λίστας. Κι αν για τους εκπαιδευτικούς, όσο ανησυχητική κι αν φαντάζει η αγωνία τους να μην αξιολογούνται, είναι και κατανοητή, η σπουδή του ΑΚΕΛ να απαξιώσει το νέο σύστημα για πρόσληψη (και) μέσω εξετάσεων, και να ταχθεί στο πλάι των συντεχνιών, απαιτώντας στην ουσία συνέχιση του ίδιου συστήματος, έστω κι αν η παιδεία της χώρας κατατάσσεται με συνέπεια ανάμεσα στις χειρότερες, πώς δικαιολογείται;

Πριν κάποιους μήνες σε άρθρο με τίτλο «Η Αριστεία είναι το πρόβλημα της Αριστεράς» έγραφα ότι το ΑΚΕΛ αντιδρούσε στην επιπλέον εξέταση στη βάση μιας φαιδρής και υποκριτικής αντίληψης για την ισότητα. Πίσω από εκείνη την αντίδραση κρυβόταν ο στόχος του ΑΚΕΛ, όχι μόνο να μην ξεβολευτούν ομάδες συμφερόντων, αλλά και για μια ισοπεδωτικά εξισωτική κοινωνία. Τότε φίλοι της Αριστεράς με κατηγόρησαν πως υποστηρίζω ότι οι λιγότερο καλοί θα πρέπει να περιθωριοποιούνται, αποκλείω τους αδύναμους από τις εκπαιδευτικές διαδικασίες. Και μου υπεδείχθη ότι η Αριστερά δεν είναι εναντίον των μεταρρυθμίσεων, φτάνει να βελτιώνουν την παιδεία. Πώς όμως δικαιολογείται η σημερινή τους αντίδραση; Διότι αν η τότε αντίδρασή τους βασίστηκε στην αντίθεσή τους στον προωθούμενο χαρακτήρα της εκπαίδευσης –την ανησυχία τους ότι το σχολείο θα καταστεί εξετασιοκεντρικό– με θύμα τον μαθητή, ποιο επιχείρημα μπορεί να προτάξουν σήμερα εναντίον τού να εντάσσονται στο εκπαιδευτικό σύστημα αυτοί που θα αποδεικνύουν μέσα από εξετάσεις ότι είναι ικανοί και όχι με μόνο κριτήριο την ύπαρξη ενός οποιουδήποτε πτυχίου εκπαιδευτικού;

Ο εξισωτισμός που επιδιώκει το ΑΚΕΛ είναι απολύτως συνυφασμένος με την ιδεολογικοπολιτική άποψη της Αριστεράς όπου η εξατομίκευση δεν υπάρχει. Όλοι είναι ίδιοι. Γιατί αυτό εξυπηρετεί τον ουτοπικό κομουνισμό που οραματίζεται. Εκεί πατάει και η απαξίωση της αριστείας. Την ίδια όμως στιγμή είναι εντελώς αντίθετη με αυτό που προβάλλει ως βασικό στόχο του. Που είναι η καλή παιδεία και η δημιουργία ίσων ευκαιριών για όλους. Και επειδή στηρίζοντας τη διατήρηση ενός αναποτελεσματικού συστήματος παιδείας αντιστρατεύεται όχι μόνο την ιδιωτική προοπτική αλλά και την προοπτική της χώρας. Αφού από το επίπεδο της παιδείας εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό η ανάπτυξη και η κοινωνική ευημερία. Αλλά και διότι η ισότητα προάγεται με τη διαμόρφωση προϋποθέσεων για τη βελτίωση των πολλών.

Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται στο ΑΚΕΛ ότι μια ισοπεδωτικά εξισωτική κοινωνία στο μόνο που οδηγεί είναι σε μεγαλύτερες ανισότητες; Πως αυτή η εμμονή για διατήρηση ενός συστήματος που αποδεδειγμένα παρέχει χαμηλού επιπέδου εκπαίδευση, η απόρριψη της αριστείας, της ελεύθερης επιλογής, όχι μόνο δεν διασφαλίζουν αλλά αποκλείουν κάθε πιθανότητα δημιουργίας μιας κοινωνίας ίσων ευκαιριών; Πως τους πρώτους που καταδικάζει είναι τους μη προνομιούχους, οι οποίοι παραμένουν αιχμάλωτοι του επιπέδου του δημόσιου σχολείου; Αφού οι προνομιούχοι έχουν την επιλογή των καλύτερων ιδιωτικών σχολείων και την οικονομική δυνατότητα του φροντιστηρίου.

Η αντίδραση του ΑΚΕΛ είναι αποτέλεσμα αυτής της ιδιότυπης αντίληψης της Αριστεράς για τη συλλογικότητα. Η οποία εδώ και χρόνια με συνθήματα όπως «όχι στην εντατικοποίηση», «όχι στην αξιολόγηση χειραγώγηση» έχει αναγάγει την ανεπάρκεια της εκπαίδευσης σε κεκτημένο δικαίωμα. Κάθε προσπάθεια αξιολόγησης ή λογοδοσίας θεωρείται casus belli. Επειδή «αμφισβητεί» την αρχή της ισότητας. Εξ ου και η εξίσωση προς τα κάτω. Η άρνηση σε κάθε αλλαγή εκεί αποσκοπεί. Η αριστεία όμως είναι αυτή που θα σπρώξει το σύνολο στη βελτίωση. Η επιλογή των κατάλληλων εκπαιδευτικών αυτή που θα επιτρέψει τη δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων για συνολική αναβάθμιση της χώρας. Η συντήρηση του υφιστάμενου συστήματος στο μόνο που οδηγεί είναι σε στασιμότητα και λιγότερες ευκαιρίες. Δεν καταργεί απλά κάθε έννοια ισοτιμίας καθώς οι χειρότεροι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τους καλύτερους. Θυματοποιεί τον αυριανό πολίτη. Επιβεβαιώνοντας πόσο εγκληματικά παίζεται το παιχνίδι στον χώρο της Παιδείας.

Θα ανέμενε κάποιος ότι το ΑΚΕΛ θα ήταν πρωτοστάτης της προσπάθειας για μια δημόσια παιδεία που βελτιώνεται και εξελίσσεται. Που ανοίγει ορίζοντες για τον κάθε μαθητή και προοπτικές για τη χώρα. Άλλωστε η ανάγκη για καλή εκπαίδευση, η ατομική βελτίωση, ως προϋπόθεση για το συλλογικό καλό, ήταν κάτι που ιστορικά πρόβαλλε η Αριστερά: «Πρώτοι στο μάθημα, πρώτοι στον αγώνα». Αντ’ αυτού, βλέπουμε για μια ακόμα φορά το ΑΚΕΛ να προσπαθεί να επιβάλει την πλήρη στασιμότητα. Να κρατήσει τον πήχη στο χαμηλότερο επίπεδο.

H υπονόμευση της αριστείας, η απουσία κριτηρίων στην πρόσληψη εκπαιδευτικών, η έλλειψη αξιολόγησης είναι ο ασφαλέστερος τρόπος ισοπέδωσης της εκπαίδευσης. Και το ΑΚΕΛ το ξέρει. Ξέρει όμως την ίδια στιγμή ότι έτσι διατηρεί την προνομιακή του πρόσβαση στα πανεπιστήμια και τους μελλοντικούς πολίτες, τη συνέχιση της φαυλότητας και της κομματοκρατίας, την ανάγκη για μαθητικό - φοιτητικό συνδικαλισμό. Ότι όσο πιο χαμηλό διατηρείται το επίπεδο της Παιδείας τόσο αυξάνεται ο ρόλος κομμάτων όπως του ΑΚΕΛ με προσβάσεις στο δημόσιο και κομματικές εταιρείες. Μπροστά σε αυτά, το «πρώτοι στο μάθημα», οι ίσες ευκαιρίες, η ευημερία του συνόλου, φαντάζουν δυσανάλογα επιζήμια.

 

antopoly@cytanet.com.cy

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Οι στομαχικές διαταραχές του Κώστα Κληρίδη (Του Διονύση Διονυσίου)

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14:43 (τελευταία ενημέρωση 14:43)

ΑΠΟΨΗ

Το Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης στο Διεθνές Δίκαιο

Πολίτης News, 11:04 (τελευταία ενημέρωση 11:04)

ΑΠΟΨΗ

Τάκης Χατζηγεωργίου: Η πρότασή μου αν ήμουν συνδικαλιστής

ΤΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ, 10:57 (τελευταία ενημέρωση 10:57)

Επιστροφή
στην αρχή