Όταν σαπίσουν οι συνειδήσεις,δεν μυρίζουν τα γιασεμιά και τα γαρύφαλλα

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Ούτε στον Όμηρο έχουμε να προσθέσουμε πολλά ούτε στον Αριστοτέλη. Ούτε στον Σαίξπηρ, ούτε στον Βίκτωρα Ουγκώ, ούτε στον Ντοστογιέφσκι.

Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις που υπέβαλες και θα υποβάλεις αγαπητή Άννα Μαρία δεν θα ωφελήσουν σε τίποτα άλλο εκτός από το να είναι ένας ευχάριστος ήχος σε αυτό τον κόσμο. Σε αυτό τον κόσμο που σάπισαν οι συνειδήσεις, λέχθηκε ό,τι ήταν να λεχθεί, γράφτηκε ό,τι ήταν να γραφτεί. Ούτε στον Όμηρο έχουμε να προσθέσουμε πολλά ούτε στον Αριστοτέλη. Ούτε στον Σαίξπηρ, ούτε στον Βίκτωρα Ουγκώ, ούτε στον Ντοστογιέφσκι. Ούτε να ζωγραφίσουμε καλύτερα από τον Βαν Γκογκ μπορούμε, ούτε να συνθέσουμε μουσική καλύτερη από τον Μπετόβεν. Όταν σάπισαν οι συνειδήσεις, δεν έχουν πλέον και πολύ νόημα τα γιασεμιά και τα γαρύφαλλα. Είμαι τόσο ανόητος που εκπλήσσομαι γιατί ακόμα δεν μπορούμε να ζούμε αδελφικά σε αυτό το νησί το μικρό όσο μια παλάμη. Σαν να μην έχω διαβάσει καθόλου βιβλία και δεν έχω μάθει απολύτως τίποτα. Απλώς εκπλήσσομαι. Εκπλήσσομαι σαν παιδί δημοτικού που δεν έχει ερευνήσει καθόλου τους λόγους των οραμάτων, των πολέμων και της απληστίας για πλούτο, που δεν έχει πιάσει ποτέ στα χέρια του βιβλία που γράφτηκαν γι’ αυτά και που δεν παρακολούθησε ποτέ ταινίες που γυρίστηκαν γι’ αυτά. Όμως, τα νεκροταφεία είναι γεμάτα με αυτούς τους πολεμιστές, αυτούς τους μαχητές, αυτούς τους ήρωες. Κοίτα, συναντήθηκαν όλοι σε αυτό το νεκροταφείο. Οι δολοφόνοι και τα θύματα. Εδώ είναι και αυτός που πέθανε και αυτός που τον σκότωσε. Απλώς, εκείνοι που σκότωσαν έζησαν λίγο περισσότερο από εκείνους τους οποίους σκότωσαν. Μόνο αυτό. Αλλά αγαπητή Άννα Μαρία δεν είναι αυτό που θέλω να πω ουσιαστικά. Και νομίζω ότι δεν θα μπορέσω να το πω καθόλου αυτό. Θα ζήσουμε σε τούτο τον τόπο βάζοντας κατάρες και βρίζοντας τα κακά στα οποία δεν μπορέσαμε να εναντιωθούμε με τις σάπιες συνειδήσεις μας. Κοιτάμε στους καθρέφτες σαν να μας έχουν απομείνει μούτρα. Χωρίς καν να αντιληφθούμε την ντροπή των 44 χρόνων που υπάρχει στο κούτελό μας. Κοίτα το Βαρώσι. Και πόσο θλιμμένο είναι. Μπορεί άραγε να σβηστεί εύκολα αυτός ο λεκές 44 χρόνων από το κούτελό μας; Γιατί ξεκόψαμε ο ένας από τον άλλον τόσο πολύ Άννα; Μήπως επειδή άφησα τον μικρό Θανασάκη να κοιμάται στο βιβλίο με την αλφαβήτα; Όμως, είχε ξημερώσει. Θα πήγαινε σχολείο. Γιατί τον βρήκα να κοιμάται ακόμα όταν επέστρεψα εκεί μετά από χρόνια; Πόσων χρόνων ύπνος είναι αυτός; Γύριζα συνεχώς το βόρειο ημισφαίριο. Λίγο τη Μόσχα, λίγο τη Σιβηρία. Μετά από το Λένινγκραντ μύρισα και τις λευκές νύχτες στη Σκανδιναβία. Λούστηκα στη Μαύρη Θάλασσα. Πήγα να αναζητήσω τον Στάλιν, τον Ρούσβελτ και τον Τσώρτσιλ στο Ανάκτορο της Λιβαδειάς στη Γιάλτα. Ένας Γκαγκαούζος μου τραγούδησε το τραγούδι «Έφτιαξα ένα παλάτι από χρυσάφι». Επέστρεψα αφού λούστηκα μόνο μια φορά σε ποτάμι. Στη Μεσαριά με υποδέχτηκε η μυρωδιά του σκολυμπριού. Βρήκα μισή την πατρίδα μου την οποία είχα αφήσει ολόκληρη. Σε κάθε σπίτι που φιλοξενήθηκα βρήκα καθρέφτες και πολυθρόνες που δεν ανήκαν στους ιδιοκτήτες του σπιτιού. Γνώρισαν τους ιδιοκτήτες του σπιτιού στις γαμήλιες φωτογραφίες. Και ο Θανασάκης ακόμα κοιμόταν. Ουσιαστικά όλοι κοιμόντουσαν βαθιά. Γι’ αυτό ο εχθρός διείσδυε εύκολα στο σπίτι μας.


Δόθηκαν προ πολλού οι απαντήσεις όλων των ερωτήσεων που έκανες και θα κάνεις αγαπητή Άννα Μαρία. Δεν σάπισε μόνο το Βαρώσι εδώ. Δεν σάπισαν μόνο εκείνες οι σοροί που αναζητούμε κάτω από το χώμα. Σάπισαν και οι συνειδήσεις. Κοίτα, τώρα παρακολουθούμε από μακριά έναν πόλεμο στον οποίο δεν είμαστε καθόλου ξένοι. Όχι από πολύ μακριά. Εκεί, πάνω από το κεφάλι μας. Βλέπουμε καθημερινά πολλές φωτογραφίες ματωμένων παιδιών. Μια βομβαρδισμένη πόλη. Δεν σάπισε μόνο η δική μας συνείδηση Άννα, σάπισε και η συνείδηση του κόσμου. Ακόμα και οι θάνατοι δεν έχουν πλέον καμία αξία. Εκείνοι που βομβάρδισαν αυτή την πόλη βομβάρδισαν και τη δική μας πατρίδα πριν 44 χρόνια. Ο κόσμος ήταν και τότε τυφλός και κουφός. Και στο μέλλον θα είναι τυφλός και κουφός. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο κόσμος αυτός πέρασε στα χέρια ποταπών. Την ημέρα που θα το καταλάβουμε αυτό, ίσως σταματήσουμε αυτό τον καβγά εδώ. Θα ρίξουμε όλα μας τα όπλα στη θάλασσα. Θα διαλύσουμε όλους τους στρατούς μας. Θα στήσουμε ένα μακρύ τραπέζι στη Μεσαριά. Θα κάνουμε γάμο σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Θα ηττηθεί ξανά από τους θεούς του πολέμου αυτός ο λαός, ο οποίος έφτιαξε αγνή ζιβανία και σιουσιούκκο με καρύδια; Ποιος μπορεί να γκρεμίσει το παλληκάρι που στήνει ποτήρια πάνω στο κεφάλι του μέχρι το ταβάνι;


Εκπλήσσομαι Άννα Μαρία, εκπλήσσομαι πώς μπόρεσα να φτιάξω τόσο αισιόδοξες προτάσεις. Όταν δεν απομείνει ερώτηση που δεν ξέρουμε την απάντησή της, ποια άλλη ερώτηση μπορεί να υποβληθεί; Κουραστήκαμε πολύ να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια λόγια. Δεν μπορούμε να σώσουμε τα παιδιά που υποφέρουν δίπλα μας από τις βόμβες και τις σφαίρες. Μας κόβεται η ανάσα σε αυτή την ατέρμονη θηριωδία. Πνιγόμαστε. Σε αυτό τον κόσμο που ευλογείται η βία, μου φαίνεται βαρύ να μην κάνω τίποτε άλλο εκτός από το να γράφω άρθρα. Έστησαν καραούλι οι δούλοι του κατακτητή που χαρακτηρίζεται ως απελευθερωτής. Είναι εύκολο να απαλλαχτούμε από τον κατακτητή, αλλά πώς θα απαλλαχτούμε από τον απελευθερωτή; Δεν με ρώτησες αν είμαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος. Σε ευχαριστώ Άννα Μαρία.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Θα μας πείσει άραγε η διοίκηση της cyta;

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή