Τα όπλα, το φυλετικό ζήτημα, η θρησκεία και η οικονομία

ΑΠΟΨΗ /ΠΕΡΙΑΓΩΓΗ
Το φυλετικό ζήτημα αποτελεί ένα άλλο κριτήριο με το οποίο μπορεί να αξιολογηθούν οι αμερικανικές πολιτικές του παρελθόντος και οι προτάσεις για το μέλ

Το θέαμα των αμερικανικών εκλογών κρίνεται όπως κρίνονται οι δραματικές ταινίες του αμερικανικού σινεμά. Χρειάζεται, πρώτα-πρώτα, μια καλή ιστορία, που να διαδραματίζεται σε διαφορετικά επίπεδα. Στα βασικά της θέματα, το προσωπικό αφήγημα του κάθε υποψηφίου συνυφαίνεται με κάποιες ιστορικές τάσεις ή εγγενή προβλήματα της αμερικανικής κοινωνίας, και οι ψηφοφόροι θα πρέπει να αποφασίσουν ποιον θεωρούν τον καταλληλότερο για να οδηγήσει τη χώρα μπροστά.  Θα εστιάσω την ανάλυση σε τέσσερα θέματα. Πρώτον, τα όπλα.  Δεύτερον, το φυλετικό ζήτημα. Από αυτά το δύο στοιχεία, προκύπτει το γενικότερο ζήτημα περί νόμου και τάξης, όπου εντάσσεται και το πρόβλημα με την παράνομη μετανάστευση. Ένα τρίτο στοιχείο είναι η θρησκευτική διάσταση που φαίνεται να έχει η αμερικανική πολιτική.  Και τέταρτον, η κατάσταση της οικονομίας – it’s the economy stupid, για να θυμηθούμε τον Μπιλ Κλίντον. 

Η εμμονή των Αμερικανών με το δικαίωμα στην οπλοκατοχή είναι ένα κομμάτι της αμερικανικής ψυχής που οι Ευρωπαίοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν. Δεν είναι τυχαίο πάντως που ο  Τραμπ και το National Rifle Association κατηγορούν τη Χίλαρι ότι θα αμφισβητήσει το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, κυρίως μέσα από την επιλογή μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μολονότι το δικαίωμα θεωρείται για πολλούς ιερό, εδώ βρίσκεται ένα θέμα όπου η προοδευτικοί (progressive) Αμερικανοί μπορεί τελικά να έχουν το πάνω χέρι – λαμβάνοντας υπόψιν τη συγκριτικά τεράστια εγκληματικότητα που καταγράφεται στις αμερικανικές πόλεις. Η απήχηση του Τραμπ, από την άλλη, εντοπίζεται στα πιο αντιδραστικά κομμάτια της κοινωνίας, τις ομάδες, κατά κάποιον τρόπο, που έχουν μείνει πίσω από τον ρουν της Ιστορίας – π.χ. τους λευκούς άνδρες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. 

Τα όπλα, όμως, έχουν αποκτήσει και μιαν υπαρξιακή διάσταση στην αμερικανική πολιτική, αυξάνοντας το σασπένς της ταινίας, αφού υπενθυμίζουν την πιθανότητα κάποιας δολοφονικής απόπειρας εναντίον ενός από τους υποψήφιους, κάτι που θα τίναζε τα πάντα στον αέρα – και εδώ ξανάρχονται οι μνήμες με τους Κένεντι τη δεκαετία του 1960, για να μην πάμε πίσω στη δολοφονία του Λίνκολν. 

Το φυλετικό ζήτημα αποτελεί ένα άλλο κριτήριο με το οποίο μπορεί να αξιολογηθούν οι αμερικανικές πολιτικές του παρελθόντος και οι προτάσεις για το μέλλον. Και αυτό, εν έτει 2016, και με τον πρώτο Αφροαμερικανό Πρόεδρο να τελειώνει τη δεύτερή του θητεία με συγκριτικά μεγάλα ποσοστά αποδοχής. Εκείνο που μάθαμε από την προεδρία Ομπάμα είναι ότι το φυλετικό ζήτημα (και ουσιαστικά μιλάμε για την αποσύνθεση της μαύρης οικογένειας και την καλλιέργεια μιας κουλτούρας της φτώχιας και της εξάρτησης) δεν επρόκειτο να εξαφανιστεί με την εκλογή του πρώτου Αφροαμερικανού Προέδρου.  Οι μαύροι εξακολουθούν να μην έχουν ενσωματωθεί στην αμερικανική κοινωνία, και αυτό είναι ένα γεγονός που δυναμιτίζει τις φυλετικές σχέσεις. Επί τούτου, όμως, οι Δημοκρατικοί δεν έχουν αξιόπιστες προτάσεις. 

Το τρίτο στοιχείο που επηρεάζει την αμερικανική πολιτική είναι η θρησκεία, και η θρησκευτικοποίηση της πολιτικής αποδεικνύει, για ακόμα μιαν φορά, την αμερικανική εξαίρεση στο ζήτημα της εκκοσμίκευσης. Ο Τιμ Κέιν δηλώνει πρώτα και κύρια χριστιανός και νιώθει ότι οφείλει να επιτελέσει έργο για τους συνανθρώπους του. Ο Πενς δηλώνει πρώτα χριστιανός και μετά Αμερικανός και Συντηρητικός, ενώ παρόμοιοι χρωματισμοί εμφανίζονται και στο Αφροαμερικανικό κίνημα ήδη από τη δεκαετία του 1960. Το αποτέλεσμα είναι ότι σε περιπτώσεις όπου τα αποτελέσματα είναι οριακά, ο ρόλος που παίζουν οι ομάδες ζηλωτών της θρησκείας γίνεται δυσανάλογα μεγάλος.

Ένα τέταρτο στοιχείο που προφανώς θα επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών είναι βεβαίως η οικονομία. Παρόλο που ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι όλοι οι οικονομικοί δείκτες είναι αρνητικοί, η εικόνα δεν είναι ξεκάθαρη, αφού φαίνεται ότι μολονότι σαφώς και υπήρξε μια μείωση κατά την πρώτη θητεία Ομπάμα, τα πράγματα παρουσίασαν εμφανή βελτίωση κατά τη δεύτερη. Οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης λειτουργούν εναντίον της υποψηφιότητας Κλίντον, που θεωρείται ότι θα ακολουθήσει τις πολιτικές των τελευταίων χρόνων, με τον Τραμπ να εμφανίζεται ως ο πολιτικός που δεν είναι πολιτικός, και γι’ αυτό μπορεί να τα καταφέρει να αλλάξει το σύστημα.

Παρόλο που η Κλίντον φαίνεται να έχει αποκτήσει ένα σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις (που μπορεί να φτάνει και το 10%), και παρόλο που φαίνεται να ευνοείται και από κάποιες δημογραφικές τάσεις (όπως είναι η αύξηση των Λατίνων ψηφοφόρων), είναι νωρίς ακόμα για να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις. Πολλά θα εξαρτηθούν από τα λεφτά που θα ξοδέψουν οι υποψήφιοι στη διαφήμιση, και παρόλο που η Κλίντον έως σήμερα έχει σαφές προβάδισμα, αυτή είναι μια ισορροπία που μπορεί να ανατραπεί τις τελευταίες βδομάδες.  Ταυτόχρονα, το αποτέλεσμα είναι απρόβλεπτο επειδή και στα δύο στρατόπεδα θεωρείται σχεδόν αυτονόητο ότι η προεκλογική καμπάνια θα λειτουργήσει στα επιχειρηματικά πρότυπα. Η ουσία είναι το πώς θα περάσουμε το αφήγημα, και όχι το περιεχόμενό του, και αυτό παίζεται μέχρι την τελευταία στιγμή. 

 

Καίσαρ Β. Μαυράτσας

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Μέσα μας η ”μουχτάραινα”...Της Μαρίνας Κουμάστα

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή