Σκέψεις για το Κυπριακό

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Παρακολουθώ με αγωνία την πορεία των συνομιλιών για το Κυπριακό. Οι δύο πλευρές δυστυχώς συνεχίζουν να αγνοούν βασικές προϋποθέσεις για επιτυχή κατάληξη μιας ειρηνευτικής προσπάθειας. Αν σκοπεύουμε να βρούμε λύσεις ανθεκτικές στον χρόνο σε εξωγενείς συγκρούσεις, πρέπει πρώτα να απαλλαγούμε από τις εσωτερικές διαμάχες που δηλητηριάζουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους. Καμιά διαμάχη δεν πρόκειται να επιλυθεί όσο οι δύο πλευρές παραμένουν πεπεισμένες ότι έχουν όλο το δίκαιο με το μέρος τους.

Παρακολουθώ με αγωνία την πορεία των συνομιλιών για το Κυπριακό. Οι δύο πλευρές δυστυχώς συνεχίζουν να αγνοούν βασικές προϋποθέσεις για επιτυχή κατάληξη μιας ειρηνευτικής προσπάθειας. Αν σκοπεύουμε να βρούμε λύσεις ανθεκτικές στον χρόνο σε εξωγενείς συγκρούσεις, πρέπει πρώτα να απαλλαγούμε από τις εσωτερικές διαμάχες που δηλητηριάζουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους. Καμιά διαμάχη δεν πρόκειται να επιλυθεί όσο οι δύο πλευρές παραμένουν πεπεισμένες ότι έχουν όλο το δίκαιο με το μέρος τους.

 

 

Η λύση καθίσταται εφικτή μόνο όταν τουλάχιστον η μια πλευρά αρχίζει να εξετάζει την περίπτωση να κάνει λάθος. Αν δεν σεβόμαστε τα πραγματικά ενδιαφέροντα, την προσωπικότητα και τις ευαισθησίες του άλλου, δεν οδηγούμαστε πουθενά. Κάναμε συνομιλίες με τον μακαρίτη Ραούφ Ντενκτάς που θα οδηγούσαν σ? έναν καινούργιο συνεταιρισμό, και στολίζαμε καθημερινά τον μελλοντικό μας συνεταίρο με τους πιο βαρείς και αήθεις χαρακτηρισμούς: δολοφόνος, εγκάθετος σφετεριστής κ.ά. Τα ίδια, σε μικρότερη ίσως ένταση, συνεχίστηκαν και με τους διαδόχους του.  Ακόμη και σήμερα κάποιοι παρουσιάζουν τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας σαν ένα τέρας. Όμως, η επίλυση των διαφόρων δεν σχετίζεται με τη σύσφιξη των σχέσεων με ανθρώπους που ήδη συμπεριφέρονται καλά. Σε πολύπλοκα προβλήματα, όπως το Κυπριακό, συχνά θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε άτομα που φέρονται σαν τέρατα. Σίγουρα δεν υιοθετώ τη θέση που μερικοί διατυπώνουν ότι ο κ. Ερόγλου συμπεριφέρεται σαν τέρας.  Αντίθετα, τρέφω για τον άνθρωπο εκτίμηση και σεβασμό γιατί αγωνίζεται με πάθος για την καλύτερη δυνατή προώθηση των συμφερόντων της κοινότητάς του, όπως ο ίδιος βέβαια τα αντιλαμβάνεται. Βεβαίως, σαν ένθερμος υπέρμαχος του έντιμου συμβιβασμού, δεν μπορώ παρά να κατατάξω τον κ. Ερόγλου στην κατηγορία εκείνων που πιστεύουν ότι έχουν όλο το δίκαιο με το μέρος τους, κάτι που οδηγεί σε μόνιμα αδιέξοδα. Αρκετοί φίλοι κατατάσσουν στην ίδια κατηγορία και τον ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

 

 

Δεν έχω πεισθεί ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει προσχωρήσει στη σχολή εκείνων που βλέπουν ως μοναδική λύση την κατατρόπωση των Τ/Κυπρίων.  Σίγουρα με ενοχλούν πολλοί από τους χειρισμούς του, αλλά θέλω να πιστεύω ότι αυτοί οφείλονται στην πολυπλοκότητα των προβλημάτων παρά στην αλλαγή προσέγγισης. Αναστασιάδης και Ερόγλου πρέπει να κατανοήσουν ότι τα περιθώρια χρόνου που έχουν στη διάθεσή τους είναι πολύ περιορισμένα. Ο κόσμος στο πέρασμα της Ιστορίας έχει δει εκπληκτικές αλλαγές που προήλθαν όταν οι δύο πλευρές έμαθαν να αντιμετωπίζουν η μία την άλλη ως νόμιμους ανθρώπινους παράγοντες με θέσεις που, ενώ διαφέρουν μεταξύ τους, δεν είναι εξ ορισμού κακές, ούτε τους αξίζει να ποδοπατηθούν.

 

 

Περάσαμε τόσα χρόνια αιματηρής και καταστροφικής διαίρεσης. Έφθασε η ώρα οι δύο πλευρές να αρχίσουμε να βλέπουμε τα πράγματα η μία από τη σκοπιά της άλλης. Και να αποδεχτούμε ότι δεν μπορούμε να βρούμε μια λύση που να διορθώνει τα πάντα και να ικανοποιεί τους πάντες. Ο μεγάλος Ιρλανδός πολιτικός Edmund Burke είπε: «Κανένας δεν σφάλλει περισσότερο από εκείνον που δεν κάνει τίποτε επειδή μπορεί να κάνει μόνο το ελάχιστο». Για δεκαετίες οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων κάνουν το σφάλμα στο οποίο αναφέρεται ο Burke και αναβάλλουν την όποια δραστική δράση, λέγοντας παραπλανητικά στον εαυτό τους ότι θα κάνουμε κάτι σπουδαίο αργότερα, υπό πιο ευνοϊκές συνθήκες. Όταν μπαίνουμε όμως σ? αυτή τη διαδικασία σκέψης, επιζητώντας να αλλάξει το τοπίο, είναι ως να φανταζόμαστε τους στόχους μας σαν ολοκληρωμένους πίνακες ζωγραφικής που μια μέρα ελπίζουμε να κρεμάσουμε στον τοίχο μας. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν ζωγραφίζει?..

 

 

Οι μακροπρόθεσμοί στόχοι και των δύο κοινοτήτων είναι καθορισμένοι εδώ και καιρό.  Κανένας όμως δεν επικεντρώνεται στο παρόν. Και ούτε αναρωτάται: τι μπορώ να κάμω στις επόμενες είκοσι τέσσερις ώρες. Ρωτώ, λοιπόν, τον συνοδοιπόρο μου στο Κυπριακό, Νίκο Αναστασιάδη: «Αν δεν κάνεις κάτι αξιόλογο σε είκοσι τέσσερις ώρες, γιατί πιστεύεις ότι θα κάνεις κάτι ποτέ;».

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή