Πώς θα αντιδρούσε σ' ένα (τέτοιο) πέος η Νήσος των Αγίων;

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Εάν έγινε τόσο θέμα σε μία... Σουηδία, εδώ αλήθεια τι θα γινόταν. Γιατί όμως; Είμαστε λαός ασυνήθιστος, άραγε, σε θέα πέους; Κάθε άλλο. Τότε γιατί;

Δεν ξέρω εάν είδατε την είδηση στο politis.com.cy.

Ποικίλες, λέει, υπήρξαν οι αντιδράσεις για την εμφάνιση ενός γιγαντιαίου γαλάζιου πέους σε πενταώροφο κτήριο της Στοκχόλμης.

Ήταν ένα έργο τέχνης το οποίο κατά τη δημιουργό του, Καρολίνα Φάλκχολτ, αποσκοπούσε στο εξής: «να ενθαρρύνει τους περαστικούς να αναρωτηθούν τι είναι αυτό που τους προκαλεί, ειδικά δε εκείνοι που σοκάρονται ή που το θέαμα τους απωθεί, να σκεφτούν πως πρόκειται για την ανθρώπινη ανατομία και να επανεξετάσουν το πώς αντιμετωπίζουν το σεξ».

Προσωπικά, το βρίσκω πολύ λογικό. Από την εποχή που ο χριστιανισμός διέλυσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την άνοιξη που εκείνος είχε φέρει στην ανθρωπότητα, εισάγοντας τον πουριτανισμό και τον σκοτεινό εξαναγκασμό στην αποδοχή δογμάτων, στη θέση της φιλοσοφίας και της αμφισβήτησης, το ζήτημα του σεξ δεν επιλύεται ακόμα και στις πιο προηγμένες κοινωνίες του πλανήτη.

Καλή ώρα ακόμα και τη Σουηδία.

Οι άνθρωποι έχουν θέματα με το σεξ, το γυμνό, τους φαλλούς, τα αιδοία, γενικά. Και ειδικά άνθρωποι σαν εμένα, βρίσκουν λογική κάθε προσπάθεια να ξεκολλήσει ο κόσμος επιτέλους. Κατά τη δημιουργό του έργου: «Θα πρέπει να σκεφθούν γιατί αναστατώνονται τόσο πολύ και να το συζητήσουν. Το σεξ είναι τόσο σημαντικό, αλλά πάντα θεωρείται ’βρόμικο’ θέμα προς συζήτηση».

Εδώ να προσθέσω πως η Φάλκχολτ είχε φτιάξει ένα παρόμοιο έργο στη Νέα Υόρκη το 2017, στο Lower East Side. Συζητήθηκε επίσης αλλά δεν κατέβηκε. Δεν σβήστηκε. Το βρίσκω λοιπόν λογικό. Άλλωστε και να μην το έβρισκα, δεν θα σας έπειθα φαντάζομαι εάν σας έλεγα –εγώ τώρα…– πως θα μπορούσα να σοκαριστώ στη θέα ενός πέους. Μεταξύ μας μιλάμε!

Πολλοί στη Σουηδία, μια χώρα στην οποία οι γονείς λούζονται μαζί με τα παιδιά τους και τα τελευταία μαθαίνουν για το σώμα τους και το σεξ μόλις πάνε σχολείο, συμφωνούν με αυτό που νιώθω εγώ, όπως σας το παρέθεσα.

Άλλοι πάλι, πολλοί επίσης, διαμαρτυρήθηκαν έντονα. Και γι’ αυτό, το έργο σβήστηκε σε μια βδομάδα μόλις, αντί σε έξι μήνες όπως ήταν το σχέδιο. Εκείνοι που αντέδρασαν είπαν ότι το γαλάζιο πέος στο έργο το οποίο ήταν και σε στύση (ε, πώς αλλιώς να το έκανε τόσο;) ήταν και τεράστιο. Είπαμε κάλυπτε πενταώροφη οικοδομή.

Σε δικά μας αντίστοιχα, πώς να το θέσω τώρα; Είναι σχεδόν, για να μην αναφερθώ σε ιδιωτικά κτήρια και να εκληφθεί ως διαφήμιση, στο ύψος του νέου καθεδρικού που άρχισε να χτίζει ο Ασυχχώμπατος Β’ στο κέντρο της Λευκωσίας την ώρα που ο κόσμος στερείται τόσο, και δεν τον βοηθά ο Ασυχχώμπατος Β’ διότι ξέρει με τι βόδια έχει να κάνει και πως θα τα βάλουν με όλους εκτός από εκείνον!

Αν είδατε τα σχέδια θα είδατε και το πώς και το πόσο πετιέται ο καθεδρικός στην περιοχή αυτή με τη χαμηλή δόμηση.

Και είναι επίσης γεγονός πως εμείς εδώ στην Κύπρο έχουμε ζητήματα με τα πέη, ειδικά τα… γαλάζια. Οι συγκεκριμένοι σοκάρονται πολύ εύκολα, όταν έχεις άλλη άποψη από τη δική τους για έννοιες όπως πατρίδα, Ελλάδα κ.λπ. ή για τα περί «θεού» παραμύθια και πολλά άλλα.

Συνήθως δε και αυτών το πρόβλημα από το μέγεθος ξεκινά. Έστω και αντίστροφα…

Γιά σκεφτείτε όμως, τι θα είχε γίνει εάν μία Κύπρια ζωγράφος είχε ζωγραφίσει ένα ανάλογο πέος σε ένα κτήριο στη Λευκωσία; Στη Στοκχόλμη, σημειώστε, το πέος ήταν στα χρώματα της σουηδικής σημαίας – αν και αυτό δεν ενόχλησε. Σκεφτήκατε να το είχε κάνει και... γαλανόλευκο προσπαθώντας να επιμετρήσει, λέμε τώρα, το μέγεθος των αντιδράσεων αυτών των συγκεκριμένων που θα ήταν οι βασικοί που θα αντιδρούσαν, αντί στα χρώματα της σημαίας μας;

Σκεφτείτε τι θα είχε ακούσει! Την υστερία που θα είχε ξεσπάσει, τις ανακοινώσεις των κομμάτων, τις αντιδράσεις της Εκκλησίας –παρά τα σάλια που θα είχαν τρέξει στα στόματα αμέτρητων– και βεβαίως ενός μεγάλου μέρους της υπόλοιπης άσπιλης και αμόλυντης όσο και πάντα καλοπροαίρετης, αγαπησιάρας και minding her own fucking business κοινωνίας αυτού του τεράστιου νησιωτικού κρεβατιού η οποία, κοινωνία, θα ζητούσε τη δίωξή της από τον εισαγγελέα, θα την έβριζε, θα της ευχόταν ψόφους κ.λπ.

Γιατί όμως; Γιατί θα αντιδρούσαμε σε κάτι τέτοιο ενώ κανείς δεν αντέδρασε στις αφίσες, ενίοτε και κάθετες έτσι ακριβώς, κάθετες και καλύπτουσες το ύψος πολυκατοικιών των κυρίων Λιλλήκα και Παπαδόπουλου στις τελευταίες εκλογές;

Προς Ανυπάρκτου, δεν κάνω κάποιον συσχετισμό έτσι;

Αλλά επεκτείνοντας τον συλλογισμό της δημιουργού του έργου, εκείνοι που θα είχαν σοκαριστεί από την απροσδόκητη θέα ενός τέτοιου πέους (και φυσικά στην Κύπρο θα ήταν πολύ περισσότεροι) δεν σοκαρίστηκαν αλήθεια όταν αντίκρισαν –απροσδόκητα επίσης– αυτές τις τεράστιες και πολύ φοϊτσιάρικες φιγούρες (λόγω του μεγέθους της ανθρώπινης απεικόνισης το οποίο πάντα τρομάζει όταν είναι τόσο) το πρωί εκείνο που τοποθετήθηκαν, καθώς πήγαιναν αμέριμνοι και αμέριμνες στη δουλειά τους;

Σοκαρίστηκαν. Πολλοί. Γιατί δεν διαμαρτυρήθηκαν, όπως σίγουρα θα είχαν κάνει με εκείνο το συγκεκριμένο πέος; Τι είναι ένα ανθρώπινο πέος δηλαδή; Και γιατί ενοχλεί, ειδικά όταν στο κάτω κάτω ένα τέτοιο πέος δεν μπορεί να πειράξει και κανέναν. Είναι έργο τέχνης.

Ας σκεφτούμε όλοι μαζί τον συλλογισμό της δημιουργού. Έχει βάση. Δεν έχει;

Υστερόγραφο ηλεκτρονικής έκδοσης: Η φωτογραφία της έντυπης έκδοσης είναι η πιο κάτω. Εδώ στην Ηλεκτρονική, αναγκαστικά, σας έβαλα έξω φωτό χωρίς την βάλανο επειδή το Φέησμπουκ έχει ζητήματα μ' αυτά. Σταθερά, άλλωστε, το προβλήματα στα πέη ξεκινούν από το κεφάλι τους.   




 


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Αλυσοδεμένοι και ηλίθια βολεμένοι

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 22.01.2019

ΑΠΟΨΗ

Ευρωεκλογές: Θα αλλάξουν τα πράγματα αυτή τη φορά

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 22.01.2019

ΑΠΟΨΗ

Πολιτικά ομιλούντες για τη Δικαιοσύνη και ποιοι πρέπει να παραιτηθούν;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 22.01.2019

Επιστροφή
στην αρχή