Πλάνο για τον οργανισμό διαχείρισης πιστωτικών διευκολύνσεων

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Για να γίνει δυνατή η δημιουργία του θα πρέπει να συγκατατεθούν εκτός από τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, η Ευρ. Κεντρική Τράπεζα και η Κομισιόν.

Του Τάσου Γιασεμίδη

Η δημιουργία οργανισμού διαχείρισης πιστωτικών διευκολύνσεων, όπως δείχνουν τα δεδομένα, αναμένεται να είναι η επόμενη κίνηση για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων ή τουλάχιστον η επόμενη σκέψη. Αυτό διότι για να γίνει δυνατή η δημιουργία του θα πρέπει να συγκατατεθούν εκτός από τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν (DGCom). 

Οι εγκρίσεις είναι απαραίτητες, από τη μια λόγω του γεγονότος ότι οποιοσδήποτε μηχανισμός επιτραπεί να υιοθετηθεί στην Κύπρο θα δημιουργήσει προηγούμενο και για άλλα τραπεζικά ιδρύματα της Ευρωζώνης και από την άλλη θα υπάρχει κρατική συμμετοχή, η οποία θα πρέπει να είναι συμβατή με τις ευρωπαϊκές οδηγίες που αφορούν τον υγιή ανταγωνισμό.

Η μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων αναμένεται να γίνει με μεγάλη έκπτωση και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα λάβουν ως αντίτιμο ομόλογα τα οποία θα έχουν κρατικές εγγυήσεις. Οι εγγυήσεις αυτές θα αρχίσουν να μετρούν στο δημόσιο χρέος όταν η δίκαιη αξία των περιουσιακών στοιχείων του οργανισμού δεν θα καλύπτουν το ποσό του ομολόγου.

Οπότε υπάρχουν πολλοί σχεδιασμοί οι οποίοι πρέπει να γίνουν, όπως σε ποιο βαθμό αντέχουν τα κεφάλαια των τραπεζών πώληση δανείων με μεγάλη έκπτωση της τάξης για παράδειγμα του 65%.

Από εκεί και πέρα πρέπει να είναι ξεκάθαρη η διοικητική δομή του συγκεκριμένου οργανισμού, τα προσόντα των υπαλλήλων του και οι διαδικασίες που θα εφαρμόζονται. Με τη μεταφορά των δανείων δεν τελείωσε το πρόβλημα αλλά το αναλαμβάνει ένας νέος οργανισμός, ο οποίος μεν δεν έχει την πίεση των ελάχιστων κεφαλαιουχικών δεικτών, όπως έχουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, έχει όμως δε την πίεση των δημόσιων οικονομικών και του φορολογούμενου.

Για παράδειγμα αν οργανισμός αυτός πάρει ένα δάνειο στο 35% του οφειλόμενου ποσού και το αναδιαρθρώσει ώστε ο δανειολήπτης να καταβάλει το 50% τότε θα έχει κέρδος και ο φορολογούμενος θα είναι ικανοποιημένος (όπως και ο δανειολήπτης).

Από την άλλη, εάν την περίοδο που υπολογιζόταν η αξία του δανείου κατά τη μεταφορά είχε χρησιμοποιηθεί στο μοντέλο εκτιμημένη περίοδος εκποίησης της υποθήκης 5 χρόνια και ο οργανισμός χρειάζεται 10 χρόνια (διότι ενδεχομένως στο νομοσχέδιο να υπάρξουν περιορισμοί στα θέματα εκποιήσεων), τότε η δίκαιη αξία του δανείου θα μειωθεί σημαντικά με ενδεχόμενο αποτέλεσμα ο οργανισμός να καταγράφει ζημιές, να ενεργοποιηθούν οι κρατικές εγγυήσεις και να επιβαρυνθεί το δημόσιο χρέος.

Το γεγονός ότι συζητείται ένα σχέδιο ξεχωριστό για την κύρια κατοικία ενδεχομένως να εξυπηρετεί την πρόθεση για μεγάλες αλλαγές στις νομοθεσίες που αφορούν τις εκποιήσεις. Αυτό διότι, πλέον βάσιμα θα μπορεί να πει κάποιος ότι δανειολήπτες με υποθήκη κύρια κατοικία που ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού έχουν διασφαλιστεί από το συγκεκριμένο σχέδιο, οπότε οποιαδήποτε εμπόδια υπάρχουν και αφορούν τις εκποιήσεις θα πρέπει να καταργηθούν νομοθετικά. Έτσι τόσο τα τραπεζικά ιδρύματα όσο και ο οργανισμός διαχείρισης θα μπορούν με ευκολία να προχωρούν σε εκποιήσεις, ακόμη και για πρώτες κατοικίες, οι οποίες φυσικά δεν έχουν ενταχθεί στο ξεχωριστό σχέδιο προστασίας κύριας κατοικίας.

Η αλλαγή στις νομοθεσίες που αφορούν τις εκποιήσεις είναι δεδομένη, εφόσον τεράστια είναι η συζήτηση για την περίοδο εκποίησης της υποθήκης που απαιτείται. Όσο μεγαλύτερη είναι η περίοδος που χρησιμοποιείται στα μοντέλα τόσο μεγαλύτερες είναι οι επισφάλειες (κάποιος πιο ακραίος στις τοποθετήσεις του μπορεί να πει ότι εφόσον καμιά κύρια κατοικία δεν έχει εκποιηθεί μέχρι σήμερα τότε η αξία των υποθηκών με κύρια κατοικία είναι μηδέν).

Επιπλέον αναμένεται να τροποποιηθεί και η νομοθεσία που αφορά τις ομαδικές μεταφορές υποθηκών από τον ένα οργανισμό προς όφελος του άλλου (τώρα η μεταφορά πρέπει να γίνεται μια-μια με αποτέλεσμα να χρειάζονται χρόνια στο Κτηματολόγιο για να γίνουν τέτοιες μεταφορές).

Αυτό διότι θα πρέπει από τη μια να υπάρξουν μεταφορές υποθηκών στον οργανισμό διαχείρισης και για το σχέδιο προστασίας πρώτης κατοικίας και από την άλλη θα δοθεί η δυνατότητα πώλησης δανείων σε υψηλότερες τιμές από τα τραπεζικά ιδρύματα (κανένας αγοραστής δανείου δεν περιμένει τέσσερα με πέντε χρόνια για να μεταβιβαστεί η υποθήκη προς όφελός του).

Άλλωστε το είπε και η Νούι. Πιο δραστικές λύσεις τώρα που καταγράφεται ανάπτυξη. Είναι φυσικό ότι η υλοποίηση των πιο πάνω απαιτούν σωστό σχεδιασμό και συναίνεση στο Κοινοβούλιο.

 

Επόμενο άρθρο:


Επιστροφή
στην αρχή