Όταν το ΑΚΕΛ θα υιοθετούσε τη «νέα στρατηγική»

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM

Γιατί θα έπρεπε ο ενδιάμεσος να κινηθεί προς τον Σταύρο Μαλά; Για να εφαρμόσει μήπως «την παταγωδώς αποτυχημένη οικονομική πολιτική του ΑΚΕΛ»;

«Στην πολιτική ηθική δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο σκοπιμότητα» (Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν)

Αμέσως μετά που ο Αναστασιάδης επικράτησε καθαρά του ανθυποψηφίου του, ο πολίτης έγινε μάρτυρας μιας ακατανόητης αντιπαράθεσης μεταξύ του ΑΚΕΛ και των υπολοίπων κομμάτων, για την απόφαση του ενδιάμεσου χώρου να μην στηρίξει Σταύρο Μαλά τον δεύτερο γύρο. O Άντρος Κυπριανού κατηγόρησε τα κόμματα του Κέντρου πως «ενώ επέμεναν στον στόχο για αλλαγή, την κρίσιμη ώρα επέλεξαν να νίψουν τας χείρας τους… (πιστοποιώντας) την ασυνέπειά τους. Αν παρέμεναν πιστοί, εξήγησε, η αλλαγή θα επιτυγχανόταν, ικανοποιώντας τις προσδοκίες του λαού» (χωρίς να εξηγεί πώς μπορεί ο λαός να ψήφισε εναντίον των προσδοκιών του). Ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι Ανδρέας Καφκαλιάς, Χρίστος Χριστοφίδης, Γιώργος Γεωργίου και Άριστος Δαμιανού χρεώνοντας την ευθύνη για την αποτυχία εκλογής του Σταύρου Μαλά στα κόμματα που επέλεξαν να μην στηρίξουν κανέναν τη δεύτερη Κυριακή.

Ξαφνικά, κι ενώ καθ’ όλη την προεκλογική μιλούσαν για νέο ήθος στην πολιτική, αναφέρονταν σε αρχές και επικαλούνταν την αξιοπιστία, διαβεβαίωναν ότι δεν πρόκειται να νερώσουν το πρόγραμμά τους και απέρριπταν κάθε πιθανότητα συνδιαλλαγής, για το ΑΚΕΛ ο ενδιάμεσος δεν κατέστη μόνο εν δυνάμει αλλά πάση θυσία συνεργάτης. Τα όσα τους χώριζαν, και αποτυπώθηκαν και στο εκλογικό αποτέλεσμα –μετά την πρώτη Κυριακή και κυρίως μετά την εκλογική ήττα– εξαφανίστηκαν. Τους ένωναν πολλά, ακόμα και με αυτούς που απέρριπταν τη ΔΔΟ και που όλο το προηγούμενο διάστημα διερωτούνταν πώς θα συνεργαστεί μαζί τους ο Νικόλας Παπαδόπουλος, και δήλωναν (Γιώργος Γεωργίου) ότι είχε επιδειχθεί πρόθεση για εμπλουτισμό του προγράμματος και με κομμάτια της «νέας στρατηγικής», χωρίς όμως ανταπόκριση.

Ακόμα και τις επόμενες μέρες, στελέχη του ΑΚΕΛ, που σύμφωνα με τον Άντρο Κυπριανού έχασε αλλά πολιτικά και ηθικά κέρδισε, επέμεναν ότι για την επανεκλογή Αναστασιάδη ευθύνεται ο ενδιάμεσος που «του έστρωσε χαλί». Αν έμεναν πιστοί στον στόχο για αλλαγή διαφορετικό θα ήταν το αποτέλεσμα, σημείωναν. Για το κόμμα της Αριστεράς, ΑΚΕΛ και ενδιάμεσος έγιναν ένα.

Γιατί όμως θα έπρεπε ο ενδιάμεσος να κινηθεί προς τον Σταύρο Μαλά; Για να εφαρμόσει μήπως «την παταγωδώς αποτυχημένη οικονομική πολιτική του ΑΚΕΛ», όπως έγραφε σε ανακοίνωσή του στις 10 Σεπτεμβρίου του 2017 το Γραφείο Τύπου του ΔΗΚΟ; Μήπως για να «μετατρέψει την Κύπρο σε τουρκικό προτεκτοράτο», όπως ανησυχούσε σε ανακοίνωσή της (17/01/2018) η ΕΔΕΚ; Ή για να οδηγήσει «σε περαιτέρω από τις ήδη τραγικές υποχωρήσεις του Νίκου Αναστασιάδη στο Κυπριακό και κατάργηση της ΚΔ», όπως δήλωνε ο Νικόλας Παπαδόπουλος; Ανέμεναν ή μάλλον απαιτούσαν από τα κόμματα του «Κέντρου» να υποστηρίξουν έναν υποψήφιο που θεωρούσαν αναξιόπιστο (Νικόλας Παπαδόπουλος στην προεκλογική συγκέντρωση στο Ελευθερία), «γνήσιο πολιτικό τέκνο του Δημήτρη Χριστόφια που οδήγησε την Κύπρο στη χρεοκοπία (επιτελάρχης του Νικόλα, Χρύσης Παντελίδης), ο οποίος θα προχωρούσε σε περαιτέρω τραγικές υποχωρήσεις και θα οδηγούσε το Κυπριακό σε ολέθρια αποτελέσματα;

Κι αν στο ΑΚΕΛ θεωρούσαν ότι πρώτιστο για όλους θα έπρεπε να είναι η απομάκρυνση Αναστασιάδη, εξ ου και σύμφωνα με τα λεγόμενα των στελεχών του όφειλαν αυτοί που έμειναν εκτός δευτέρου γύρου να στηρίξουν τον ανθυποψήφιο του νυν Προέδρου, χωρίς μάλιστα ουσιαστικές αλλαγές επί των αρχών στο πρόγραμμα, τότε δεν θα πρέπει κάποιος να υποθέσει πως το ίδιο θα έπραττε και το ΑΚΕΛ εάν ο Μαλάς έμενε εκτός δεύτερου γύρου; Πως για να επιτευχθεί η αλλαγή θα στήριζε Νικόλα Παπαδόπουλο;

Ότι θα υποστήριζε δηλαδή έναν υποψήφιο που ο Άντρος Κυπριανού δήλωνε δύο μήνες πριν τις εκλογές πως τους χωρίζει το χάος, όχι μόνο στο Κυπριακό, αλλά και στην οικονομία; Που ήταν έτοιμος να ενταφιάσει το Κυπριακό με την άγνωστη «νέα στρατηγική» και που «με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούσε στην οριστικοποίηση της διχοτόμησης (Γιώργος Λουκαΐδης, Νοέμβριος 2017); Έναν πολιτικό αναξιόπιστο (Σταύρος Μαλάς, προεκλογική συναυλία στις 15/01/2018), «με καταστροφική και επικίνδυνη στρατηγική στο Κυπριακό» (Άντρος Κυπριανού στο Αlphanews, 6/10/2017); Που συνεργαζόταν με «κύκλους που πολεμούν τη ΔΔΟ» (ΑΚΕΛ, 10/11/2017);

Που «για σχεδόν πέντε χρόνια συνεργάστηκε άψογα (με την κυβέρνηση) εντός και εκτός Βουλής για να επιβάλουν τα νεοφιλελεύθερα μέτρα λιτότητας που έπληξαν τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού», σύμφωνα με τον Στέφανο Στεφάνου (20 Δεκεμβρίου); Που «μετέτρεψε το ΔΗΚΟ σε δεκανίκι των πολιτικών Αναστασιάδη και Αβέρωφ Νεοφύτου» (ΑΚΕΛ 17/09/2017) και μαζί τους πέρασε όλα τα μνημονιακά και αντιλαϊκά νομοσχέδια της κυβέρνησης, συνθλίβοντας τους εργαζομένους και τη μεσαία τάξη; Και ο οποίος εφόσον εκλεγόταν θα ισοπέδωνε «ό,τι άφησε όρθιο ο Αναστασιάδης» (γ.γ. του ΑΚΕΛ στο συνέδριο που κλείδωσε την υποψηφιότητα Σταύρου Μαλά). «Ένα γνήσιο τέκνο του κατεστημένου, του οικονομικού, του τραπεζικού και όχι μόνο»;

Κι όλα αυτά γιατί; Για να απομακρυνθεί ένας Πρόεδρος οι ολέθριοι χειρισμοί του οποίου ήταν αποτέλεσμα της προεκλογικής μετάλλαξής του σε Νικόλα Παπαδόπουλο (σύμφωνα με τον Άντρο Κυπριανού), και ο οποίος «χέρι-χέρι» με τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ επέβαλε «τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές»; Και να μπει στη θέση του μια «υποψηφιότητα-παραλλαγή» του Νίκου Αναστασιάδη, όπως χαρακτήρισε την υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου, ο γ.γ. του ΑΚΕΛ; Για να κάνει τι; Να συγκυβερνήσει με αυτούς που απορρίπτουν τη ΔΔΟ, να διχοτομήσει οριστικά τη χώρα με τη «νέα στρατηγική» και να ισοπεδώσει ό,τι άφησε όρθιο ο Αναστασιάδης;
Το λες και πολιτική αυτοακύρωση.

antopoly@cytanet.com.cy

 


Επιστροφή
στην αρχή