Στην πατρίδα των πατριωτών... (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΣΤΗΛΕΣ
Οταν μια κοινωνία βυθίζεται, υποτίθεται πως η διαχείριση των προβλημάτων είναι συλλογική. Είναι ο μόνος τρόπος για να βγεις στην επιφάνεια.

Οταν μια κοινωνία βυθίζεται, υποτίθεται πως η διαχείριση των προβλημάτων είναι συλλογική. Είναι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να βγεις κάποια στιγμή ξανά στην επιφάνεια. Κι αυτό γιατί το βάρος κατανέμεται και είναι λιγότερο οδυνηρό. Κάπως έτσι χειριστήκαμε την καταστροφή του 1974, αν και εδώ υπάρχουν πολλές αναγνώσεις του ρόλου που διαδραμάτισε ο καθένας και των απωλειών ή κερδών του. Εν πάση όμως περιπτώσει, ξανασταθήκαμε στα πόδια μας και βρήκαμε τον δρόμο να προχωρήσουμε.


Αυτή υποτίθεται ήταν και η λογική της διαχείρισης της οικονομικής κρίσης που ζήσαμε και ακόμα ζούμε. Ο καθένας να αναλάβει μέρος της μεγάλης προσπάθειας για να αντιμετωπίσουμε εκείνη την κατάσταση που έμοιαζε ανυπέρβλητη. Κι όσο κι αν μεμψιμοιρούμε, όσο κι αν υπάρχουν χιλιάδες αμφιβολίες και αμφισβητήσεις, η πραγματικότητα είναι ότι βγήκαμε ξανά στην επιφάνεια, προς έκπληξη πολλών που προέβλεπαν την οριστική κατάρρευση. Φυσικά, ποτέ δεν μετατρέπουμε σε εμπειρία τα λάθη μας και γι’ αυτό είμαστε καταδικασμένοι να τα επαναλάβουμε. Αλλά αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση.


Αυτή λοιπόν η συλλογική διαχείριση των μεγάλων προβλημάτων, στον βαθμό έστω που υπήρξε, τείνει και πάλι να διαλυθεί. Ο συντεχνιακός τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι το δικό τους συμφέρον, σε συνδυασμό με την αδυναμία των πολιτικών να αντισταθούν κυρίως σε περιόδους εκλογών, μας οδηγεί ξανά στα ίδια μονοπάτια. Με την οριστική πλέον διαμόρφωση μιας πραγματικότητας: της δημιουργίας πολιτών δύο ταχυτήτων. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως στη σχετική ανάκαμψη της οικονομίας συνέβαλε κυρίως ο ιδιωτικός τομέας. Αυτός που επλήγη πολύ περισσότερο από την οικονομική κρίση. Με τους εργαζόμενους σε αυτόν να βρίσκονται καθηλωμένοι στα χαμηλά επίπεδα που έριξε τους μισθούς η κρίση. Για όσους κατάφεραν να έχουν μισθούς και δεν οδηγήθηκαν μέσα σε μια νύχτα στην ανεργία. Το να παράγει έσοδα ο τομέας αυτός τα οποία να διαμοιράζονται στους δημόσιους υπαλλήλους οι οποίοι, αν μη τι άλλο, δεν αντιμετώπισαν δραματικές μειώσεις ή το φάσμα της ανεργίας, συνιστά μιαν εκρηκτική επιλογή η οποία θα οδηγήσει σε νέα παρατράγουδα.


Το συμπέρασμα όλης αυτής της κατάστασης είναι ότι τόσο οι πολιτικοί, όσο και τα οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα από τους κινδύνους που αντιμετωπίσαμε και που ακόμα αντιμετωπίζουμε. Απεναντίας, το ατομικό συμφέρον για ακόμα μια φορά υπερτερεί έναντι του συλλογικού. Στην πατρίδα όπου τόσο εύκολα ο καθένας δίνει μαθήματα πατριωτισμού. Πάντα θεωρητικά και πάντα για τους άλλους...

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ο Μπουλούτ με ζελέ (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 07:48 (τελευταία ενημέρωση 07:48)

ΑΠΟΨΗ

O μεγαλύτερος των θεατρίνων μας

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 26.04.2017

ΑΠΟΨΗ

Το ΓΕΣΥ καθυστερεί (Η άποψη της εφημερίδας ''ΠΟΛΙΤΗΣ'')

Πολίτης News, 26.04.2017

Επιστροφή
στην αρχή