Τα παιδιά του μέλλοντος (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Κι εκεί βρέθηκαν μπροστά στο τεράστιο δίλημμα που τους έθεσαν: Πού θέλετε να γραφτεί το παιδί; Στην ελληνοκυπριακή ή στην τουρκοκυπριακή κοινότητα;

Το είχα γράψει παλιά. Πρόκειται για πραγματική ιστορία που αναδεικνύει το παράδοξο της κυπριακής πραγματικότητας. Μεικτό ζευγάρι, Τουρκοκύπριος και Ελληνοκύπρια, απέκτησαν παιδί και πήγαν να το γράψουν στις υπηρεσίες του επίσημου κράτους. Κι εκεί βρέθηκαν μπροστά στο τεράστιο δίλημμα που τους έθεσαν οι αρμόδιοι: Πού θέλετε να γραφτεί το παιδί; Στην ελληνοκυπριακή ή στην τουρκοκυπριακή κοινότητα; Αντιλαμβάνεστε ότι οι άνθρωποι αυτοί έπρεπε να απαντήσουν σε κάτι που οι ίδιοι είχαν ξεπεράσει ή και διαγράψει. Στην προτροπή τους να γραφτεί το παιδί μόνο ως Κύπριος, αντιμετώπισαν όχι μόνο την άρνηση, αλλά και τη χλεύη...

Λοιπόν, γνωρίζω ότι το θέμα δεν είναι απλό. Άπτεται της αναλογίας πληθυσμού, έχει να κάνει με τα πολιτικά δικαιώματα στις συνιστώσες πολιτείες, καθώς και με άλλα ζητήματα που περιλαμβάνονται στο δαιδαλώδες –όπως κατάντησε– κυπριακό πρόβλημα. Μόνο που, στην κορύφωση αυτής της προσπάθειας για επίλυση του προβλήματος, οι δύο ηγέτες που διαπραγματεύονται θα πρέπει να έχουν υπόψη τους, εκτός από τα σημερινά δεδομένα, και την προοπτική. Εκείνη την προοπτική που επενδύει στη σταδιακή υποχώρηση των όσων σήμερα μας χωρίζουν και τη σταδιακή ομογενοποίηση του κυπριακού πληθυσμού. Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό ή και αφελές. Η δυνατότητα όμως ενός πολίτη (πέραν της υπηκοότητας) να έχει το δικαίωμα να ανήκει στο ομοσπονδιακό κράτος, και όχι αναγκαστικά σε μία εκ των δύο κοινοτήτων, είναι κάτι που θα δημιουργήσει μια νέα δυναμική και θα ξεπεράσει διαιρετικά στοιχεία του παρόντος αλλά και του παρελθόντος. Είμαι βέβαιος ότι τα πρακτικά ζητήματα που προκύπτουν μπορούν να αντιμετωπιστούν. Άλλωστε, αν τα πράγματα εξελιχθούν όπως όλοι επιθυμούμε, το παράδειγμα του μεικτού ζευγαριού δεν θα είναι μεμονωμένο. Θα πρέπει άραγε οι άνθρωποι που ανταμώνουν στη ζωή να χωρίζονται μονίμως σε κάποια γραφεία; Θα πρέπει οι άνθρωποι που βρήκαν οι ίδιοι τις μεγάλες λύσεις να σκοντάφτουν στα μικρά;

Είναι κατανοητό ότι σήμερα οι δύο ηγέτες προσπαθούν να διαχειριστούν την κατάσταση που έχουν ενώπιόν τους και να βρουν λύσεις σε πάρα πολλά πολιτικά και νομικά ζητήματα. Υπάρχουν όμως και θέματα που αγγίζουν τους ανθρώπους, την ίδια την κοινωνία. Κι αυτή η κοινωνία είναι που θα κληθεί να εγκρίνει αλλά και, κυρίως, να στηρίξει ένα σχέδιο λύσης που ενδεχομένως να προκύψει. Και πρέπει να αισθανθεί ότι οι όποιες ρυθμίσεις αγγίζουν και τις δικές της ευαισθησίες που δεν είναι ασφαλώς μόνο το συγκεκριμένο θέμα. Μόνο που αυτό συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα διαμόρφωσης ενός νέου σκηνικού που θα ενώνει τους ανθρώπους και δεν θα τους χωρίζει...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το βελόνι και η τρύπα του (Της Κάτιας Σάββα)

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 11:18 (τελευταία ενημέρωση 11:18)

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή