Στον «ενδιάμεσο» ο Γκαίμπελς δεν έχει πολλούς εχθρούς

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM

Η περασμένη βδομάδα αποτέλεσε μια ακόμα επιβεβαίωση των μεθόδων που θα χρησιμοποιήσουν ο «ενδιάμεσος» και ο υποψήφιός του για να ανέβουν στην εξουσία

«Εάν πεις ένα αρκετά μεγάλο ψέμα και συνεχίσεις να το επαναλαμβάνεις, οι άνθρωποι τελικά θα το πιστέψουν»

Ιωσήφ Γκαίμπελς, υπουργός Προπαγάνδας Χίτλερ

Η περασμένη βδομάδα αποτέλεσε μια ακόμα επιβεβαίωση των μεθόδων που θα χρησιμοποιήσουν ο «ενδιάμεσος» και ο υποψήφιός του για να ανέβουν στην εξουσία. Μια αποσπασματική δήλωση του Ιωάννη Κασουλίδη παρουσιάστηκε ως συμφωνία παραχώρησης των 5/6 των συνολικών εσόδων από το φυσικό αέριο στους Τ/Κ. Με το ΔΗΚΟ να υποστηρίζει ότι ο Ιωάννης Κασουλίδης αποκάλυψε το μέγεθος και το εύρος των υποχωρήσεων της κυβέρνησης, την ΕΔΕΚ να ζητά εξηγήσεις γιατί αποσιωπήθηκε το γεγονός, την Αλληλεγγύη να κάνει λόγο για επικίνδυνη υποχωρητικότητα χωρίς σταματημό και τον Νικόλα Παπαδόπουλο να διερωτάται πόσες άλλες υποχωρήσεις υπάρχουν που δεν έχουν αποκαλύψει οι κυβερνώντες ακόμα στον λαό.

Επρόκειτο βέβαια για μια ακόμα εσκεμμένη παραποίηση των γεγονότων, όχι μόνο επειδή στην πορεία αποδείχθηκε ότι εδώ και πάρα πολύ καιρό είχαν ενημερωθεί γι’ αυτή τη συμφωνία, η οποία προφανώς δεν αφορούσε το σύνολο των εσόδων, αλλά κυρίως γιατί δεν υπήρχε περίπτωση κάτι τέτοιο να ισχύει. Όταν δε έγινε ξεκάθαρο ότι η συμφωνία αφορούσε το 6% που θα δίνεται για έργα υποδομών σε αναλογία 5:1, πέρασαν αμέσως στο επόμενο ψέμα: «Ο Ν. Αναστασιάδης θέλει οι Ε/Κ να πληρώνουν 250 εκατ. τον χρόνο για τα ελλείμματα του ψευδοκράτους μετά που οι πρόσφυγες θα έχουν χάσει τις περιουσίες τους», έγραψε ο Νικόλας (ενώ το πόσο με βάση τους υπολογισμούς από τα έσοδα δεν αναμένεται να ξεπεράσει τα 400 εκατ. για περίοδο 13 χρόνων, όσα δηλαδή έλαβαν οι δήμοι τα τελευταία τέσσερα χρόνια). Με τον Άριστο Μιχαηλίδη να καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: «Πάλι καλά, δηλαδή, που συμφωνήθηκε ότι το 1/6 θα πηγαίνει στην ε/κ συνιστώσα πολιτεία. Δεν πειράζει αν θα συνεχίσει να πληρώνει τα δισεκατομμύρια των μνημονίων… από τότε που έπεσε η οικονομική κρίση στα κεφάλια των Ε/Κ που επιβίωσαν από την εισβολή… και θα τους εξολοθρεύσει η πολιτική ανεπάρκεια».

Και αυτό το ψέμα εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού παραγωγής ψεμάτων, που προσπαθούν επαναλαμβάνοντάς τα καθημερινά να μετατρέψουν σε πραγματικότητα: Ότι τα έχουμε δώσει όλα στην Τουρκία. Θυμίζουν την πολιτική του Τραμπ, των ψεύτικων ειδήσεων, πάνε όμως ένα βήμα παρακάτω, υιοθετώντας πρακτικές Γκαίμπελς, αφού προσδίδουν στους διαφωνούντες αλλότρια κίνητρα. Δεν είναι θέμα ικανότητας, αλλά εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων. Εξ ου και ο Νικόλας Παπαδόπουλος δηλώνει, «εμείς είμαστε με τους Ε/Κ». Και κάνει λόγο για χειρισμούς που καθιστούν τη χώρα τουρκικό προτεκτοράτο, και όταν ερωτάται αν αυτό γίνεται συνειδητά, απαντά πως δεν μπορεί να γνωρίζει. Η ρητορική περί κάποιων που είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα, για χρηματοδοτήσεις ξένων προς Κυπρίους, «ύποπτες» συναντήσεις, η αμφισβήτηση κινήτρων, οι αναφορές σε «βαλτούς» και «φιλοτουρκικές» στάσεις, όλα έχουν ως κοινό παρονομαστή ότι κάποιοι στο εσωτερικό δεν έχουν το καλό της χώρας ως στόχο. Και αποτελούν απλώς συνέχιση της περιρρέουσας. Όπως και τότε, δεν χρειάζονται ούτε αποδείξεις ούτε καν ενδείξεις. Είναι αρκετό ότι το λέει ο Νικόλας και ο Χρύσης. Και το επαναλαμβάνει ο «Φ».

Όπως και για τον Γκαίμπελς, έτσι και για τον «ενδιάμεσο» το ψέμα δεν χρειάζεται να έχει κανενός είδους αληθοφάνεια. Όσο πιο τερατώδες, όσο πιο εξωφρενικό, τόσο το καλύτερο. Ευεπίφορο ακροατήριο υπάρχει. Γνωρίζουν πως κάποιοι θα πιστέψουν τα πάντα, έστω κι αν υπάρχουν αδιάψευστες αποδείξεις ότι ψεύδονται. Ακόμα και ότι τα 5/6 του συνόλου των εσόδων από το φυσικό αέριο θα πηγαίνουν στους Τ/Κ. Όπως και ΜΜΕ έτοιμα στη συνέχεια να ξεπλύνουν τέτοιες ειδήσεις. Αφήνοντας παράλληλα τις απαραίτητες αιχμές για τους άλλους. Κάθε φορά που ένα ψέμα καταρρέει, προχωρούν απλώς στο επόμενο.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι «ενδιάμεσος» και Νικόλας θα καταφύγουν σε κάθε μορφής προπαγάνδα προκειμένου να υποστηρίξουν τις πολιτικές τους σκοπιμότητες. Η συνειδητή στρέβλωση, η παραποίηση γεγονότων, οι δημαγωγικές υπεραπλουστεύσεις, η διαμόρφωση συνθηκών πόλωσης και φόβου, η επιρροή συνειδήσεων, η υστερία θα χρησιμοποιηθούν καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής. Αυτά έχουν, αυτά θα δώσουν. Το πιο σημαντικό όμως είναι το μετά. Και δεν αφήνουν τίποτε στη φαντασία για το τι θα ακολουθήσει.

Οι επόμενες εκλογές -ας μην γελιόμαστε- δεν θα καθορίσουν τη διαχείριση του Κυπριακού. Το Κυπριακό βρίσκεται ήδη σε μια πορεία σταδιακής αναγνώρισης του ψευδοκράτους και οριστικοποίησης των τετελεσμένων. Ούτε της οικονομίας. Αν κάτι απέδειξε και η τελευταία πενταετία είναι ότι ιδεολογία όλων είναι ο κρατισμός και η διαπλοκή. Οι επόμενες εκλογές θα καταδείξουν το επίπεδο και τα όρια της κοινωνίας. Θα καθορίσουν τα επίπεδα και τα όρια της δημοκρατίας μας. Δεν πέρασαν άλλωστε παρά 13 χρόνια από τότε που ο Τάσσος Παπαδόπουλος κατηγορούσε τους διαφωνούντες ότι χρηματίζονταν, χαρακτήριζε 1 στους 4 πολίτες της χώρας της οποίας ηγείτο «νενέκους» και οι πολιτικοί αντίπαλοι ξαναγίνονταν ξενοκίνητοι, πουλημένοι και προδότες. Όπως δεν περνά μέρα που να μην επιβεβαιώνουν το «σύστημα αξιών» του 2004 και να πείθουν πως στον «ενδιάμεσο» ο Γκαίμπελς δεν έχει και πολλούς εχθρούς.

Τέσσερα χρόνια πριν την άνοδο των ναζί στην εξουσία, ο Γιόζεφ Γκαίμπελς σε άρθρο του στη ναζιστική εφημερίδα «DerAngriff» έγραφε: «Εάν η δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια ώστε να μας δώσει το ελεύθερο, είναι θέμα δικό της». Αυτό είναι το διακύβευμα των επόμενων εκλογών. Και είναι τεράστιο.

antopoly@cytanet.com.cy 

 


Επιστροφή
στην αρχή