Όσα σου δώκουν δώστον (Του Χριστόδουλου Σταμάτη)

ΑΠΟΨΗ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Έτσι λοιπόν, όπως λέει ο Τζορτζ Όργουελ στη Φάρμα των Ζώων, έγιναν οι άνθρωποι γουρούνια και τα γουρούνια άνθρωποι και διαφέντευαν τους υπόλοιποιπους

Κάποτε ένας νεαρός και ελπιδοφόρος άνθρωπος σε ένα μακρινό χωριό, επειδή αγαπούσε τον τόπο του, θέλησε να συμμετάσχει στα κοινά. Αυτό όμως δεν ήταν εύκολο καθώς, επειδή ήταν νέος και δραστήριος, οι παλιοί και οι σκληροί του χωριού τον θεωρούσαν άμυαλο και επιπόλαιο. Έτσι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τον έβγαζαν εκτός και δεν τον στήριζαν. Έλα όμως που έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και το έφεραν οι συγκυρίες, η ώρα και η στιγμή που αυτός ο ελπιδοφόρος άντρας έγινε κοινοτάρχης. Και αυτό ήτανε καλό… γιατί ήταν νέος και φέρελπις και ήθελε πραγματικά να βοηθήσει.


Μα αρκετοί από τους παλιούς δεν τον εθέλανε και δεν τους άρεσε η εκλογή του. Έτσι δεν του μιλούσανε και τον εκοιτάγανε και αλλάζανε δρόμο και όπου καθόταν σηκώνονταν και έφευγαν. Μα αυτός, φέρελπις και τα λοιπά, τους αγνόησε και συνέχισε αυτό που έπρεπε να κάνει…δηλαδή να προσφέρει στα κοινά. Μα από πικρία ανάρτησε σε πινακίδα κεντρική το εξής: «Τζείνος που ρέσσει τζαι εν λαλεί με γεια σου με καλώς τον, στο παναΰριν έπαρτον τζαι όσα σου δώκουν δώστον». Και όσοι το βλέπανε συμφωνούσανε ότι ήτανε δίκαιη και συνετή ανάρτηση και ότι η καλημέρα είναι από τον Θεό και τα λοιπά…και τα λοιπά.


Έτσι περάσανε τα χρόνια και η πενταετία έγινε δεκαετία και μετά εικοσαετία, η ανάρτηση ξεθώριασε και κρύφτηκε ανάμεσα στις άλλες ανακοινώσεις, για το νερό, για τους φόρους, οδηγίες προς την κοινότητα. Έτσι ξεθώριασε όμως και η διάθεση για βοήθεια, βελτίωση του τόπου, η συνεργασία και είχε δημιουργηθεί ξανά εκείνη η σκληρή ομάδα των παλιών που είχανε τον πρώτο λόγο. Και ο φέρελπις νεαρός έγινε ο πρωτοσκληρός και το αφεντικό με το παγωμένο πρόσωπο και άρχισε να γυρνάει και αυτός την πλάτη σε αυτούς που χρειάζονταν βοήθεια, σε αυτούς που ήθελαν συνεργασία. Πολλές φορές επίσης δεν μιλούσε σε ανάξιους, ποταπούς. Φυσικά αυτό γινόταν για το καλό της κοινότητας, μα αυτός είχε ξεχάσει πως η κοινότητα ήτανε οι άνθρωποι και όχι τα καντούνια που όριζε.


Έτσι λοιπόν, όπως λέει ο Τζορτζ Όργουελ στη Φάρμα των Ζώων, έγιναν οι άνθρωποι γουρούνια και τα γουρούνια άνθρωποι και διαφέντευαν όλους τους υπόλοιπους χωρίς το μέτρο. Ο φόβος και τα μουρμουρητά κυριαρχούσαν στα στενά και τα δρομάκια του χωριού. Μα η διάθεση για αλλαγή πιο δυνατή και η επιλογή ήταν εκεί, εκλογές, κατάθεση υποψηφιοτήτων αύριο, δημοκρατία, ψήφος στον λαό.


Οι φράσεις οι ξεθωριασμένες και ακόμα αναρτημένες στην παλιά την πινακίδα εκείνου του μακρινού χωριού ξαναγεννήθηκαν για να θυμίσουν σε αυτούς που είναι και σε αυτούς που πιθανό να είναι στη εξουσία, αυτό που ο Λουντέμης είπε: «Κείνος που στ’ αληθινά αγαπά τον λαό δεν γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του».

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 13.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή