Στα χρόνια της υπομονής… δεν μας θυμήθηκε κανείς

ΑΠΟΨΗ /ΣΤΙΓΜΕΣ

Ο Νίκαρος μετά την επανεκλογή του έχει χάσει γενικώς το δρόμο. (Λόγω τεχνικού λάθους, στην έντυπη έκδοση του "Π" δημοσιεύθηκε παλαιό κείμενο)

  • Συντασσόμαστε αναφανδόν, στο πλευρό του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος αν και όπως είναι γνωστό αποτελεί υπόδειγμα υπομονής, έχει αρχίσει να την χάνει. Άλλωστε είναι και ότι του έχει μείνει. Το Κυπριακό το έχασε, το ΓΕΣΥ το έχασε, την μηδενική ανοχή την έχασε, τον μπούσουλα τον έχασε… Μια υπομονή, του έμεινε του ανθρώπου, ας την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, εκτός από τις άλλες κόρες του – τις οποίες δεν έχασε – αλλά τις έσασε. Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.
  • Ο Νίκαρος λοιπόν, μετά την επανεκλογή του έχει χάσει γενικώς, τον δρόμο. Κάπου θέλει να πάει, αλλά δεν θυμάται. Ακόμα και όταν λες ότι βρήκε τη πορεία, κάπου χάνεται και πάλι ψάχνει. Διερωτάται κάποιος, αν έψαξε πολύ για να βρει τον νέο υπουργό Παιδείας, ο οποίος από την ημέρα που ανέλαβε, έδειξε το ταλέντο του στο να μετατρέπει κάθε υπόθεση στην οποία εμπλέκεται σε μπάχαλο. Από τις κοινές αξίες με το ΕΛΑΜ μέχρι τους εκπαιδευτικούς με τα ψυχολογικά προβλήματα.
  • Οι καλές γλώσσες λένε πως ο Πρόεδρος ήθελε να δείξει τη πόρτα προς την έξοδο του κυρίου Κώστα, αλλά είναι ψυχοπονιάρης και περιμένει να συμπληρώσει τον απαραίτητο χρόνο της συνταξιοδότησης. Ο Χαμπιαούρης, είναι η απάντηση στο επιχείρημα, όσων επιμένουν ότι πρέπει αν τοποθετούνται σε πολιτικές θέσεις «τεχνοκράτες». Δεν το έχει ο άνθρωπος και απορούμε γιατί το παιδεύουμε; Υπομονή Πρόεδρε και μην ανησυχείς και εμείς έχουμε αρχίσει να τη χάνουμε.
  • Και εκεί που λες ότι τα είδες και τα άκουσες όλα, επανεμφανίζεται στο προσκήνιο ο φύλακας – άγγελος της ηθικής των αγρινών που συνουσιάζονται ασυστόλως αιμομικτικώς. Ο Ευθύμιος. Να είναι καλά οι νονοί και οι γονείς του που επέλεξαν το κατάλληλο όνομα. Ευθύμιος, όνομα και πράγμα. Ανακάλυψε σεξουαλικές παρενοχλήσεις στα σχολεία, τις οποίες μάλιστα κατήγγειλε και στην αστυνομία. Κάτι είχε πάρει το αυτί του και μετά έτρεχε να βρει υποθέσεις για να δικαιολογήσει τη γλώσσα του που την βγάζει περίπατο. Όπως τότε με τις κόρες του Χριστόφια.
  • Του τα έχωσε όμως η Ειρήνη (υμίν), η οποία μετά τις προεδρικές εκλογές μπήκε σε περιορισμό από το ΑΚΕΛ. Ακόμα και για το «αντικείμενο του πόθου» της τον Ιωνά, δεν μπορεί να επαναλάβει τα γνωστά τηλεοπτικά shows. Η Ειρήνη λοιπόν, δικαίως τα έχωσε του Ευθύμιου, ως ορθόδοξη ΑΚΕΛική, καθολικώς διαμαρτυρόμενη, επί παντός επιστητού. Ωστόσο επειδή χάνει και αυτή την υπομονή της, δύσκολα πείθει ως αντι -Ευθύμιος.
  • Δεν θα κρύψουμε την ιδιαίτερη συμπάθεια μας, στο μεγάλο ατού του ιατρικού συνδικαλισμού, τον Σωτήρη Κούμα της ΠΑΣΥΚΙ. Νομίζει πως ηγείται μεταλλωρύχων στη περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης. Χάνει και αυτός την υπομονή του με την σύλληψη συναδέλφων του, αλλά ποτέ δεν μας είπε για την υπομονή που δείχνει όταν άνθρωποι του συναφιού του, τσιμπάνε φακελάκια, βρίζουν ασθενείς, πνίγουν τα νοσοκομεία με τις απαιτήσεις τους και λίγο πολύ απαιτούν σεβασμό αντίστοιχο με αυτόν που επιδεικνύεται στο Θεό. Αν δείτε ποτέ ΓΕΣΥ με Κούμα, να μας γράψετε.
  • Την υπομονή του έχασε και ο Φαίδωνας. Βέβαια δεν την είχε ποτέ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Ο καταγγελτικός λόγος, από την αμετροέπεια, τον λαϊκισμό και τη γραφικότητα έχουν αρκετές φορές δυσδιάκριτα όρια. Με τον Φαίδωνα δεν υπάρχουν καν όρια. Αναμένουμε πως μόλις εξαντληθεί το θέμα με τον Μούζο, τους Ραφαέλους και τον κατασκευαστή βομβών, που το όνομα του αρχίζει από «Π», θα ασχοληθεί και με την διαμάχη ΗΠΑ – Βόρειας Κορέας. Το μέτρο, ακόμα και όταν λες σοβαρά πράγματα, προσδίδει σοβαρότητα. Όταν χάνεις το μέτρο, αποχαιρετάς και την σοβαρότητα και κάποιος πρέπει να το πει του Φαίδωνα.
  • Σε αυτό το τόπο ξεχνάμε πάντα γρήγορα. Τα χώνει το ΑΚΕΛ του Ιωνά για την αστυνομία και το έγκλημα σαν επί των ημερών του Δημητρίου του Μπουρλοτιέρη, να είχαν εξαλειφθεί τα φαινόμενα διαφθοράς και εγκληματικότητας. Εκείνο τον εγγονό του κηπουρού τον ξεχάσαμε; Το μεγαλέμπορο ναρκωτικών που αποφυλακίστηκε με προεδρική χάρη, γιατί δήθεν πέθαινε από καρκίνο και μέχρι σήμερα ζει και βασιλεύει, τον ξεχάσαμε; Τις προαγωγές στην αστυνομία, που ακυρώθηκαν όλες από το δικαστήριο τις ξεχάσαμε; Τι τράμπες στην αστυνομία για να καθαρίσουν τις έρευνες για το Μαρί, τις ξεχάσαμε;
  • Βεβαίως και όλα αυτά δεν αποτελούν άλλοθι για την κωμική «μηδενική ανοχή» των τελευταίων ημερών. Και μόνο η αναφορά σε απόφαση για μηδενική ανοχή, δείχνει ότι μέχρι τώρα ανέχονταν και τον υπόκοσμο και τους σκοτωμούς και τις βόμβες και τους «επιχειρηματίες». Δηλαδή αν δεν πυροβολούσε ο Μούζος τον αστυνομικό, θα συνεχίζαμε την περιορισμένη ανοχή, για να κάνουν τα παιδιά τις δουλειές τους, αρκεί να μην ενοχλούν την αστυνομία; Ένας κατακλυσμός θα μας σώσει.

 

 


Επιστροφή
στην αρχή