Τα πρώτα συχαρίκια των Ουγκάνων στα χρονικά (και μια εισήγηση)

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Και έτσι, ο Νίκος Αναστασιάδης έγινε ο πρώτος πολιτικός εκτός της συμμορίας των Ελλήνων νεοναζί τον οποίο συνεχάρη ποτέ το εδώ παραμάγαζό της

Έτσι για να το κλείνουμε κάποτε το θέμα: Το «ΕΛΑΜ», το εδώ παράρτημα της νεοναζιστικής συμμορίας της Αθήνας, συνεχάρη χθες τον Πρόεδρο Αναστασιάδη για την (αψυχολόγητη) αντίδρασή του στη δήλωση Ακιντζί, με αφορμή τα γνωστά για το Ενωτικό Δημοψήφισμα.

Το τραγικότερο για τον Νίκο Αναστασιάδη δεν είναι ότι τον συγχάρηκαν οι ούγκανοι του ΕΛΑΜ αλλά ότι έγινε και ο πρώτος πολιτικός εκτός νεοφασιστικού χώρου τον οποίο συνεχάρησαν ποτέ οι συγκεκριμένοι. Διότι, ως γνωστόν ,στο μυαλό του φασίστα όσοι δεν είναι όμοιοί του είναι εχθροί του.

Εάν βεβαίως αυτό δεν είναι λόγος για να ανησυχήσει ο Πρόεδρος -εγώ θα ντρεπόμουν κιόλας, θα το θεωρούσα ως τη χειρότερη προσβολή να με συγχαρούν αυτοί δημόσια- τότε μπορεί να συνεχίσει ανενόχλητος την πορεία που έχει ήδη αρχίσει. Και είναι κατηφορική και απότομη.

Όσο για το επιχείρημα πως η αντίδραση της άλλης πλευράς είναι υπερβολική κτλ, αυτό το εξαντλήσαμε νομίζω χθες στη Στήλη.

Αν κάποιος δεν αντιλαμβάνεται τι προκαλεί στην άλλη κοινότητα η αναφορά και μόνο της λέξης Ένωση και οι μνήμες που ξυπνά, αλλά και πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει κανείς εκεί πώς και γιατί πρέπει να μας εμπιστευθεί όταν εμείς συντηρούμε αυτή την ιστορία ή την ξεθάβουμε καλύτερα αυτή τη στιγμή, τότε μάλλον μιλάμε είτε για περιορισμένη αντίληψη, είτε για… άρνηση αντίληψης πραγμάτων απλών και ξεκάθαρων.

Πόσω δε μάλλον όταν η αδιανόητη αντίδραση του Προέδρου καταγράφηκε με αφορμή μια δήλωση του Τ/Κ ηγέτη το Σάββατο (πολύ πριν ακυρώσει τη συνάντηση) στην οποία είπε πως (α) αυτή η απόφαση θα υποθάλψει τη δυσπιστία της τ/κ κοινότητας προς τους Ε/Κ, (β) ότι είναι απαράδεκτο την ώρα που στήνεται η δεύτερη διάσκεψη για το Κυπριακό να γίνονται τέτοιες κινήσεις και (γ) ότι η κίνηση αυτή της Βουλής στέλνει επικίνδυνο μήνυμα στην ε/κ νεολαία. Πού είναι το προκλητικό που… ξεσήκωσε τον Πρόεδρο;

Να συμμερίζεται άραγε το Προεδρικό τη θέση κάποιων στην αντιπολίτευση -οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, επιδιώκουν όλοι το αδιέξοδο στις συνομιλίες με κάθε μέσον- ότι όλα αυτά γίνονται «διότι η τ/κ πλευρά επιμένει στην απαράδεκτη αξίωσή της για παραχώρηση των τεσσάρων βασικών ελευθεριών στους Τούρκους πολίτες» και για αυτό αντιδρά έτσι η τ/κ πλευρά;

Εάν το συμμερίζεται, γιατί δεν βγαίνει να το πει ξεκάθαρα; Είναι σαφές και είναι απολύτως σωστό πως εμείς τέτοιο θέμα δεν μπορούμε καν να το συζητήσουμε. Την ίδια ώρα, όμως, ο Μουσταφά Ακιντζί λέει, σε ώτα μη ακουόντων, πως αυτό που ζητούν δεν αφορά τους εν Τουρκία διαμένοντες αλλά όσους ζουν εδώ.

Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Και γιατί το απορρίπτουμε, εάν επίσης το απορρίπτουμε; Δεν λέω ότι πρέπει να το αποδεχτούμε. Λέω ότι περιμένω να ακούσω τη θέση του Προέδρου μου επί της εκδοχής αυτής και τα επιχειρήματά του, αντί να ακούω την -ορθότατη μεν- θέση του επί του γενικότερου ζητήματος, το οποίο όμως η άλλη κοινότητα λέει ότι δεν είναι αυτό που ζητά τελικά.

Τη θέση του δικού μου ηγέτη.

Όχι εν μέσω τέτοιων θεατρινίστικων προσεγγίσεων και άκυρων αναφορών και συγκρίσεων με τις παρελάσεις της εισβολής -στις οποίες πάνε μερικές δεκάδες Τουρκοκυπρίων και τις οποίες ο Ακιντζί, ε ναι, δεν μπορεί να σταματήσει- να ξυπνήσω μια μέρα και να μάθω πως έχουμε φτάσει σε ένα αδιέξοδο.

Αυτό θέλω. Αυτό ζητώ ως πολίτης την ώρα που το blame game έχει ξεκινήσει και πάλι και, μάλιστα, με αφορμή δικά μας καραγκιοζλίκια – όπως κι αν τα καταφέραμε. Μπορεί να μην μας αρέσει αλλά δυστυχώς στις πλείστες των περιπτώσεων με δικά μας καμώματα, ενίοτε εντελώς αψυχολόγητα είναι που δίνουμε τις αφορμές.

Κοντός ψαλμός αλληλούια, λοιπόν.

Εάν υπάρχει αδιέξοδο, ας μας πει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το γιατί κι ας αφήσει τις φουστανέλες στα γεράματα.

Καρναβάλια ξε-καρναβάλια, εμείς Πρόεδρο εκλέξαμε. Όχι… Βασιλιά για να μπει στην πόλη ή την... Πόλη, αναλόγως ψεκασμού του μυαλού διαφόρων.

Ως υστερόγραφο: Πιστώνεται σίγουρα θετικά στην Αστυνομία η σύλληψη δύο υπόπτων για τον ξυλοδαρμό Τ/Κ οδηγού. Σκεφτείτε πόσο καλό θα έκανε στο κλίμα εάν δεν είχε προηγηθεί αυτή η ιστορία, αυτή η εξέλιξη. Αν όντως βρεθούν ένοχοι -διότι οι δύο είναι αθώοι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου- και εάν όντως ψάχνουμε ακόμη κινήσεις καλής θέλησης μέχρι τότε, ας βρεθεί ένας τρόπος να σταλούν απέναντι για να εκτίσουν την ποινή τους. Στις τ/κ φυλακές. Και αυτοί και όλοι οι ανάλογοι. Και τότε θα δείτε ποιος θα τολμήσει ξανά να χτυπήσει κόσμο ή να σπάσει αυτοκίνητα.



Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

Α.Δημητρίου: «Δεν είμαστε σοβαρή χώρα…ζούμε με τις ψευδαισθήσεις μας»

Όπως οι Ε/κ, έτσι και οι Τ/κ «ζουν και εκείνοι με τις ίδιες ψευδαισθήσεις, λεν τις ίδιες ανοησίες και κάνουν τις ίδιες ανοησίες»

08 / 10
Επιστροφή
στην αρχή