Τα κλεμμένα τυροπιτάκια... Ενός καταϊδρωμένου καθηγητή

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Μπαμ, μπουμ, μπαμ, μπαμ, μπουμ. Σε όλο το σχολείο η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Σημαίες και στολίσματα και η Βέμπο να... κλαίει

Μπαμ, μπουμ, μπαμ, μπαμ, μπουμ. Σε όλο το σχολείο η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Σημαίες και στολίσματα και η Βέμπο να κλαίει. Τα χιόνια στη μεγάλη των εκδηλώσεων αίθουσα από τα βουνά της Πίνδου προκαλούσαν ρίγος στην κυρία Τασούλα τη χημικό που αγαπά κρυφά τον Γιάννη τον μουσικό. Οι λάμπες στο ψηλό ταβάνι τρεμόπαιζαν στον χτύπο των τυμπάνων. Η στιγμή μυσταγωγική, γεμάτη ποίηση και αναμνήσεις. Της μεγάλης Ελλάδας που το βροντοφώναξε. ΟΧΙ! Οι μαθητές στις κερκίδες παίζουν tetris στο κινητό τους. Η κυρία Μαρία απεγνωσμένη που δεν μπορεί να φωνάξει κρατά με τρεμάμενα χέρια μια άτσαλα σχισμένη κόλλα από ένα τετράδιο και προσπαθεί να μάθει ονόματα μέσα στο πλήθος. Μου έδειξε γραμμένα 20. Τα παραπάνω είναι ψεύτικα, εμπνευσμένα από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, της είπε ο Νίκος μετά τη γιορτή και τότε η κόλλα πετάχτηκε στο βραστό πλαστικό με σχήμα καλάθου, που πριν καεί ήταν ένας περήφανος κανονικός κάλαθος. Πάμε πίσω στη γιορτή. Μπροστά, μπροστά στις σχολικές γιορτές κάθονται οι επίσημοι. Έτσι και στη δική μας. Στο κέντρο ο διευθυντής, δεξιά του ο ιερέας, αριστερά ο πρόεδρος του συνδέσμου γονέων, μαζί και όλο το συμβούλιο, παραδίπλα κάποιος με στρατιωτικά και σήματα πολλά στον γιακά. Οι γυναίκες της παρέας επίσης συμπεριλαμβάνονται στη γραμμή του μετώπου, αυτές που με αυταπάρνηση έπλεξαν και σιδέρωσαν τις κάλτσες των στρατιωτών. Στην πρώτη γραμμή του μετώπου θα δεις επίσης τους βοηθούς  διευθυντές και πολλούς άλλους άγνωστους, που μόνο σε γιορτές έρχονται στο σχολείο μα για κάποιο περίεργο λόγο είναι επίσημοι και τους τιμούμε αναλόγως.

Το τιμητικό της μέρας εκφράζεται με διάφορους τρόπους σε κάθε σχολείο ξεχωριστά. Μερικές όμως κοινές τιμητικές δράσεις αξίζει να αναφερθούν. 1) Πολλές, πολλές σημαίες άσπρες και μπλε σε σχήμα χιαστί διασχίζουν τα ταβάνια. Τις βάζουν συνήθως οι διαμαρτυρόμενοι γυμναστές. Και δικαίως διαμαρτύρονται αφού για κάποιο παράξενο λόγο το σχολικό σύστημα θεωρεί πως μόνο οι γυμναστές μπορούν να ανέβουν τη σκάλα και να δέσουν τα σημαιάκια. 2) Παντού τραπεζομάντηλα. Τα λευκά και μπλε τραπεζομάντηλα τα βλέπεις πολύ σπάνια σε ένα σχολείο. Η απορία πολλών καθηγητών είναι που τα κρύβουν. Πολλοί καθηγητές διαμαρτύρονται για τον χώρο που καταλαμβάνουν στα μυστικά ντουλάπια τα τραπεζομάντηλα ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν να αφήσουν πουθενά τη τσάντα τους ας πούμε. Ξέρω τρεις καθηγητές που δέχτηκαν σφοδρές παρατηρήσεις όταν μετά από έρευνα που έκαναν και ανακάλυψαν το μυστικό ντουλάπι άφησαν μέσα εκεί ο ένας το κράνος του, ο άλλος ένα φάιλ και ο τρίτος το σάντουιτς. 3) Βάζα με λουλούδια. Αυτά τις γιορτές είναι παντού. Κάθε άλλη μέρα κρύβονται και αυτά. Δημιουργούν παράξενη αντίθεση με τις ασπρόμαυρες φωτοτυπίες εικόνων  νεκρών φαντάρων στα χιονισμένα σύνορα, αναρτημένες σε εκείνα τα σέλοτεξ που θυμάσαι από τη δεκαετία του 80. Μυστήριο παραμένει τι γίνονται την επομένη τα λουλούδια αυτά, που ως δια μαγείας εξαφανίζονται. Επιβεβαιωμένες πληροφορίες λένε πως δεν βρίσκονται στα ντουλαπάκια με τα τραπεζομάντηλα. 4) Η επίσημα ντυμένη διεύθυνση του σχολείου. Ναι, ναι, τα ρούχα κάθε ηγεσίας αλλάζουν από παράσταση σε παράσταση. Εκεί που συνήθισες να βλέπεις τη Μαρία με το στενό παντελόνι και το μπλουζάκι, το μυστικά αγορασμένο από το e-bay για να ξεχωρίζει (και ναι φίλε μου ξεχωρίζει) τώρα τη βλέπεις σοβαρή με σακάκι μπλε με βάτα και γοβάκι με τακούνι ασημί και βαμμένη πολύ και σου χαλά το όνειρο που χτίζεις απ' τον Σεπτέμβρη. Εν τω μεταξύ συμπεριφέρεται και διαφορετικά. Το ίδιο και οι άντρες. Ο Δημήτρης ο χημικός τη μέρα του εορτασμού αντί με το σκούτερ του ήρθε στο σχολείο με ένα γυαλισμένο γιαπωνέζικο αμαξάκι μια χαρά. Και να δεις που μια χρονιά τον λυπούνταν διάφοροι που τρώει το κρύο και τη ζέστη αναμαλλιασμένος κάθε πρωί.

Επομένως οι γιορτές κρύβουν μεγάλες αποκαλύψεις. Και κάτι τελευταίο. Σε σχολείο της επαρχίας Λάρνακας έγινε μεγάλο θέμα με έναν επίσημο του συνδέσμου γονέων. Όταν η Άννα του είπε να κεραστεί (επειδή τον είδε να φεύγει πρώτος και βιαστικός μετά τη γιορτή) κανένα τυροπιτάκι, αυτός γύρισε απ' την πόρτα της εξόδου, την ευχαρίστησε στα γρήγορα και ρουθουνίζοντας κατευθύνθηκε στο τραπέζι με τα αλμυρά. Τότε ήταν που γέμισε και ένα πιάτο ως πάνω-πάνω. Η υπεύθυνη των αλμυρών, που κρυμμένη πίσω από μια πόρτα παρακολουθούσε τις ποσότητες που ο καθένας έβαζε στο πιάτο του,  κατηγόρησε την Άννα μας πως αυτή φταίει που του είπε να κεραστεί. Μάλιστα το έμπειρο μάτι της βρήκε αλήθεια - ψέματα και την ποσότητα (750 γρ.). Τότε ξεκίνησε καβγάς μεγάλος, πόλεμος σωστός μέχρι που ένας βοηθός βροντοφώναξε ΟΟΟΧΙΙΙΙ και ΑΕΕΕΡΑΑΑΑ και όλα τέλειωσαν.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 19:23 (τελευταία ενημέρωση 19:23)

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 16:33 (τελευταία ενημέρωση 16:33)

ΑΠΟΨΗ

Μέσα μας η ”μουχτάραινα”...Της Μαρίνας Κουμάστα

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 16:04 (τελευταία ενημέρωση 16:04)

Επιστροφή
στην αρχή