Στα δεξιά μας γκρεμός και στα αριστερά μας φωτιά;

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Σύμφωνα με έρευνα Πανεπιστημίου, οι Τούρκοι είναι αυτοί που φοβούνται πιο πολύ να δηλώσουν την πολιτική τους άποψη στο διαδίκτυο.

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έκανε μιαν έρευνα. Ανάμεσα σε 37 χώρες από πέντε ηπείρους. Το συμπέρασμα που εξήγαγε είναι το εξής: Οι Τούρκοι είναι αυτοί που φοβούνται πιο πολύ να δηλώσουν την πολιτική τους άποψη στο διαδίκτυο. Στην έρευνα συμμετείχαν πέραν των 74 χιλιάδων ατόμων από 37 χώρες. Από την Τουρκία, 2 χιλιάδες 19 άτομα. Το 65% αυτών των ατόμων απάντησαν «ναι» στην εξής πρόταση: «Συμπεριφέρομαι προσεχτικά στο θέμα της έκφρασης των πολιτικών μου απόψεων στο διαδίκτυο ανοικτά, διότι αυτό μπορεί να μου προκαλέσει προβλήματα με τους αρμόδιους». Η Τουρκία ήρθε πρώτη σε αυτό το θέμα. Την ακολουθούν η Σιγκαπούρη, η Μαλαισία, η Βραζιλία και η Νότιος Κορέα.

Δεν εκπλάγηκα καθόλου. Διότι το αντιλαμβάνομαι, μειώθηκαν οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης όταν σκλήρυνε η δικτατορία στην Τουρκία. Μειώθηκαν πολύ. Εξαφανίστηκαν πάρα πολλοί με τους οποίους είμαστε φίλοι. Ξαφνικά νιώσαμε την απουσία αυτών των φίλων που μας άρεσαν οι απόψεις τους όταν τις διαβάζαμε. Δεν αστειεύεται το δικτατορικό καθεστώς, παρακολουθεί στενά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Προκαλεί μπελάδες στο κεφάλι όλων ακόμα και η πιο αθώα κριτική, γελοιογραφία ή κολάζ εναντίον του Ερντογάν. Τέθηκαν στο μικροσκόπιο ακόμα και τα «like». Δεν μπορούν να σωθούν από αυτό τον μπελά ακόμα και όσοι κάνουν «like» σε μιαν ανάρτηση άλλου εναντίον του Ερντογάν. Δεν προειδοποίησε άδικα τους πολίτες της η Γερμανία. «Ακόμα και αν έχετε κάνει ’like’ σε μια κριτική κατά του Ερντογάν, μην πάτε στην Τουρκία», είπε. Ένα τέτοιο μέρος είναι τώρα η Τουρκία την οποία έσυραν στο βαθύ σκοτάδι οι ισλαμοφασίστες.

Συνήθως αγαπούν την επίδειξη τέτοιες δικτατορίες, στις οποίες η μεγάλη πλειοψηφία του λαού σφαδάζει μέσα στη φτώχεια αλλά δεν μπορεί να υψώσει τη φωνή της. Κάνουν τα πάντα μεγάλα. Και μάλιστα τα κάνουν αναγκάζοντας τον λαό να δουλεύει σαν σκλάβος. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι το αεροδρόμιο που κτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και λέγεται ότι είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Κάποτε έτσι ήταν και η Σοβιετική Ένωση. Ήθελε να τα κάνει όλα μεγάλα. Επιχείρησε να μιμηθεί τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης στο κέντρο της Μόσχας. Και τα έκανε όλα θάλασσα. Κατέστρεψε με άσχημα κτήρια το ωραίο παλιό, πρόσωπο της πόλης. Ο Πούτιν γκρέμισε μερικά από αυτά που βρίσκονται κοντά στην Κόκκινη Πλατεία και στο Κρεμλίνο, όπως τα ξενοδοχεία «Rosiya» και «0nturist».

Σήμερα είμαστε πάλι στο δικαστήριο. Συνεχίζεται η δίκη μας για τη γελοιογραφία/κολάζ. Δικαζόμαστε εγώ και ο Αλί Οσμάν. Ο δικηγόρος μας είναι ο Τατζιάν Ρεϊνάρ. Κατά την τελευταία ακροαματική διαδικασία η εισαγγελία άρχισε να εμφανίζει ενώπιόν μας τους μάρτυρές της. Έδωσαν κατάθεση και εξετάστηκαν τέσσερις μάρτυρες. Σήμερα θα έρθουν άλλοι μάρτυρες. Προσπαθούν να αποδείξουν ότι ήταν προσβλητικό για τον Ερντογάν εκείνο το γνωστό άγαλμα με το κολάζ του Ερντογάν. Και εμείς υποστηρίζουμε ότι αυτό ήταν χιούμορ και ελευθερία έκφρασης. Είναι μεγάλο το ενδιαφέρον για την υπόθεση. Γεμίζει η αίθουσα του δικαστηρίου. Όλοι ενδιαφέρονται για το πώς θα τελειώσει αυτή η δίκη. Διότι από τη μια είναι ο Ταγγίπ Ερντογάν και από την άλλη εμείς. Κάποιοι φίλοι μας ρωτούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Πιστεύετε ,αλήθεια, ότι θα κερδίσετε αυτή τη δίκη;» Γιατί να μην πιστεύουμε; Δεν διαπράξαμε έγκλημα. Αυτό το οποίο πρέπει να προκαλέσει ουσιαστικά έκπληξη είναι η διεξαγωγή μιας τέτοιας πρωτόγονης δίκης εδώ, μέσα στην κοινότητά μας. Τέτοιου είδους δίκες αποτέλεσαν παρελθόν πριν από μερικούς αιώνες στην Ευρώπη. Εμείς δεν προοδεύσαμε καθόλου; Ακόμα βρισκόμαστε στην πρώτη σελίδα του βιβλίου το οποίο εκείνοι έκλεισαν προ πολλού.Χθες είδα μιαν γελοιογραφία. Μιαν αμερικανική γελοιογραφία. Ένας τεράστιος πισινός του Ντόναλντ Τραμπ. Και πάνω του γράφει το εξής: Put in! Καταλάβετε ό,τι θέλετε. Αλλά ακόμα και αυτό δεν είναι δικάσιμο εκεί. Ενώ εδώ σε εμάς γίνεται χαλασμός κόσμου επειδή ένας ήρωας της ελληνικής μυθολογίας ούρησε πάνω στο κεφάλι του Ερντογάν. Μόλις τελειώσει η δική για τη γελοιογραφία, θα αρχίσει η δίκη για το άρθρο μου. Το άρθρο με τίτλο «Zorba The Cypriot». Και μόλις τελειώσει αυτό, μια άλλη δίκη. Ένα άλλο μου άρθρο. «Η κατοχή που ενώθηκε με την Κύπρο και το Άφριν». Εκείνο το άρθρο. Αυτές είναι δίκες εκδίκησης.

Δεν μπόρεσαν να χωνέψουν την τιμωρία με φυλάκιση των δραστών της επίθεσης εναντίον μας στις 22 Ιανουαρίου. Η πρώτη επιχείρηση ήταν να αφεθούν ελεύθεροι εκ μέρους του Συμβουλίου Αποφυλάκισης Υπό Όρους. Τώρα σειρά έχει η εκδίκηση.

Ο Αναστασιάδης δέχεται πυρά εδώ μετά από την προχθεσινή του ομιλία. Δεν θέλει πολιτική ισότητα, λέει. Ευτυχώς που τελικά το είπε. Θεωρείται ότι έχει κοπεί το σχοινί. Έτσι όλοι σώθηκαν από το να κάνουν μια τρύπα στο νερό. Τι θα γίνει μετά από αυτό; Το σημερινό στάτους κβο θα πάει μέχρι εκεί που μπορεί. Η ελληνοκυπριακή πλευρά, που θεωρεί τον εαυτό της «ελεύθερη περιοχή», δεν έχει κάποιο πρόβλημα όπως εμείς. Εμείς είμαστε απομονωμένοι από τον κόσμο, όχι αυτοί. Μήπως είναι η μοίρα μας αυτή; Αν είμαστε μειονότητα για τους Ελληνοκύπριους, για την Τουρκία είμαστε ένα τίποτα! Στα δεξιά μας είναι γκρεμός και στα αριστερά μας φωτιά;


Επιστροφή
στην αρχή