Τα μόρια του υπουργείου (Ενός καταϊδρωμένου καθηγητή)

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

Οι ειδικοί της Παιδείας λοιπόν πέτυχαν διάνα. Έδωσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν. Τα μόρια. Ο Πρόδρομος όταν τα ανακοίνωνε χαμογελούσε που κάτω που κάτω.

Η κυβέρνηση, τα υπουργεία, οι θεσμοί τέλος πάντων σε μια έξαρση της φαντασίας κατέβασαν απ' το μυαλό τους την ιδέα των… μορίων. Οι καθηγητές και οι καθηγήτριες αμέσως χαμογέλασαν από κρυφή χαρά. Πρώτη φορά ένα κράτος μιλά με τόση ανοιχτοσύνη για ένα θέμα ταμπού στον εκπαιδευτικό κόσμο. Πλέον όλοι οι εκπαιδευτικοί του τόπου έχουν κάτι να περιμένουν στο μίζερο περιβάλλον του σχολείου. Και αυτό που έχουν να περιμένουν φέρνει χαρά και περηφάνια. Απ' τα χρόνια τα παλιά, απ' τον καιρό του προϊστορικού ανθρώπου. Έχει ο εκπαιδευτικός κόσμος να περιμένει κάτι που λατρεύτηκε με ύμνους και θυσίες και πάνω σε αυτό στηρίχτηκε κάθε πολιτισμός. Το μόριο… ή τη μοριοδότηση. Από πού λοιπόν να το πιάσουμε; Ας πούμε πως τα μόρια θα ερεθίζουν τον απαρχαιωμένο εγκέφαλο των σκοτεινών φιλολογίνων. Θα μπαίνουν στις τάξεις με τεράστιο χαμόγελο και θα μιλούν για το νησί της Κίρκης στο μάθημα της αρχαιογνωσίας με φαντασία, χωρίς καν να παίρνουν αέρα. Λαχανιασμένες θα περιγράφουν τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Η ίδια φιλόλογος θα πάρει και τους μαθητές της στο μουσείο, για να δουν το αγγείο με τη σχετική παράσταση. Μετά θα το δηλώσει στο ατομικό της δελτίο (για το ατομικό δελτίο σηκώνει ξεχωριστό άρθρο), και όταν το δει ο επιθεωρητής της θα της δώσει μόριο. Αν η περιγραφή του κεφαλαίου στο σχέδιο μαθήματός της περιλαμβάνει και καμιά άλλη δραστηριότητα, τότε δύο επιθεωρητές θα της δώσουν 2 μόρια. Η φιλολογίνα μας ευτυχισμένη θα πάει σπίτι της χαμογελαστή μα αδιάφορη προς τον άντρα της αφού ήδη ικανοποιήθηκε. Θα έχει ζήσει τη μυστική σχέση που τόσο πολύ πόθησε απ' τον καιρό του πανεπιστημίου όταν τα έφτιαξε με τον Σταύρο της. Στα 17. Το κράτος παρ' όλα αυτά προνοεί για τη μίζερη ψυχολογική της κατάσταση και τη μοριοδοτεί. Πουθενά αλλού στον κόσμο δεν συμβαίνει αυτό, επαναλαμβάνω. Να φανταστείς, κάτι φίλοι Ιταλοί εκπαιδευτικοί μόλις έμαθαν την κουβέντα για τη μοριοδότηση θέλουν να έρθουν αμέσως Κύπρο. Τα παπικά σχολεία στην Ιταλία δεν μοριοδοτούν τους δασκάλους τους. Τους δίνουν μόνο ένα κολάνι για να το χρησιμοποιούν όταν κάνουν ακατάλληλες σκέψεις. Πολλοί καθηγητές ιταλικών σχολείων έχουν μόνιμα την πλάτη σημαδεμένη. Μυστήρια παραμένει η θέση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής για τα μόρια. Μάλλον δεν το πολυσκέφτηκαν και ελπίζω να μην πάρουν καμιά ιδέα από εδώ και χαλάσουν την πιάτσα. Φίλε εκπαιδευτικέ! Με το να μην δεχτείς το μόριο ή με το να μην το επιδιώξεις δείχνεις το χαμηλό σου επίπεδο. Εννοείται πως όσο πιο ψηλά είσαι ή θες να πας στην ιεραρχία της εκπαίδευσης σημαίνει πως αντίστοιχα πολλά μόρια έχεις πάρει. Δεν υπάρχουν λόγια για τη μοναδική αυτή σύλληψη. Μια σύλληψη πέραν απ' την εποχή της. Τώρα όλοι θα τρέχουν να γίνουν εκπαιδευτικοί. Και μετά σου λέει ο άλλος πως δεν πιστεύει στη δημόσια εκπαίδευση. Ο ανέραστος. Ο κενός. Διονύση, δεν έπρεπε να αφυπηρετήσεις πρόωρα. Τώρα κάτσε στον καναπέ σου να το μετανιώνεις και να βλέπεις με τον καταϊδρωμένο μάππα. Τα χαμένα μας πέναλτι.

Κατακλείδα που λένε και οι φιλόλογοι…

Οι ειδικοί της Παιδείας λοιπόν πέτυχαν διάνα. Έδωσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν. Τα μόρια. Ο Πρόδρομος όταν τα ανακοίνωνε χαμογελούσε που κάτω που κάτω, να δούμε που επήεν ο νους του. Αλλά πάλι θα φανεί ο εκπαιδευτικός κόσμος πως δεν έχει φαντασία. Και απορρίπτει τα μόρια. Θέε μου, τι άλλο πρέπει να πάρουν;


Επιστροφή
στην αρχή