Παραμύθι με δράκο καλό (Της Κατερίνας Στεφάνου)

ΑΠΟΨΗ /ΜΕ ΜΟΛΥΒΙ ΚΑΙ ΧΑΡΤΙ
Χίλια χρόνια πέρασαν, κι άλλα χίλια μετά. Όλα είχαν αλλάξει εκτός από τη δοξασία πως όποιος δεν μας μοιάζει είναι επικίνδυνος.

Πριν από χρόνια πολλά, σ’ ένα βασίλειο παλιό, πείσμωσε η γη και σταμάτησε να τρέφει τους ανθρώπους. Οι σπόροι πήγαιναν χαράμι, τα δέντρα έριχναν κάθε καρπό πριν ωριμάσει, τα ζώα σταμάτησαν να γεννούν. Οι άνθρωποι ζήτησαν τη βοήθεια των οιωνών για να καταλάβουν τι ήταν αυτό που θύμωσε τόσο τους θεούς ώστε να ζητούν τον αφανισμό τους. Ωστόσο κανένα μήνυμα δεν ήταν σαφές. Μόνο ένας γέρος σοφός, που κάποτε χρησμοδοτούσε, είπε ότι πρέπει να καθαρίσουν τα χωράφια από τα κορμιά, κι ύστερα έσβησε. Η αλήθεια είναι ότι στην περιοχή είχε γίνει ένας σκληρός πόλεμος, που στοίχισε πολλές ζωές και στο τέλος οι εχθροί υποχώρησαν. Τα σώματα των πολεμιστών έμειναν εκεί, εκτός από αυτούς που αναγνωρίστηκαν από τους συγγενείς τους. Οι υπόλοιποι λίπαιναν τη γη, δικοί και ξένοι, μέχρι που κανείς πια δεν μπορούσε να είναι σίγουρος ποιος ήταν ποιος. Μια παλιά δοξασία απαγόρευε στους υπηκόους του βασιλείου να αγγίζουν ξένο, και μάλιστα όταν δεν ζούσε πια. Οι άνθρωποι έπρεπε ή να απαρνηθούν την πίστη τους ή να λιμοκτονήσουν.

Τότε είναι που έφτασε εκεί, ποιος ξέρει από πόσο μακριά, ένα πλάσμα αλλόκοτο. Λευκός σαν το χιόνι, με μάτια σαν τη θάλασσα και μαλλιά στο χρώμα του ώριμου σταριού. Τον είπαν δράκο. Πρότεινε να καθαρίσει τη γη, αφού τον ίδιο δεν τον δέσμευε κανένας όρκος καθαρότητας. Οι προεστοί συνεδρίασαν αλλά απέρριψαν την προσφορά κι ας ήταν η παραμονή του ξένου το μόνο αντίτιμο, ούτε την κόρη του βασιλιά δεν ήθελε γυναίκα του. Όσοι είχαν παιδιά να μεγαλώσουν και τα έβλεπαν να αργοσβήνουν είπαν να του δώσουν την ευκαιρία, για να σωθούν αυτά, αλλά να κάνουν πως δεν τον βλέπουν και δεν ξέρουν την ανομία του. Το συμβούλιο των γερόντων απέρριψε την ιδέα μετά βδελυγμίας. Ήταν πολύ κοντά στον θάνατο και τρόμαζαν στο ενδεχόμενο της αιώνιας τιμωρίας. Όσο για τα παιδιά, οργανώνονταν ήδη με σφεντόνες και ρόπαλα για να σκοτώσουν αυτόν που ήταν έτοιμος να κηδέψει το παρελθόν και να τους απαλλάξει από την κατάρα. Δεν ήταν κακά παιδιά, αλλά έτσι είχαν μάθει, από τα παραμύθια στις βραδινές συνάξεις, από τις ομιλίες των γερόντων στη συνέλευση, από τα μασημένα λόγια των ιερέων όταν ιερουργούσαν.

Ο ξένος έμεινε μερικές μέρες κι όταν πια ένιωσε ότι απειλείται η ασφάλειά του έφυγε για αλλού. Ο τόπος ξέρανε, ερημώθηκε, αφανίστηκε. Μεγάλος σεισμός έφερε θάλασσα γύρω του κι όσοι απέμειναν κατέληξαν να ζούνε σε νησί. Χίλια χρόνια πέρασαν, κι άλλα χίλια μετά, τόσα ήταν τα δέντρα και η χαρά της φύσης που είπαν αυτή τη γη υλήεσσα. Όλα είχαν αλλάξει εκτός από τη δοξασία πως όποιος δεν μας μοιάζει είναι επικίνδυνος.

katerina.s@politis-news.com

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή