Συνεργατισμός: Το χρονικό πλαίσιο της έρευνας και οι φοβίες

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η παρέμβαση του γενικού ελεγκτή της Δημοκρατίας τις τελευταίες μέρες παρήγαγε έντονες συζητήσεις, προβληματισμό αλλά και ανησυχία στο Προεδρικό

Εν μέσω των έντονων συζητήσεων για τον τρόπο διαχείρισης του «κακού» κομματιού του Συνεργατισμού και τα 7,5 δισ. μη εξυπηρετούμενων δανείων, το μέλλον των εργαζομένων αλλά και το εύρος της αποζημίωσής τους, η μορφή και το πλαίσιο της έρευνας για τα πεπραγμένα στον Συνεργατισμό αποτελούν ήδη το σημείο αναφοράς στη σφαίρα των συζητήσεων και του δημόσιου διαλόγου. Οι πρώτες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, κυρίως του ΑΚΕΛ, για την ανάγκη διεξαγωγής έρευνας επί των κυβερνητικών μεθοδεύσεων τα τελευταία πέντε χρόνια έγινε προσπάθεια να απαντηθούν από την εκτελεστική εξουσία κατά τρόπο που να μην προδίδουν την ανησυχία της για την πιθανή διάπραξη πολλαπλών λαθών και παραλείψεων, ηθελημένων ή όχι, οι οποίες κορύφωσαν την ήδη βαθιά κρίση στον Συνεργατισμό την τελευταία περίοδο. Σε μια πρωτίστως και κυρίως επικοινωνιακή τακτική προσέγγιση, πολλάκις επαναλαμβανόμενη στην πρακτική της παρούσας διακυβέρνησης, η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι είναι έτοιμος και δεκτικός στο να προχωρήσει η έρευνα, η οποία να καλύπτει τόσο την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης όσο και νωρίτερα, επομένως και την προηγούμενη διακυβέρνηση, ερμηνεύθηκε ως και μια μορφή παραίνεσης αλλά και εισήγησης προς τον γενικό εισαγγελέα να διευρύνει τους όρους της έρευνας και πέραν της τελευταίας πενταετίας. Ο Κώστας Κληρίδης, με τις δικές του παρεμβάσεις και αντιδρώντας αμέσως τόσο στις εκκλήσεις, μέσω επιστολής που πήρε από το ΑΚΕΛ, όσο και στις παραινέσεις του Προεδρικού:

1) ξεκαθάρισε ότι ο δεν χρειάζεται υποδείξεις για το αν θα προχωρήσει ως νομικός του κράτους στη δημιουργία συνθηκών για να διεξαχθεί έρευνα για τον Συνεργατισμό

2) διέγραψε τους όρους των δικών του υποχρεώσεων σε σχέση με το ποιος είναι σε θέση να καθορίσει και να αποφασίσει για την έρευνα, ξεκαθαρίζοντας ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει από το Υπουργικό Συμβούλιο γιατί συμπίπτουν οι πολιτικές αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας με τις τελεσίδικες εξελίξεις στον Συνεργατισμό.

Από τις έως τώρα παρεμβάσεις του Κώστα Κληρίδη δεν διασαφηνίζεται βεβαίως τελεσίδικα ούτε το χρονικό πλαίσιο της έρευνας, ούτε ποια μορφή θα πάρει, ούτε ποιος ή ποιοι θα την αποτελούν.

Ανησυχίες

Αντιθέτως, η παρέμβαση του γενικού ελεγκτή της Δημοκρατίας τις τελευταίες μέρες παρήγαγε έντονες συζητήσεις, προβληματισμό αλλά και ανησυχία στο Προεδρικό για την πιθανότητα να υπάρξει μια δημόσια υπόδειξη για τον χρονικό ορίζοντα που θα καλύπτει η οποιαδήποτε έρευνα. Η επιμονή του Οδυσσέα Μιχαηλίδη με δηλώσεις του στον Alpha να επαναφέρει στο προσκήνιο την έκθεση πεπραγμένων του Συνεργατισμού το διάστημα από την παραίτηση του Μάριου Κληρίδη το 2014 δημιουργεί την αίσθηση στο Προεδρικό ότι η έρευνα του γενικού εισαγγελέα είναι πιθανόν να συρρικνωθεί στην περίοδο μετά την ανάληψη καθηκόντων από τον Νικόλα Χατζηγιάννη ως ανώτερου εκτελεστικού διευθυντή του Συνεργατισμού. Ο γενικός ελεγκτής μάλιστα ξεκαθάρισε ότι η έρευνα θα μπορούσε να αρχίσει από το κομβικό σημείο της αποχώρησης του πρώτου εξαδέλφου του γενικού εισαγγελέα Μάριου Κληρίδη από την ηγεσία του Συνεργατισμού. Η ανησυχία στα προεδρικά δώματα εκφράσθηκε, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει ο «Π», και με απευθείας επικοινωνία του Νίκου Αναστασιάδη με τον γενικό εισαγγελέα, με πρωτοβουλία μάλιστα του πρώτου, και με τον Κώστα Κληρίδη να ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει ακόμη αποφασίσει για το χρονικό πλαίσιο της έρευνας. Στο Προεδρικό βεβαίως καταγράφονται διάφοροι συνειρμοί, οι οποίοι υποκρύπτουν φοβίες για το πού μπορεί να οδηγηθεί μια έρευνα για τον Συνεργατισμό, κυρίως σε σχέση με την τελευταία περίοδο του δράματος, στην οποία πρωταγωνίστρια ήταν η κυβέρνηση και ουδείς άλλος.

Πεπατημένη

Η έρευνα ωστόσο, με όποιο εύρος και αν αυτή διεξαχθεί, ποσώς αποτελεί εκ προοιμίου την πλήρη διαλεύκανση των βασικών αιτιών του νέου φιάσκου στην οικονομία. Μια έρευνα σε εξέλιξη στην πραγματικότητα «φιμώνει» τις παρούσες συζητήσεις για το πώς οδηγήθηκε ο Συνεργατισμός στη διάλυση. Μια έρευνα μπορεί να έχει την τύχη και το περιεχόμενο αλλά και την «επίδραση» είτε της πολυδιαφημισμένης έρευνας Πική για την οικονομία είτε της περιλάλητης έρευνας Πόλυ Πολυβίου για το Μαρί. Μια έρευνα μπορεί να ξεκινήσει από την εποχή των πρώτων σκανδάλων στον Συνεργατισμό πριν ακόμη και από το 1974 ώς τη σημερινή του διάλυση. Μια έρευνα μπορεί να καταγράψει τις βασικές παθογένειες ενός οργανισμού ο οποίος έδρασε στη βάση των ιδανικών της κοινωνικής αλληλεγγύης, οικοδομήθηκε πάνω σε κοινωνικά θεμέλια για δεκαετίες, αλλά ουδέποτε είχε την τύχη να διοικείται από τους κατάλληλους επαγγελματίες, παρά αμφίδρομα λειτουργούσε ως αντανάκλαση του πολιτικού και κομματικού κατεστημένου, χωρίς προοπτική και ορθολογισμό. Πολλά μπορεί να καταγράψει μια έρευνα. Το μεγάλο ωστόσο ερώτημα είναι αν η υπό εκκόλαψη έρευνα, με τους αδιευκρίνιστους όρους και το μέγεθος διεξαγωγής της, μπορεί επιτέλους να δώσει έστω για μία φορά απτές απαντήσεις για ένα ακόμη μεγάλο σκάνδαλο, οι παρενέργειες του οποίου επικρέμανται επί των Κύπριων φορολογούμενων πολιτών. Η ιστορία διαψεύδει τους αυτόκλητους σωτήρες ή εμπνευστές των μεγάλων, αλλά αντιπαραγωγικών ώς τώρα, ερευνών.


Επιστροφή
στην αρχή