Πάνω από όλα η «διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα»!

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
«...Επίσης, για άλλη μια φορά, καλεί την κυβέρνηση όπως άμεσα επαναδιαπραγματευθεί τη μνημονιακή δέσμευσή της για τις ιδιωτικοποιήσεις, με στόχο τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα αυτών των οργανισμών». Από χθεσινή ανακοίνωση του ΑΚΕΛ.

«...Επίσης, για άλλη μια φορά, καλεί την κυβέρνηση όπως άμεσα επαναδιαπραγματευθεί τη μνημονιακή δέσμευσή της για τις ιδιωτικοποιήσεις, με στόχο τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα αυτών των οργανισμών». Από χθεσινή ανακοίνωση του ΑΚΕΛ.

 

Θέλω να πιστεύω πως το μυαλό μου είναι αρκετό ώστε να μπορώ να καταλάβω πράγματα απλά. Το ΑΚΕΛ, στο πιο πάνω απόσπασμα, λέει βασικά στο Προεδρικό ότι έχει (α) δεσμευτεί στο μνημόνιο για τις ιδιωτικοποιήσεις, (β) ότι πρέπει να τις διαπραγματευτεί ξανά τώρα και (γ) ότι στόχος πρέπει να είναι η «η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα αυτών των οργανισμών». Σωστά;

 

Ε, τότε, λοιπόν, η κρισιμότητα του ζητήματος και της στιγμής, τόσο για την κοινωνική ειρήνη όσο και για την οικονομία, κάνει αυτήν την τόση δα παράγραφο να είναι η περιγραφή μιας από τις χειρότερες πολιτικές απάτες στη σύγχρονη πολιτική ιστορία μας. Αυτό είναι. Απλά. Απάτη.

 

Γιατί; Το ΑΚΕΛ γνωρίζει καλά πως δεν υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης με την τρόικα, λόγω της εκταμίευσης της επόμενης δόσης, αλλά και της γενικότερης πολιτικής σήμερα στην ΕΕ. Η Ελλάδα πήγε προχθές να κάνει κάτι τέτοιες εξυπνάδες (δείχνοντας και πλεόνασμα) και εισέπραξε ένα «Όχι» ξερό από τις Βρυξέλλες.

 

Εμείς χρεοκοπήσαμε, αυτοί θα μας δανείσουν. Τι να κάνουμε; Και πέρα από τα λαμόγια των τραπεζών και τα όσα έκαναν, πέρα από τους αχάπαρους πολιτικούς μας, ήταν και η προηγούμενη κυβέρνηση, του ΑΚΕΛ. Αυτή δανειζόταν αβέρτα από τον ELA για να μην της σκάσει στα χέρια η Λαϊκή πριν τις εκλογές. Αυτή κωλυσιεργούσε για να μην ζητήσει τη στήριξη από την ΕΕ με πολύ καλύτερους όρους, διότι θα της χαλούσε την επαναστατική ρητορική. Αυτά όλα αλήθεια πού πάνε;

 

Συνεπώς, το ΑΚΕΛ μια χαρά γνωρίζει πως, πέρα από κάτι τροποποιήσεις μονομερώς, διαπραγμάτευση εκ νέου ΔΕΝ μπορεί να γίνει. Απλώς εμπαίζει τους εργαζομένους στους ημικρατικούς, όπως και οι υπόλοιποι της αντιπολίτευσης, υποσχόμενο πράγματα τα οποία δεν μπορεί να κάνει. Αλλά και δεν... πρέπει να κάνει! Η χαρά της αντιπολίτευσης.

 

Δυστυχώς όμως, το ΑΚΕΛ, σε αντίθεση με την ΕΔΕΚ και τους άλλους, ήταν προηγουμένως η κυβέρνηση. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την απάτη της πιο πάνω παραγράφου απείρως πιο εξωφρενική και προκλητική.

 

Διότι η πρώτη συμφωνία με την τρόικα, η πρώτη δέσμευσή μας για ιδιωτικοποιήσεις, δεν έγινε από τους νυν, αλλά από την κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, του ΜΗ αχάπαρου Δημήτρη Χριστόφια. Ασχέτως εάν το ΑΚΕΛ αποστασιοποιείται κατά καιρούς από τις διάφορες... χριστοφίες που έκανε ο τέως. Αυτοί κυβερνούσαν.

 

Και στο σημείο 3.7. αυτής της συμφωνίας με την τρόικα υπάρχει επί λέξει η ακόλουθη δέσμευση: «Εάν κριθεί αναγκαίο για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους, οι κυπριακές αρχές θα μελετήσουν ένα πρόγραμμα ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ για εταιρείες κρατικής και ημικρατικής ιδιοκτησίας».

 

Όχι αποκρατικοποιήσεων, έτσι; Ιδιωτικοποιήσεων. Αυτή ήταν η δέσμευση που ανέλαβε η κυβέρνηση Χριστόφια, η οποία σήμερα, στην αντιπολίτευση πια, καλεί σε... επαναδιαπραγμάτευση (τώρα!), επιρρίπτει την ευθύνη για αυτό που ίδια πρώτη συμφώνησε σε άλλους και κυρίως ισχυρίζεται ότι (τώρα επίσης!) μπορεί να επιτευχθεί «η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα αυτών των οργανισμών». Εάν ήταν δυνατόν, τότε γιατί το δέχτηκε εκείνη;

 

Και μάλιστα μιλάμε για τον Νοέμβριο του 2012, τρεις και πλέον μήνες πριν τιναχτεί η οικονομία στον αέρα. Τότε που όλοι, και η τρόικα μαζί, είχαμε μια πολύ καλύτερη εικόνα για την οικονομία από αυτήν που ίσχυε πραγματικά και που γνώριζε η κυβέρνηση. Διότι ήταν και σε πολύ καλύτερη κατάσταση τα δημοσιονομικά από ό,τι έγιναν μέχρι τις εκλογές.

 

Αυτό λοιπόν, λυπάμαι, αλλά δεν είναι πολιτική. Είναι απάτη κοινή. Και το ΑΚΕΛ οφείλει να σεβαστεί, εάν όχι τη νοημοσύνη μας, την οποία άλλωστε δεν τη σέβεται και κανείς πλέον, την ιστορία του ως του πιο παλιού κόμματος αυτού του τόπου.

 

Τότε που με τα μύρια σοβιετικού τύπου κολλήματά του, ήταν κόμμα σοβαρό. Τότε που δεν χρειαζόταν να κάνει πολιτική δαπέδου για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, αλλά και, εσχάτως, για να λαϊκίσει, για να περιπαίξει τους υπαλλήλους των ημικρατικών και περίπου να ζητήσει και τα ρέστα. Ντροπή.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16:10 (τελευταία ενημέρωση 16:10)

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 16:09 (τελευταία ενημέρωση 16:09)

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 13:10 (τελευταία ενημέρωση 13:10)

Επιστροφή
στην αρχή