Συμμορία μαφίας και όχι κατακτητής

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ούτε καν κατακτητές είναι. Μαφία είναι ευθέως! Ακόμα και η λέξη κατακτητής τους πέφτει λίγη. Ο κατακτητής κάνει ό,τι κάνει για την πατρίδα του.

Ντράπηκαν άραγε λίγο μπροστά στα θαρραλέα λόγια του Αχμέτ Σικ, που βγήκε από τη φυλακή, οι δημοσιογράφοι μας οι οποίοι απολαμβάνουν να εκφράζουν την αφοσίωσή τους προς την τυραννική εξουσία στην Τουρκία; Δεν το γνωρίζω αυτό. «Θα τελειώσει αυτό το σουλτανάτο μαφίας, σας το εγγυώμαι», είπε ο αγαπητός Αχμέτ. Δεν μίλησε για κυβέρνηση. Μίλησε για εξουσία. «Σουλτανάτο μαφίας», είπε. Καταλαβαίνετε, έτσι δεν είναι αγαπητά μου αδέλφια; Ούτε καν κατακτητές είναι. Μαφία είναι ευθέως! Ακόμα και η λέξη κατακτητής τους πέφτει λίγη. Ο κατακτητής κάνει ό,τι κάνει για την πατρίδα του. Η δε μαφία δουλεύει μόνο για την τσέπη της. Τώρα σίγουρα καταλαβαίνετε καλύτερα ποιανού όμηροι είμαστε στο μισό αυτού του νησιού. Του σουλτανάτου της μαφίας!


Τι ωραία να ακούγεται μια τέτοια ενσυνείδητη, θαρραλέα και έντιμη φωνή σε μια χώρα όπου ισοπεδώθηκαν όλες οι ανθρώπινες αξίες, βολοδέρνει ο Τύπος και χώθηκαν στον βούρκο της κολακείας οι δημοσιογράφοι. Τι ωραία που είδαμε και γίναμε μάρτυρες της σημερινής μέρας. Σε ευχαριστώ αγαπητέ Αχμέτ. Επειδή μας τη χάρισες. Μας απέδειξες άλλη μια φορά πώς πρέπει να βαδίζει κανείς ενάντια στην καταπίεση. Άδικα έψαχναν στα μάτια σου φόβο και ηττοπάθεια. Ούτε στα δικά σου μάτια βρήκαν τον φόβο που έψαχναν, όπως δεν τον βρήκαν και στα γαλανά μάτια του Ναζίμ, του οποίου ζήτησαν τη θανατική καταδίκη.

Έμαθες σε όσους δεν ήξεραν πόσο μεγάλης αξίας θησαυρός είναι να μιλάει έστω και ένα άτομο όταν όλοι λένε ψέματα ή σιωπούν για να μην βρουν τον μπελά τους. Παρέδωσες μαθήματα. Τα οποία σε κανένα σχολείο δεν διδάσκονται. Παρέδωσες μάθημα σε όσους δεν μπορούν να θυμώσουν επειδή φοβούνται και γι’ αυτό θεωρούν αδυναμία ή κουσούρι τον θυμό όσων θυμώνουν. Είπες το εξής: «Σήμερα μας κρατάει ζωντανούς η οργή, όχι η χαρά. Σας το εγγυώμαι. Αυτό το σουλτανάτο μαφίας θα καταρρεύσει. Εκείνη την ημέρα θα χαρούμε». Μόλις βγήκες από τη φυλακή. Αλλά δεν φοβάσαι. Δεν φοβάσαι καθόλου ότι θα σε ξαναρίξουν σε εκείνα τα μπουντρούμια επειδή τα λες αυτά. Δεν είσαι από εκείνους που λένε «δεν αξίζει να πεθάνει κανείς για τον λαό αυτό» καθώς κοιτάνε το έθνος το οποίο κολακεύει την τυραννική εξουσία και δηλώνει υποτέλεια σε αυτήν. Ξέρω, δεν δίνεις λογαριασμό σε κανέναν εκτός από τη συνείδησή σου. Αν δεν σηκώσεις κεφάλι στην καταπίεση, δεν θα μπορέσεις ποτέ να είσαι ευτυχισμένος. Δεν μπορείς να προσπερνάς αδιάφορα όσους υποφέρουν. Και δεν μπορείς να απολαμβάνεις τη ζωή σου γλεντώντας την ώρα που η πατρίδα σου σπαράζει στα χέρια μιας ομάδας αλητών. Όσοι δεν έχουν αυτά τα αισθήματα, δεν μπορούν εύκολα να καταλάβουν γιατί ένας άνθρωπος δεν φοβάται τους τυράννους και εν γνώσει του ρίχνεται στη φωτιά. Δεν σε άφησαν ελεύθερο αυτοί. Εσύ έσπασες τις αλυσίδες σου. Ουδέποτε τους ικέτευσες. Πήγες στην αίθουσα του δικαστηρίου όχι για να λογοδοτήσεις, αλλά για να ζητήσεις να λογοδοτήσουν. Τους υπενθύμιζες συνεχώς ότι μια μέρα θα δικαστούν σε εκείνη την αίθουσα αυτοί που σε δίκαζαν. Πόσο καημένος είναι ο δικαστής που είπε «ας μην προκαλέσουμε άλλη θλίψη στη μητέρα του, ας αφήσουμε ελεύθερο τον Αχμέτ»! Πόσο μίκρυνε σε εκείνον τον θώκο που κάθισε…


Εγγυάσαι. Θα τελειώσει αυτό το σουλτανάτο της μαφίας. Πρώτη φορά μου άρεσε η λέξη εγγύηση. Όμως, υπάρχουν κάποιοι που περιμένουν εγγυήσεις από εκείνο το σουλτανάτο μαφίας στη δική μου πατρίδα. Και εγώ ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς αναμένονται εγγυήσεις από μια τέτοια συμμορία. Εσύ την αποκαλείς συμμορία μαφίας. Ενώ εκείνοι εκφράζουν ευγνωμοσύνη προς αυτήν τη συμμορία. Καυχιούνται ότι έκτισαν «υγιείς σχέσεις» μαζί της. Της εμπιστεύονται και τις θάλασσές μας, όχι μόνο το κομμάτι ξηράς πάνω στο οποίο ζούμε. Κατατρώνε την Τουρκία. Κατατρώνε την Κύπρο. Απαιτούν πολιτική ισότητα με την ελληνοκυπριακή κοινότητα. Δεν απαιτούν πολιτική ισότητα με την Τουρκία. Δεν ξέρουν να βρίσκουν λύση, ούτε και να κάνουν ειρήνη. Δεν έχουν καν το θάρρος να αντιταχθούν σε έναν βρόμικο πόλεμο που συμβαίνει στα εδάφη του Αφρίν. Θεωρούν τρομοκράτες όσους πεθαίνουν υπερασπιζόμενοι τα εδάφη τους και πεσόντες τους στρατιώτες πεθαίνουν σε κατεχόμενα εδάφη.
Είμαστε όλοι θύματα του σουλτανάτου της μαφίας. Και εσύ και εγώ. Εσύ στην Τουρκία. Εγώ στην Κύπρο. Όσο απαγορεύεται σε εσένα να μιλάς στις τηλεοράσεις, άλλο τόσο απαγορεύεται και σε εμένα. Θα τελειώσει όμως, θα τελειώσει. Ξέρουμε ότι ηττώνται. Εκείνοι που τώρα τους χειροκροτούν, μια μέρα θα τους φτύνουν κατάμουτρα. Θα πάρουν πίσω τα βραβεία που δίνουν τώρα. Και ξέρεις τι άλλο θα γίνει την ημέρα που θα τελειώσει αυτό το σουλτανάτο; Οι κόλακές του θα τρέξουν πιο γρήγορα από εμάς. Για να φτύσουν κατάμουτρα τους τωρινούς αφεντάδες τους. Αν και εμείς ντρεπόμαστε να φτύνουμε έναν άνθρωπο κατάμουτρα, οι γελωτοποιοί τους δεν θα ντραπούν. Οι φωνές τους θα σκεπάσουν τις δικές μας φωνές. Τι θα κάνουμε τότε εμείς; Θα τους παρακολουθούμε ήσυχα μαζί σου από μια γωνιά. Θα γράψουμε τη νέα ιστορία και το νέο μυθιστόρημα των γελωτοποιών!


Επιστροφή
στην αρχή