Τα ορφανά.... μιας φωτογραφίας

ΑΠΟΨΗ /TZIBASAT
Οι Κινέζοι ως γνωστόν ξεστόμισαν την περίφημη εκείνη φράση «μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις». Αλλά δεν πρόκειται να κάτσω να σας γράψω χίλιες λέξεις.

Οι Κινέζοι ως γνωστόν ξεστόμισαν την περίφημη εκείνη φράση «μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις». Επειδή δεν πρόκειται να κάτσω να γράψω χίλιες λέξεις, θα σας πω με πολύ λιγότερες τι βλέπω εγώ.


Η φωτογραφία είναι από την προχθεσινή συνάντηση Αναστασιάδη - Ακιντζί. Προσέξτε το χέρι του Μουσταφά. Είναι από πάνω. Ενδεικτικό ποιος εκ των πραγμάτων τυγχάνει να έχει το πάνω χέρι στις περιβόητες συνομιλίες. Το χέρι του Προέδρου Αναστασιάδη είναι μεν από κάτω, αλλά καθαρά πρόθυμο και τεντωμένο για να κάνει τη χειραψία. Και οι δύο βλέπουν τα χέρια τους.


Ο Μουσταφά Ακιντζί με ελαφρώς απαξιωτικό χαμόγελο, ενώ ο δικός μας με ελαφρώς διστακτικό υπομειδίαμα. Ο ένας χωρίς γραβάτα, ένδειξη μιας χαλαρής επικυρίαρχης διάθεσης, και ο δικός μας, με την καρφίτσα της Κύπρου στο πέτο και με γραβάτα, υπογραμμίζει εμφαντικά ποιος είναι, ή ποιος έχει την επίσημη σφραγίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μην αγνοήσετε το κουμπομένο κοστούμι. Ο άλλος το αντίθετο...


Τι σκέφτονταν οι δύο άνδρες προχθές δεν είναι εύκολο να το μάθουμε. Είναι ένα δικό τους κεκτημένο, που δεν αντικατοπτρίζεται από τις δηλώσεις που έκαναν μπροστά στα παιδιά.


Πέρα από τα χέρια και τις στάσεις των σωμάτων, που είναι ένα στιγμιότυπο, υπάρχει ένα φόντο που με λίγη ρεαλιστική ψυχολογία μπορεί να αποκρυπτογραφηθεί.


Το μεγάλο πλεονέκτημα του Μουσταφά Ακιντζί δεν είναι μόνον οι 40 χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες που στοιχίζονται πίσω του, κι ας μην φαίνονται. Είναι που ο νέος πρωθυπουργός της Τουρκίας που ήρθε κι αυτός στην ώρα του - επιβεβαιώνει πως ο Ακιντζί έχει μητέρα πατρίδα.


Ενώ εμείς; Εμείς δεν έχουμε. Και που είχαμε τι έγινε; Της κακομοίρας έγινε. O Πρόεδρος Αναστασιάδης φοράει στο πέτο του ό,τι μας απέμεινε. Και ως συμβολισμός είναι ακόμα πανίσχυρος.
Από ’δώ και πέρα, λένε πως θα συνεχιστούν οι συνομιλίες. Η μία και μοναδική μητέρα πατρίδα καταφέρνει και κρύβεται πίσω από το παιδί της (ή το βάζει μπροστά...), ενώ η άλλη με τα χάλια που έχει ούτε στον καθρέφτη της δεν μπορεί να κοιταχτεί. Τα δικά της παιδιά δεν μπορεί να αντικρίσει, τα αποπαίδια θα κοιτάξει;

Όλα αυτά σε μια εκδήλωση με παιδιά. Τα από κει με τη μητέρα πατρίδα τους και τα από ’δώ με την ορφάνια τους.
Πόσο μεγάλο -αρνητικό ή θετικό- ρόλο παίζει η μητέρα, αναφορικά με την πορεία της εξέλιξης των παιδιών της, το ξεκαθάρισε ο Φρόιντ.


Καλό καλοκαίρι...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή