Τα δύο σύνδρομα στην Κύπρο - Σενέρ Λεβέντ

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Οι δύο κοινότητες βρίσκονται υπό την επίδραση δύο ισχυρών συνδρόμων. Η τουρκική πλευρά υποφέρει από το σύνδρομο Ρασκόλνικοφ.

Οι δύο κοινότητες βρίσκονται υπό την επίδραση δύο ισχυρών συνδρόμων. Η τουρκική πλευρά υποφέρει από το σύνδρομο Ρασκόλνικοφ. Η δε ελληνοκυπριακή πλευρά από το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Τι είναι το σύνδρομο Ρασκόλνικοφ; Ο Ρασκόλνικοφ είναι ο βασικός ήρωας του μυθιστορήματος «Έγκλημα και Τιμωρία» του Ντοστογιέφσκι. Ένας νέος, κουλτουριάρης και πολύ φτωχός άνδρας. Μια μέρα διέπραξε ένα τρομερό έγκλημα στο σπίτι μιας ενεχυροδανείστριας στην οποία πήγαινε κάποτε. Μαζί με τη γυναίκα αυτή σκότωσε με μπαλτά μιαν υπηρέτρια η οποία πήγε τότε στο σπίτι. Δεν ήταν ληστεία και άλλα παρόμοια. Ήταν μια δολοφονία που φαινόταν πολύ αναίτια. Ουσιαστικά μπορούσε κανείς να αντιληφθεί τη λογική της δολοφονίας αυτής από ένα άρθρο του Ρασκόλνικοφ που δημοσιεύθηκε σε μια εφημερίδα. Υπήρχε ένα ερώτημα που βασάνιζε τον Ρασκόλνικοφ: αν ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ο οποίος προκάλεσε τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, πέρασε στην ιστορία ως «ήρωας», γιατί να είναι δολοφόνος κάποιος που σκότωσε μόνο ένα άτομο; Μετά τη δολοφονία τον πλάκωσαν μεγάλοι φόβοι. Άρχισε να υποψιάζεται τους πάντες. Νόμιζε ότι τον καταδίωκε όποιος περπατούσε τυχαία πίσω του στον δρόμο. Όταν κτυπούσε η πόρτα του σπιτιού του, έτρεμε και πάθαινε κρίση. Τον ταλαιπωρούσαν οι τύψεις. Κάπως δεν τον άφηνε το κόμπλεξ της ενοχής. Φοβόταν ότι θα αποδιδόταν η δικαιοσύνη αργά ή γρήγορα. Αυτό είναι το σύνδρομο του Ρασκόλνικοφ. Είναι το σύνδρομο που κυριαρχεί στην τουρκική κοινότητα μετά το 1974. Όσοι λένε «να μην φύγει ο τουρκικός στρατός από το νησί, οι τουρκικές εγγυήσεις είναι εκ των ων ουκ άνευ», πάσχουν όλοι από το σύνδρομο Ρασκόλνικοφ. Το ενοχικό κόμπλεξ δημιούργησε μιαν απίστευτη παράνοια και φόβο. Η πηγή του φόβου είναι το αίσθημα ενοχής. Ο αθώος άνθρωπος δεν φοβάται ακόμα και όταν ανεβαίνει στο ικρίωμα για εκτέλεση.  
 
Τι είναι το σύνδρομο της Στοκχόλμης που κατέλαβε την ελληνοκυπριακή κοινότητα, ειδικά τα τελευταία χρόνια; Είναι η συναισθηματική σύνδεση του αιχμάλωτου με το άτομο που τον κρατάει όμηρο. Ένας ψυχίατρος το εξηγεί ως εξής:
«Ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι βιώνουν συνεχώς βία, τα θύματα αρχίζουν να ταυτίζονται με τον επιτιθέμενο και να ενεργούν σε εξάρτηση με αυτόν ως μια στρατηγική επιβίωσης».


Αυτό το σύνδρομο εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας ληστείας στη Στοκχόλμη το 1973. Οι ληστές πήραν όμηρους τέσσερα άτομα και αντιστάθηκαν για έξι μέρες. Αντιστάθηκαν μαζί τους και οι όμηροι ενάντια σε εκείνους που ήρθαν για να τους σώσουν. Αργότερα στο δικαστήριο αρνήθηκαν να καταθέσουν εναντίον των ληστών και επιπλέον μάζεψαν χρήματα και βοήθησαν στην υπεράσπισή τους. Ιδού, από αυτό το σύνδρομο πάσχει η ελληνοκυπριακή κοινότητα. Ο λαός το αποκαλεί αυτό και «έρωτας με τον δήμιό σου». 
 
Ουσιαστικά είναι πολύ θλιβερή η κατάσταση αυτή στην οποία περιήλθε η ελληνοκυπριακή κοινότητα 42 χρόνια μετά την εισβολή. Πάρα πολλοί πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και ερευνητές στον νότο αποστομώνουν όσους πουν κουβέντα για την Τουρκία. Το σύνδρομο αυτό βρήκε έδαφος ειδικά μετά το Σχέδιο Ανάν και ξαπλώθηκε πολύ. Και στις μέρες μας κλιμακώθηκε τόσο πολύ, που ακόμα και ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος τυραννάει τον λαό του, έγινε ο ευνοούμενος κάποιων. Ακούσαμε και κάποιους να λένε ακόμα και «σώσε μας Ερντογάν». Αυτή η στάση ενθάρρυνε πολύ τους πολιτικούς στην τουρκική πλευρά. Μάλιστα, παίρνοντας έμπνευση από αυτό, οι πολιτικοί μας άρχισαν να μας επιτίθενται λεκτικά λέγοντας ότι «ακόμα και οι Ελληνοκύπριοι κατάλαβαν τη σημασία και την αξία της Τουρκίας». Το χρησιμοποίησαν πάρα πολύ αυτό στις επίσημες ανακοινώσεις τους. Σε αντιπολιτευόμενους όπως εμείς φέρνουν ως παράδειγμα τους Ελληνοκύπριους που καταλαβαίνουν και αγαπούν την Τουρκία. Οι Ελληνοκύπριοι ηγέτες άρχισαν να συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα πάει στην Άγκυρα και θα συναντήσει τον Ερντογάν. Η επίσημη υποδοχή στην Άγκυρα έγινε πηγή για καύχημα. Τώρα μπορούν να γίνονται παράλογες εκκλήσεις προς την ελληνοκυπριακή πλευρά όπως «μην βάζετε εμπόδια στον δρόμο της Τουρκίας προς την ΕΕ». Είμαι βέβαιος ότι ο Αναστασιάδης θα αποδεχόταν όλες τις τουρκικές θέσεις στο τραπέζι, αν δεν φοβόταν τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.
    
Μπορώ να καταλάβω το σύνδρομο Ρασκόλνικοφ της τουρκικής πλευράς, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω το σύνδρομο της Στοκχόλμης της ελληνοκυπριακής πλευράς. Υπάρχει κάτι πολύ πιο σημαντικό από αυτό που αποκαλείται λύση σε αυτό το νησί. Να λέγονται οι αλήθειες και οι πραγματικότητες στον λαό. Τι όφελος μπορεί να δει κάποιος από εκείνους που κλείνουν τα μάτια στα πάντα για να αγαπηθούν με τον κατακτητή τους; Από αυτήν ακριβώς την άποψη είναι πολύ σημαντικές οι εκλογές της Κυριακής. Ετοιμαστείτε να τιμωρήσετε και όχι να επιβραβεύσετε. Χάθηκε και το ψωμί σας, όχι μόνο η Κύπρος…

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Θα μας πείσει άραγε η διοίκηση της cyta;

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή