Τάσσος-Νικόλας: Ο υιός ακολουθεί αντίστροφη πορεία

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος διά της εκλογής του το 2006 στη Βουλή και της επανεκλογής του το 2011 άρχισε να θέτει γερές βάσεις στην πολιτική του καριέρα

Αν μη τι άλλο πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος είναι καλύτερος από τον πατέρα του Τάσσο σε κάτι: Είναι πιο αυτοκαταστροφικός.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού βίου του πολιτικά απομονωμένος. Μπήκε το 1976 για πρώτη φορά στη Βουλή πριμοδοτούμενος, αφού απέτυχε να ηγηθεί του ΔΗΚΟ, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να ιδρύσει το 1980 την Ένωση Κέντρου. Με το κόμμα αυτό κατήλθε ως υποψήφιος το 1981 αλλά απέτυχε να εκλέξει έστω και ένα βουλευτή.

Μετά από 10 χρόνια υπομονής ζώντας κάτω από την ανυπόφορη σκιά του Σπύρου Κυπριανού κατέφερε να μπει στο ΔΗΚΟ και να εκλεγεί βουλευτής το 1991. Εκεί άρχισε να κτίζει θετικά την καριέρα του.  

Επανεξελέγη βουλευτής το 1996 και το 2001. Το 2000 αναδείχθηκε, άνευ ανθυποψηφίου, πρόεδρος του ΔΗΚΟ, μετά την αποχώρηση του ιδρυτή του Σπύρου Κυπριανού. Το 2003 εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας και παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΔΗΚΟ τον Αύγουστο του 2006. Στην προεδρία τον διαδέχθηκε ο Μάριος Κάρογιαν, ο οποίος θεωρήθηκε ως ο γεφυρωτής των τάσεων των Κυπριανικών και των Τασσικών στο Κόμμα. Με λίγα λόγια ο Τάσσος παρέδωσε ένα κόμμα που στις βουλευτικές του 2006 πλησίασε το 18% ενώ και επί Μάριου Κάρογιαν το 2011 πλησίασε το 17%.

Ο Μάριος Κάρογιαν ανέλαβε ως επιλογή του Τάσσου διότι το  2006 ο Νικόλας Παπαδόπουλος εθεωρείτο ακόμα ανώριμος για την ηγεσία, ενώ ο Μάρκος Κυπριανού υπηρετούσε ως επίτροπος στην ΕΕ και σε υπουργικά πόστα επί διακυβέρνησης Χριστόφια. Μετά την κρίση βέβαια στο Μαρί και την εμπλοκή του, το πολιτικό του κεφάλαιο έχασε αξία. Είναι αλήθεια ότι ο Μάριος Κάρογιαν προωθήθηκε γιατί εθεωρείτο αναλώσιμος. Αν δε κρίνουμε από τις στωικές του προσεγγίσεις απέναντι στους αντιπάλους του μάλλον ήταν. Από την άλλη βέβαια ως king Maker  διέπρεψε αφού με τις ψήφους του κόμματος του εξέλεξε και το Δημήτρη Χριστόφια το 2008 στο δεύτερο γύρο και τον Νίκο Αναστασιάδη το 2013. Αντίθετα ο Νικόλας τι πέτυχε; 

Ο Νικόλας

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος διά της εκλογής του το 2006 στη Βουλή και της επανεκλογής του το 2011 άρχισε να θέτει γερές βάσεις στην πολιτική του καριέρα. Την 1η Δεκεμβρίου 2013 μάλιστα κατάφερε να κερδίσει την προεδρία του ΔΗΚΟ νικώντας οριακά τον Μάριο Κάρογιαν, μετερχόμενος ακόμα και ανορθόδοξες μεθόδους σύμφωνα με τους επικριτές του, οι οποίοι δεν διστάζουν να ισχυρίζονται ότι υπήρξε καλπονοθεία ειδικά στην Πάφο, με όχημα τον τότε Δήμαρχο Πάφου Σάββα Βέργα. 

Σήμερα ο Νικόλας Παπαδόπουλος αποδεικνύει ότι εξελέγη Πρόεδρος του ΔΗΚΟ και προορίζεται να παραμείνει, αφού διά των χθεσινών διαγραφών του μισού εκτελεστικού γραφείου και του πρώην Προέδρου Μάριου Κάρογιαν δεν έχει αντίπαλο να τον αμφισβητήσει στις εσωκομματικές εκλογές που αναμένεται να διεξαχθούν τους επόμενους λίγους μήνες. Παρά το ότι αρκετοί νομικοί  κάνουν λόγο για νομικές αλχημείες σε ότι αφορά τις διαγραφές οι στόχοι του είναι σαφείς:

  • Στέλνει το μήνυμα ότι ελέγχει απολύτως το κόμμα, λειτουργώντας περίπου ως βασικός μέτοχος
  • Αποπροσανατολίζει τη μάζα των δηκοϊκών από τις δικές του ευθύνες για την αποτυχία του κόμματος στις εκλογές
  • Στέλνει μήνυμα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη ότι ως κυρίαρχος στο ΔΗΚΟ δεν μπορεί να παίξει πολιτικά με την ομάδα Κάρογιαν σε ότι αφορά τη σύνθεση του νέου υπουργικού, αν θέλει έστω μια μίνιμουμ συνεργασία στη Βουλή.  

Τα λάθη του Κάρογιαν

Σε ότι αφορά τους διαφωνούντες εντός του ΔΗΚΟ, ο Νικόλας Παπαδόπουλος σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές κάνει αυτά που έπρεπε να του κάνουν το 2013. Δηλαδή αποβάλλει στελέχη επειδή εργάστηκαν για την εκλογή Αναστασιάδη, τη στιγμή που ο ίδιος το 2013 παραιτήθηκε από αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ για να εργαστεί για την υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα. Το επίσημο ΔΗΚΟ ως γνωστό το 2013 είχε ταχθεί υπέρ της υποστήριξης Νίκου Αναστασιάδη.

Η αποφασιστικότητα που δείχνει πάντως σήμερα ο Νικόλας ακολουθεί αντίστροφη πορεία με αυτήν που ακολούθησε ο Πατέρας του. Δεν κτίζει, αλλά ανώριμα χαλά. Δεν είναι λίγοι εξάλλου εκείνοι που θεωρούν  σίγουρο ότι θα οδηγήσει το ΔΗΚΟ σε διάσπαση και ίσως σταδιακά το μετατρέψει σε Ένωση Κέντρου του 1980. Συμπαρασύροντας μαζί του και όλο τον Ενδιάμεσο. Ήδη η Αλληλεγγύη που τον στήριξε πρακτικά έχει διαλυθεί. Η ΕΔΕΚ είναι ένα κόμμα του 3-4%, το Κόμμα του κ. Λιλλήκα έχει μείνει με ένα βουλευτή, ενώ και οι Οικολόγοι που τον ακολούθησαν μάλλον παίρνουν κι αυτοί σειρά. Εν ολίγοις ο Νικόλας διά των χειρισμών του άνοιξε διάπλατα το δρόμο για τη δημιουργία ενός νέου μετριοπαθέστερου Ενδιάμεσου. 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 14:35 (τελευταία ενημέρωση 14:35)

ΑΠΟΨΗ

Η ανυπακοή της Ιταλίας στην Κομισιόν

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΕΤΑΙΟΣ, 13:26 (τελευταία ενημέρωση 13:26)

ΑΠΟΨΗ

Σε γνωρίζω από τη γεύση / του Εκμέκ την τρομερή

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

Επιστροφή
στην αρχή