Τα κεκτημένα είναι «κλεμμένα» (Του Αντώνη Πολυδώρου)

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι ευθύνες των τραπεζιτών για τη σημερινή κατάσταση είναι τεράστιες. Το ίδιο και του πολιτικού συστήματος

Του Αντώνη Πολυδώρου

Αν κάτι προκαλεί και δημιουργεί αλγεινή εντύπωση την τελευταία τετραετία, πέραν των αυτόκλητων σωτήρων που από το πρόβλημα ξάφνου έχουν μετατραπεί- στη μετά κρίση εποχή- στη λύση, είναι αυτή η εικόνα των αιώνια ευνοημένων αυτού του συστήματος, να παρουσιάζονται ως οι μεγαλύτεροι πολέμιοι, οι πιο έντονοι επικριτές του. Kάθε συζήτηση με άτομα που εργάζονται στο δημόσιο ή ημιδημόσιο καταλήγει πάντοτε στο διαπλεκόμενο σύστημα που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή, στο οποίο- μ’ ένα παράδοξο τρόπο- δεν συμπεριλαμβάνουν τους εαυτούς τους. ‘Οποτε η κουβέντα οδηγηθεί στο δικό τους ρόλο, χαρακτηρίζουν όποιο εκφράσει αμφιβολίες ή τοποθετηθεί επικριτικά για τον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου, το μεγάλο του κόστος, τα προκλητικά ωφελήματα, ως λαϊκιστή, σε καλούν να ασχοληθείς με τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας που είναι η διαφθορά και διαπλοκή μεταξύ πολιτικών, τραπεζών, επιχειρηματιών και μέσων, ενώ ως τελευταίο επιχείρημα προτάσσουν τη «μη ευθύνη του ανενεργού ευνοούμενου». Ότι οι προσλήψεις έγιναν, τα προνόμια δόθηκαν από τους πολιτικούς με στόχο να καταστήσουν το δημόσιο σε φέουδο τους, δεν τα έκλεψαν, ως εκ τούτου θα έπρεπε να τα έχουμε με αυτούς, αυτοί θα έπρεπε να απαιτούμε να αλλάξουν, και όχι το δημόσιο. Και απορρίπτουν κάθε συζήτηση ενδεχόμενης απώλειας όσων ονομάζουν «κεκτημένα».

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι ευθύνες των τραπεζιτών για τη σημερινή κατάσταση είναι τεράστιες. Το ίδιο και του πολιτικού συστήματος. Κατώτερο των περιστάσεων, δεν προέβλεψε- ή και εσκεμμένα αγνόησε- την επερχόμενη κρίση και αφότου αυτή ξέσπασε, αποδείχθηκε εντελώς ανεπαρκές, διαπλεκόμενο και διευθαρμένο για να την διαχειριστεί. Όπως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κόμματα εγκληματικά διόγκωσαν τη δημόσια υπηρεσία, χρησιμοποιώντας την για αποκατάσταση των «πελατών» τους. Μπορεί όμως αυτό να αναιρεί τις μεγάλες ευθύνες όσων χρόνια τώρα αποτελούν τα υπόλοιπα κομμάτια της δημόσιας ζωής; Συμπεριλαμβανομένων των «πελατών»; Σ’ αυτό το αλισβερίσι δεν συμμετείχαν μόνο πολιτικοί. Κάποιοι κέρδιζαν από αυτό το μεγάλο, διεφθαρμένο, αντιπαραγωγικό κράτος, εξασφαλίζοντας αθέμιτα προνόμια. Ούτε είναι από μόνο του το πολιτικό σύστημα που αναλώθηκε σ’ ένα διαγωνισμό κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων σε σκανδαλώδεις μισθούς, υπερωρίες χωρίς αντίκρυσμα, πληρωμές τεραστίων εφάπαξ και συντάξεων, επιδόματα. Κάποιοι πίεζαν προς αυτή την κατεύθυνση. Ακόμα κι όταν είχε γίνει πλέον ξεκάθαρο ότι χρειάζονταν τομές ώστε η οικονομία να μην καταρρεύσει και να μην θυματοποιηθούν οι πλέον ευάλωτες ομάδες, οι συντεχνιακοί ήταν που με σπουδή μέγιστου προστάτη του εργαζομένου και του δίκαιου αγωνίστηκαν λυσσαλέα, μαζί με κάποια κόμματα, ώστε το δόγμα της ιερής αγελάδας του δημοσίου να διατηρηθεί ανέπαφο. Να διασφαλίσουν ότι θα τερματιστεί κάθε προσπάθεια για μεταρρύθμιση, πως δεν θα διαλυθούν οι δομές του πελατειακού κράτους. Αυτές που τάχα επικρίνουν. Και ότι θα συνεχίσει η χώρα στο ίδιο φαύλο κύκλο που στέγνωσε την αγορά, επέτεινε την ύφεση, οδήγησε στην έξοδο το πιο παραγωγικό κομμάτι και εξασφάλιζε την επανεκλογή των ίδιων πολιτικών, που σήμερα μέμφονται.

Δεν μπορεί λοιπόν σήμερα να ισχυρίζονται ότι δεν φέρουν ευθύνη ή ότι η σημερινή κατάσταση δεν αφορά και δικές τους διαχρονικές ενέργειες. Πολύ περισσότερο, ότι οι αλλαγές θα πρέπει να αγγίξουν μόνο τα κόμματα που πλειοδοτούσαν σε υποσχέσεις και λαϊκισμό και όχι αυτούς για τους οποίους όλα αυτά τα χρόνια πλειοδοτούσαν, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο μέρος του ΑΕΠ να κατευθύνεται σε μισθούς και επιδόματα που δεν είχαν καμία σχέση με τις πραγματικές δυνατότητες της οικονομίας, αλλά ήταν αποτέλεσμα της στενής σχέσης τους με το πολιτικό κατεστημένο. Μήπως ευθύνονται μόνο οι πολιτικοί για το γεγονός ότι για πολλά χρόνια το κράτος προσλάμβανε περισσότερους υπαλλήλους απ' όσους χρειάζονταν και μάλιστα χωρίς στοχοθεσία; Ακόμα κι αν το τεράστιο αναποτελεσματικό δημόσιο το έκτισαν άλλοι, μπορεί αυτό να αποτελει επιχείρημα για να διατηρείται απείραχτο;

Αν θέλουμε να μπούμε σε μια πορεία λογικής (που έχει καταντήσει να θεωρείται υπέρβαση) επιβάλλεται η ριζική απομάκρυνση από την πελατειακή λογική.  Απαιτούνται αλλαγές στις κρατικές δομές, την παραγωγική βάση, τη λειτουργία της Δημοκρατίας, που θα ξεκολλήσουν τη χώρα από το τέλμα και θα επαναφέρουν το αίσθημα δικαιοσύνης. Αυτές δεν μπορεί παρά να αγγίζουν και μια από τις κύριες αιτίες της σημερινής κατάντιας- τους πελάτες. Ειναι απαράδεκτο τη στιγμή που μεγάλο μέρος του πληθυσμού βιώνει την εξαθλίωση και ο ιδιωτικός τομέας συνεχίζει να σαρώνεται από πρωτοφανείς μεταβολές που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων του, ένα άλλο κομμάτι να συνεχίζει να συντηρείται από τον πτωχευμένο ιδιωτικό τομέα, έχοντας μάλιστα απείρως καλύτερες συνθήκες εργασίας, και εργασιακή ασφάλεια. Μια ολόκληρη κοινωνία να δουλεύει ώστε πολιτικοί και δημοσιοι υπάλληλοι να συναλλάσσονται διαμοιράζοντας μεταξύ τους εξουσία, πλούτο και κεκτημένα. Και να παρουσιάζουν αυτά τα κεκτημένα ως κεκτημένα όλων. Διότι όσα αποκαλούν «κεκτημένα», που έχουν δημιουργήσει συνδικαλιστές εκατομμυριούχους στην ουσία είναι «κλεμμένα». Αφαιρούνται από την επιχειρηματικότητα, την ανάπτυξη, την κοινωνική μέριμνα, το δικαίωμα του κάθε πολίτη σε καλή υγεία, ικανή παιδεία, αγορά που θα παράγει θέσεις εργασίας, ίσες ευκαιρίες. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα που καμιά επίκρηση, καμιά έκφραση θυμού δεν είναι ικανά να αποκρύψουν.

 

antopoly@cytanet.com.cy

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το κουσούρι του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14:20 (τελευταία ενημέρωση 14:20)

ΑΠΟΨΗ

Σχεδιασμός εξάλειψης λίπους...

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 14:00 (τελευταία ενημέρωση 14:00)

ΑΠΟΨΗ

Αναμένοντας το μοιραίο (Του Αντώνη Πολυδώρου)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ, 13:40 (τελευταία ενημέρωση 13:40)

Επιστροφή
στην αρχή