Πώς άλλαξε την Τουρκία το AKP;Μιλάμε με απλούς Τούρκους στο Μπαγτζιλάρ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΔΙΕΘΝΗ

Για ένα πολύ μεγάλο μέρος των υποστηρικτών τους, ο Ταγίπ Ερντογάν και το ΑΚΡ έχουν καταφέρει να είναι και κάτι παραπάνω από μια ιδέα ή μια ιδεολογία

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥΡΚΙΑ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΕΤΑΙΟΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η κεντρική πλατεία του Μπαγτζιλάρ, ένα από τα μεγαλύτερα προάστια στην περιφέρεια της δυτικής Κωνσταντινούπολης, είναι γεμάτη με σημαιάκια και αφίσες, τα πιο πολλά του ΑΚΡ. Είναι ένα από τα προπύργια του ΑΚΡ και ένας από τους πιο δραστήριους δήμους με δημάρχους από το ΑΚΡ.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά πλέον ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα επανεκλεγεί, ίσως και από τον σημερινό πρώτο γύρο, και ότι η συμμαχία του ΑΚΡ με το Κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) θα έχει μια έστω και οριακή πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση. 

Μετά από δεκαέξι χρόνια στην εξουσία, μετά από σκάνδαλα, διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί, επτά εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε πέντε χρόνια, πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις, μια απόπειρα πραξικοπήματος, μια πρωτοφανή όξυνση των σχέσεων της Τουρκίας με την ΕΕ και τις ΗΠΑ, μετά από στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία και με μια οικονομία που δίνει όλο και πιο πολλά σημάδια επικίνδυνης κόπωσης, το ΑΚΡ και ο Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζουν να είναι η πρώτη και βασικότερη πολιτική δύναμη στη χώρα.

Η αντιπολίτευση κάνει λόγο για αυταρχισμό, ορισμένοι μιλούν ακόμα και για «δικτατορία», και ένα μεγάλο μέρος της Τουρκίας θεωρεί ότι το ΑΚΡ και κυρίως ο Ταγίπ Ερντογάν αποτελούν σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Όπως πιστεύει και το μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και πολλών κυβερνήσεων.

Για όσους όμως εξακολουθούν να στηρίζουν τον Ταγίπ Ερντογάν και το ΑΚΡ, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Θεωρούν ότι η δημοκρατία είναι σαφώς καλύτερη σε σχέση με την περίοδο πριν από το ΑΚΡ, πιστεύουν ακράδαντα ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας πολύ μεγάλος ηγέτης που έχει καταφέρει να κάνει όλο τον κόσμο να σέβεται και να υπολογίζει την Τουρκία και ότι χωρίς αυτόν η χώρα τους θα κινδυνεύσει άμεσα από «ξένες δυνάμεις» που προσπαθούν να την υπονομεύσουν. 

Για ένα πολύ μεγάλο μέρος των υποστηρικτών τους, ο Ταγίπ Ερντογάν και το ΑΚΡ έχουν καταφέρει να είναι και κάτι παραπάνω από μια ιδέα ή μια ιδεολογία. Είναι αυτοί που άλλαξαν πρακτικά τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, οι οποίοι εξακολουθούν να τους στηρίζουν γιατί αισθάνονται ότι χωρίς το ΑΚΡ και κυρίως χωρίς τον Ταγίπ Ερντογάν η ζωή τους θα ήταν χειρότερη, πολύ χειρότερη. Και αισθάνονται αυτοπεποίθηση ως άτομα και ως πολίτες χάρη στα δεκαέξι αυτά χρόνια διακυβέρνησης του ΑΚΡ.

«Βουτηγμένο στη λάσπη»

«Το Μπαγτζιλάρ πριν από είκοσι χρόνια ήταν βουτηγμένο στη λάσπη. Η ζωή εδώ ήταν πάρα πολύ δύσκολη, ήμασταν πολύ μακριά από το κέντρο της Κωνσταντινούπολης, για να πάμε στην πλατεία Τακσίμ χρειαζόμασταν σχεδόν και δύο ώρες με λεωφορεία. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, από φτωχογειτονιά, το Μπαγτζιλάρ έγινε μια κανονική πόλη, με το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του να ανήκει πια στη μεσαία τάξη», μας λέει ένα ανώτερο στέλεχος του δήμου που δεν κρύβει την υπερηφάνεια του.

«Όπως και σε όλη την Τουρκία, έτσι και στην Κωνσταντινούπολη το τεράστιο δίκτυο μαζικών συγκοινωνιών που φτιάχτηκε τα τελευταία χρόνια άλλαξε τη ζωή μας. Μας έφερε πιο κοντά, μπορούμε πια άνετα να πάρουμε ένα αεροπλάνο και να πάμε όπου θέλουμε στην Τουρκία, ενώ παλαιότερα το αεροπλάνο ήταν μόνο για τους πλούσιους. Έχουμε πλέον ελεύθερο χρόνο και ποιότητα ζωής. Και εδώ στο Μπαγτζιλάρ, όπως και σε χιλιάδες άλλους δήμους, έχουμε δώσει σήμερα τεράστια σημασία στις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών μας».

Νέα ζωή με Ερντογάν

Μόλις έχουμε γυρίσει από μια επίσκεψη στο «Παλάτι Τέχνης της Γυναίκας και της Οικογένειας», ένα τεράστιο κτήριο στην καρδιά του Μπαγτζιλάρ, όπου οι γυναίκες μπορούν να παρακολουθήσουν από μαθήματα ραπτικής και σχεδιασμού ρούχων μέχρι μαθήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και ζωγραφικής. Οργανωμένα από τον δήμο, όλα δωρεάν, και μάλιστα μπορούν αυτά που φτιάχνουν να τα πουλούν σε ειδικά καταστήματα στο ισόγειο του κτηρίου και να βγάζουν κάποια χρήματα.

«Αν δεν υπήρχε το κέντρο αυτό, θα μέναμε στα σπίτια μας, δεν θα κάναμε τίποτα. Χάρη στο κέντρο αυτό μπορούμε να βγαίνουμε, να μαθαίνουμε πράγματα και τέχνες, να κάνουμε φιλίες και να έχουμε συντροφιά και να βγάζουμε και λίγα χρήματα. Εγώ νιώθω πολύ καλύτερα ως γυναίκα από τότε που βγήκε το ΑΚΡ στην εξουσία και όλες αυτές εδώ οι δραστηριότητες μας δίνουν αυτοπεποίθηση, μας κάνουν να αισθανόμαστε κανονικοί πολίτες και όχι πολίτες δεύτερης κατηγορίας όπως μας έκαναν να αισθανόμαστε οι προηγούμενες κυβερνήσεις», μας λέει μια γυναίκα γύρω στα σαράντα που φοράει ένα απλό κεφαλομάντιλο.

Είμαστε στην τάξη για το μάθημα ραπτικής. Εννιά γυναίκες, μερικές πάνω από τα πενήντα, οι περισσότερες πιο νέες.

«Έχω μια φίλη που είχε συνέχεια κρίσεις πανικού γιατί ήταν κλεισμένη στο σπίτι. Από τότε που άρχισε να έρχεται εδώ της πέρασαν. Η ζωή όλων εμάς των γυναικών του Μπαγτζιλάρ αλλά και όλης της Τουρκίας άλλαξε πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχουμε πια δύναμη, αποκτήσαμε αυτοπεποίθηση. Έχω μια φίλη που ο άντρας της παραπονιέται και της λέει ότι ‘από τότε που βγήκε ο Ερντογάν δεν σε βλέπουμε στο σπίτι’»», μας λέει μια άλλη γυναίκα.

«Αν δεν υπήρχε ο Ταγίπ Ερντογάν δεν θα μπορούσαμε να τα έχουμε όλα αυτά, δεν μας άφηναν παλιά ούτε στα πανεπιστήμια να πάμε, τώρα η κόρη μου θέλησε να γίνει μαθηματικός, πέτυχε στις εξετάσεις και σπουδάζει και πηγαίνει κανονικά και χωρίς κανένα πρόβλημα με το κεφαλομάντιλο στο πανεπιστήμιο».

Ρωτάμε μια άλλη νέα γυναίκα σε μια άλλη τάξη, στο μάθημα ηλεκτρονικών υπολογιστών, «γιατί να ψηφίσετε Ερντογάν και ΑΚΡ;» και για μερικά δευτερόλεπτα μας κοιτάει με έκπληξη, σα να μην καταλαβαίνει την ερώτηση. Και ύστερα, απαντάει με μια φωνή σαν να λέει κάτι εντελώς αυτονόητο: «Γιατί άλλαξαν τη ζωή μου».

«Ήμασταν κλεισμένοι στα σπίτια»

Όχι πολύ μακριά από το «Παλάτι» των γυναικών, ο δήμος έφτιαξε το 2012 το «Παλάτι των Αναπήρων». Ένα τεράστιο κτήριο, εντυπωσιακά φωτεινό, με τους τοίχους του όλους να είναι διακοσμημένοι με οθωμανικά μοτίβα.

«Όλοι οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι με το χέρι και το ονομάσαμε και αυτό το μέρος ‘Παλάτι’ για να δείξουμε στους ανάπηρους ότι τους τιμάμε και τους δίνουμε αξία», μας λέει το στέλεχος του δήμου που μας συνοδεύει.

Το κέντρο εξυπηρετεί πέντε χιλιάδες ανάπηρους που πάσχουν από όλων των ειδών τις αναπηρίες και αντιμετωπίζουν όλων των ειδών τις δυσκολίες, σωματικές, διανοητικές και ψυχολογικές. Σε αυτό υπάρχουν εργαστήρια μαγειρικής, χειροτεχνίας, ραπτικής, γίνονται μαθήματα ξιφασκίας και τοξοβολίας, ακόμα και μαθήματα για το πώς να πιλοτάρει κανείς drones.

«Ερχόμαστε εδώ, αθλούμαστε, κάνουμε φίλους, βγαίνουμε από τα σπίτια μας και όλα αυτά μας δίνουν αυτοπεποίθηση. Αν δεν ήταν το κέντρο αυτό και όλη η βοήθεια που δίνουν στους ανάπηρους και στις οικογένειές τους η κυβέρνηση και ο δήμος, η ζωή μας δεν θα ήταν έτσι, θα ήμασταν κλεισμένοι στα σπίτια», μας λέει ένας νεαρός άντρας σε αναπηρικό καροτσάκι που κάνει τοξοβολία.

«Φυσικά και στηρίζω Ταγίπ Ερντογάν και ΑΚΡ», μας λέει, με το ίδιο σχεδόν ύφος αυτονόητου που είχε νωρίτερα η γυναίκα στο μάθημα υπολογιστών.

Στην τάξη της μαγειρικής, για διανοητικά καθυστερημένους ενήλικες, η δασκάλα μάς εξηγεί πόσο μεγάλη ανακούφιση είναι για τις οικογένειές τους να μπορούν να αφήνουν για κάποιες ώρες τα παιδιά τους στο κέντρο και να ξέρουν ότι όχι μόνο είναι σε ασφαλές μέρος, αλλά και ότι μαθαίνουν πράγματα που τους δίνουν αυτοπεποίθηση και ηρεμία.

«Το κέντρο είναι ανοιχτό και για τις οικογένειες των αναπήρων, τους παρέχεται δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη, πολλά από τα πράγματα που φτιάχνονται εδώ στα εργαστήρια πωλούνται στο κατάστημα του κέντρου και τα χρήματα πάνε στους ανάπηρους. Όλα τα μαθήματα είναι δωρεάν και ο δήμος παρέχει όλες τις πρώτες ύλες για τα εργαστήρια», μας λέει το στέλεχος του δήμου.


Επιστροφή
στην αρχή