…Σεμιναριολογία 2. - Ενός Καταϊδρωμένου Καθηγητή

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

Η φιλοσοφία λοιπόν των πλείστων σεμιναρίων είναι… ελάτε να ακούσετε πώς να κάνετε καλύτερα το μάθημά σας και γεια σας...

Ναι οι καθηγητές χρειάζονται επιμόρφωση. Η παιδεία πάει μπροστά με 1.000. Και αναθεωρήσεις χρειάζονται, και συγνώμες και αλλαγές και απ' όλα. Η παιδεία είναι μια εξαιρετικά δυναμική διαδικασία και πολύ σοβαρή. Στο τέλος είναι ο καθρέφτης ενός τόπου. Απλώς οι καθηγητές νιώθουν φοβισμένοι εργάτες. Ελάχιστες φορές ζητείται η γνώμη τους για θέματα που τους αφορούν. Στο προηγούμενο άρθρο γινόταν αναφορά για τα σεμινάρια και κάποιοι το πήραν στραβά. Κάποιοι που δεν ξέρουν. Σε αυτούς θα μιλήσω. Διδάσκω σημαίνει ταυτόχρονα διδάσκομαι και έτσι προοδεύω. Ακολουθώ πιστά οδηγίες σημαίνει το αντίθετο.

Η φιλοσοφία λοιπόν των πλείστων σεμιναρίων είναι… ελάτε να ακούσετε πώς να κάνετε καλύτερα το μάθημά σας και γεια σας. Αναφερόμενοι σε θεωρίες και στατιστικές που πολλές φορές δεν έχουν σχέση με την κυπριακή πραγματικότητα. Τα παιδιά μας είναι λυπημένα κάθε πρωί που πατούν το πόδι τους στο σχολείο και όλη την ώρα σκέφτονται το διάλειμμα και πότε θα σχολάσουν να πάνε σπίτι τους. Οι μάχιμοι καθηγητές αντίθετα από τις άπειρες θεωρίες που έτσι και αλλιώς μαθαίνουν στις σπουδές τους, αγωνίζονται να κάνουν τα παιδιά πιο χαρούμενα. Αγωνίζονται να τα μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν και να σκέφτονται. Την ίδια στιγμή και ο καθηγητής αξιολογείται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Η καλύτερη αξιολόγηση γίνεται από την τάξη του που την πονά και την νοιάζεται. Κανένας δεν θα του δώσει τόση ικανοποίηση όσο τα μάτια των μαθητών που τους αγαπά και τον αγαπούν. Κανένας, ποτέ, μα ποτέ δεν θα πει του καθηγητή μπράβο, κανένας δεν θα τον ενισχύσει θετικά που λέει και η σοφή παιδαγωγική. Μια ,δυο, τρεις, δεκατρείς φορές τον χρόνο παρακολουθεί σεμινάρια που τον κάνουν να νιώθει πειραματόζωο και ανίκανος να κάνει έναν προγραμματισμό με βάση τους δείκτες επιτυχίας και αν-επάρκειας. Σεμινάρια που πρέπει να παρακολουθήσει για να τα βάλει στον φάκελό του, για να είναι καλυμμένος όπως το απαιτούν οι θεσμοί. Τα πλείστα απ' αυτά δεν λένε απολύτως τίποτα. Ευτυχώς υπάρχουν σοφοί επιθεωρητές πάνω στο υπουργείο που με μια ματιά καταλαβαίνουν τι γίνεται.

Αλλά και αυτοί πολλές φορές νιώθουν μόνοι και αβοήθητοι γιατί στο τέλος-τέλος καλούνται να δώσουν εξηγήσεις για το γενικό μας επίπεδο. Η παιδεία ενός τόπου δεν πρέπει να λειτουργεί πρόχειρα. Χρειάζονται πολλές φωνές και απόψεις για να σταθούμε στα πόδια μας και προπαντός δημοκρατία. Η καλή θέληση απ τον δάσκαλο και τον καθηγητή υπάρχει, είναι πάντα εκεί, απλώς έχει βυθιστεί στη σιωπή μέσα στη σκληρή καθημερινότητα του σχολείου. Δεν προλαβαίνει η κυρία Μαρία να σκεφτεί, απ' τα πολλά που έχει να διεκπεραιώσει, τη γραφειοκρατία. Ο εκπαιδευτικός θα έπρεπε να είναι ο διανοούμενος ενός τόπου, αυτός που με τη σκέψη του αλλάζει το κατεστημένο και το εξελίσσει. Όχι ένα ρομποτάκι ούτε ένας παπαγάλος. Γι' αυτό μην του μιλάς έτσι, μην τον κατακρίνεις, μην τον βρίζεις. Τον χρειάζεσαι για να μην νιώσουν τα παιδιά σου όπως ένιωσες εσύ στα 16 σου και συνεχίζεις να νιώθεις και τώρα. Την αδικία του να μην έχεις ακουστεί αληθινά ποτέ. Την αδικία του να μην έχεις ακούσει έστω ένα απλό ευχαριστώ. Αλλιώς ας μην αναρωτιόμαστε γιατί τα παιδιά μας έχουν χαθεί σε ένα ατέρμονο ποδοσφαιρικού τύπου βρισίδι.

 

 

 


Επιστροφή
στην αρχή