Πράσινοι «φιλάνθρωποι», ξεδιάντροποι. Και κάποιοι άλλοι

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Από ένα επίπεδο ξεφτίλας και μετά, όλα χρησιμοποιούνται στα πολιτικά σου παίγνια Ακόμα και οι άπορες οικογένειες, αυτές τις ακόμη δυσκολότερες μέρες

Η φωτογραφία που βλέπετε, όπως βλέπετε, είναι από το ΡΙΚ. Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων την Τετάρτη το βράδυ συγκεκριμένα.

Το Κίνημα Οικολόγων, το οποίο φέτος τα πηγαίνει ολοφάνερα πολύ καλύτερα οικονομικά -μέχρι και κέντρο για συνεστίαση με δωρεάν είσοδο έκλεισε-, το Κίνημα αυτό λοιπόν αποφάσισε να ασχοληθεί και με τη φιλανθρωπία.

Και έφτιαξε, λέει, πακέτα για να τα δώσει σε άπορες οικογένειες για τις γιορτές.

Κάνα μακαρόνι, κάνα ρύζι, κάνα απορρυπαντικό απόρροια της αγάπης του Περδίκη και των φίλων του για τους άπορους μεγάλους και παιδιά. Αλλά επειδή τίποτα δεν είναι τζάμπα, από μία τσίπα και κάτω τουλάχιστον, το φιλεύσπλαχνο Κίνημα με τα θεαματικά βελτιωμένα οικονομικά θεώρησε ηθικό να βάλει μέσα στα κασόνια των άπορων πολιτών, όπως επίσης βλέπετε στη φωτογραφία, το προεκλογικό φυλλάδιο του Νικόλα Παπαδόπουλου.

Για τον οποίο ο Περδίκης είχε πει προχθές πως δεν ήταν η καλύτερη επιλογή για τους Οικολόγους. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι πόσο άθλιοι, ξεδιάντροποι και τιποτένιοι μπορεί να είναι κάποιοι οι οποίοι καταδέχονται να μεταχειρίζονται έτσι την ανάγκη ανθρώπων για κάνουν το πολιτικό τους κομμάτι ελπίζοντας να το εξαργυρώσουν στη συνέχεια ποικιλοτρόπως.

Και το πόσο προσβλητικό είναι να ανακαλύπτει μια οικογένεια η οποία αναγκάζεται να δεχτεί τη βοήθεια οιουδήποτε πως η βοήθεια αυτή δίνεται για να προωθηθεί, με αυτόν μάλιστα τον τρόπο, η πολιτική επιδίωξη του οιουδήποτε και οι αντίστοιχες όσων επέλεξαν να τον υπηρετήσουν ευκαιριακά και με το αζημίωτο. Τι ξεφτίλα, πραγματικά. Και τι ντροπή.

Αλλά ποιος την έχασε για να τη βρουν αυτοί; Ερώτημα καίριο.

Σπανίως αντιλαμβάνεται κανείς ως… πράσινους τους συγκεκριμένους αφού εννιά στις δέκα παρεμβάσεις τους έχουν να κάνουν με οτιδήποτε άλλο εκτός από την οικολογία. Αυτή τη φορά όμως θα το παραδεχθώ, το πράσινο ήταν κυρίαρχο την ώρα που εμβρόντητος είδα την εικόνα στο ΡΙΚ.

Σεβόμενος το ότι πολλοί μας διαβάζετε την ώρα του προγεύματος ή του γεύματος αλλά και την κοινή ευπρέπεια και αισθητική, δεν θα σας εξηγήσω ποιο πράσινο ήταν που μου θύμισε το συγκεκριμένο.

Την ίδια ώρα, έτσι για να αλλάξουμε κάπως θέμα και κλίμα, αν και πάλι το περί ου ο λόγος πράσινο δεν το αποφεύγουμε θεματικά, στην άλλη πλευρά της πράσινης (εδώ συμπτωματικά) γραμμής, ο ηγέτης του άλλου ΔΗΚΟ, του τουρκοκυπριακού, ο Σερντάρ Ντενκτάς, ζήλεψε τα μεγαλεία του ομολόγου του απέναντι, με τον οποίο άλλωστε τους συνδέει και μια σχέση πέραν της ιδεολογικής από τότε που συνωμότησαν οι Ντενκτασόπουλοι για να τουμπάρουν τη λύση του Κυπριακού, στο ζιαφέτ(τιν) της Στράκκας.

Ο Σερντάρ, ο οποίος επίσης μεγάλωσε στην τεράστια σκιά του πατέρα του, με τη σκιά να είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν του Τάσσου και ο ίδιος ακόμη μικρότερος και από τον Νικόλα (και δεν εννοώ ηλικιακά φυσικά), ο Σερντάρ λοιπόν, το κόμμα του οποίου κινδυνεύει να χαθεί από τον χάρτη αυτές τις μέρες, αποφάσισε ότι θέλει να κατέβει υποψήφιος για «πρόεδρος της ΤΔΒΚ» το 2020.

Σου λέει, εάν μπόρεσε να κατέβει ο άλλος, εκείνος γιατί όχι; Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να αντικρούσει το επιχείρημα ότι η πολιτική γύμνια του Νικόλα και η ανικανότητά του να διατυπώσει μισή πρόταση ή κάτι διαφορετικό από τη λάσπη, τη διαστρέβλωση, την αχρειότητα και τα όσα μπορεί να του πάρει η μάμμι (και δεν μιλώ μόνο για τα ψεύτικα likes από το Πακιστάν, το Βιετνάμ και αλλού!) μοιάζουν με περγαμηνές μπροστά στο φαινόμενο Σερντάρ. Ο άνθρωπος, μιλάμε, είναι περίπτωση.

Είδατε. Και κάτι πολύ θετικό για τον Νικόλα. Δεν μου το έδωσε μάλιστα εκείνος. Εγώ το βρήκα, μόνος μου. Ελπίζω να μου δώσει και εκείνος μια άλλη καλή αφορμή, εφόσον σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παλιόπαιδο και αντιγράψει, έστω, κάτι πολιτικό από κάποιον άλλον.

Και κάτι άλλο. Τελευταίο. Χθες το πρόσεξα και το βρήκα… εκπληκτικό. Ο τύπος αυτός που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τους κατόχους αξιογράφων (πόσους είναι το θέμα), ο κ. Μαυροβουνιώτης, πώς τον λένε, είχε ως σλόγκαν του το «ερχόμαστε και είμαστε χιλιάδες» πριν αποσυρθεί για χάρη του Νικόλα.

Εάν δείτε όμως εκεί όπου μπαίνουν οι σχετικές ειδήσεις, τα σχόλια υποστήριξης στον κύριο είναι ελάχιστα, παντού. Σε αντίθεση με το κράξιμο, το οποίο είναι καθολικό και κατακλυσμιαίο. Απορεί λοιπόν κανείς πού πήγαν οι… χιλιάδες του κυρίου Μαυροβουνιώτη.

Και επειδή ο ίδιος είπε προχθές από ραδιοφώνου πως εκείνος ξεχρέωσε, λέει, και παραμένει επικεφαλής των «χιλιάδων» για λόγους ανιδιοτέλειας και προσφοράς, η απορία είναι νομίζω συναφής…

Λέτε να ξεχρέωσαν και οι «χιλιάδες» που έρχονταν και για αυτό να μην ήρθαν τελικά;

Και εάν ναι, επειδή όλοι χρωστάμε, υπάρχει κάποιος εύκολος τρόπος; Εάν ο κ. Μαυροβουνιώτης ξέρει κάτι, θα το εκτιμούσα. Πολύ.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 13.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή